Grandioos seizoen wordt door ZAC 4 in stijl afgesloten door het pakken van de Dubbel!!
19-05-2012
Het seizoen kon natuurlijk niet kapot. Met een geweldig kampioenschap dat dik verdiend binnen gehaald is en waarin maar twee keer werd verloren spreekt dat voor zich. Maar ZAC 4 kon voor een unicum zorgen. Aan het einde van het vorige seizoen werd collectief besloten dat het noodzakelijk was dat er oefenwedstrijden gespeeld moesten worden om als team beter te worden en ook beter beslagen ten ijs te komen in de start van de competitie. Het makkelijkst is om de KNVB dit te laten organiseren door je in te schrijven voor de regionale KNVB-beker. Uiteindelijk had dit voor ons het gewenste effect, want we gingen flitsend van start in de competitie. De door de KNVB georganiseerde oefenwedstrijden werden vervolgens ook gewonnen, waarmee we ons op 22 oktober verzekerden van een plekje in de knock-out fase van het bekertoernooi.
Deze knock out fase begon voor ZAC 4 eenvoudig, omdat tegenstander CSV ’28 6 in de 1/16e finale niet kwam opdagen. Hiermee bereikten de Wapendragers de achtste finale die op 14 januari op het programma stond. In Hulsen werden de plaatselijke Boys en daar dan het 7e team van op een strakke 0-4 nederlaag getrakteerd. Vanaf dat moment ging de beker echt leven bij de ZAC’ers. Vijf scalpen gehad en nog drie te gaan voor een nieuw glorieus hoofdstuk in de geschiedenis van ZAC 4. De tegenstander die voor de kwartfinale uit de koker kwam rollen deed ons sidderen. Het ongenaakbare Lemele 3 kwam op bezoek en dat was de zwaarst denkbare loting gezien de standen in de diverse competities. Op 17 maart moest het dan gebeuren en met één van de meest strakke wedstrijden van het seizoen werd ook deze tegenstander op een geweldige 4-0 nederlaag getrakteerd. De zegekar van het Vierde denderde door.
Aangezien het Vierde ook in de beslissende fase van het kampioenschap terechtkwam bezorgden we onszelf wel een ontzettend volle speeldagenkalender. Het gevolg was dat er een dubbel programma gedraaid moest worden met Pasen en dat hoefde zelfs het eerste niet. Hoe professioneel kun je zijn. Paasmaandag was de dag van de halve finale van de beker. Gelukkig was een thuiswedstrijd geloot en de tegenstander van dienst was HHC Hardenberg 12. Nu kun je denken: “Ow, het twaalfde.” Maar ook zij hebben natuurlijk gewoon de halve finale bereikt, dus die jongens kunnen echt wel ballen. Dus volle bak maar weer op een speciaal voor ZAC 4 ingericht dagje Jo van Marle. Kantine open, muziek uit de speakers en een topsfeer met veel toeschouwers. Ook nu denderde de zegekar van ZAC 4 volledig over de murw gespeelde tegenstander heen; 4-0! Finale!
O wat een weelde. Anderhalve week nadat de finale bereikt was werd door de gezellige equipe het kampioenschap binnengesleept waarmee de absolute hoofdprijs alvast in de prijzenkast stond. Maar er stond nog een fantastisch toetje op het programma. De bekerfinale. De wedstrijden tegen HTC 6, Be Quick 6 en CSV ’28 5 voor de competitie waren verplichte nummertjes om des keizers baard, maar voor ZAC meer dan dat, want de mannen van Backers en Balk moesten zich op een goede manier opladen voor de bekerfinale en dus werd er niks cadeau gedaan die laatste wedstrijden. Het competitieseizoen in stijl afgesloten en nog eenmaal opladen voor een allesbeslissende wedstrijd.
Van alles moest er geregeld worden om ook nu te kunnen praten van een feestje in stijl indien er gewonnen zou worden. Het belangrijkste, busvervoer en bier na de wedstrijd, was in ieder geval geregeld. De psychologische oorlogsvoering werd door WVF 9, de tegenstander in de finale, naar een hoger niveau getild. Ze wisten precies hoe ze ons af moesten stoppen en zouden deze wedstrijd dus gaan winnen. Dat kon niet anders. Om hun dreigementen kracht bij te zetten werd er daags voor de wedstrijd rond een uur of elf ’s avonds aangebeld bij The big bad Wolf. Wim, zo kien als ie is, vermoedde al iets en deed niet open. De andere ochtend ging Wim toch even kijken bij de voordeur en toen bleek daar een tas met luiers neergehangen te zijn. Zodat we veilig waren als het dun door de broek zou lopen bij ons. Voetbalhumor, mooi!
Maar het maakte ZAC 4 er alleen maar scherper op. En bovendien lag de druk totaal niet bij ons. De hoofdprijs was binnen en je tegenstander doet voorkomen alsof je kansloos gaat zijn, dan leg je de druk bij jezelf neer. Prima, vrijuit voetballen dus. De intrede bij ASC ’62 waar de finale gespeeld werd was goed. Officieel, met een goede scheidsrechter (die normaal 2e klas standaard fluit), werd er als zijnde een champions league wedstrijd geopend. Handje geven, half gemeend succes wensen, etc. De wedstrijd begon tam op een stroeve kunstgrasmat. Blij waren we met de nepgrond waar we op mochten voetballen voor de wedstrijd, minder blij werden we tijdens de warming up. Maar goed, daar heb je allebei last van en dus zeuren we niet. Gelijk was duidelijk dat er toch een soort van spanning op de wedstrijd zat. Het eerste kwartier moesten we daarom ook even loskomen. De grootste kans in deze fase was voor WVF. Ongelukkigerwijs viel een bal in het midden in de zestien en na een carambole tussen Sikkes en Rick de Boer verdween de bal net naast de goede kant van de paal.
Hierna was ZAC 4 bij de les. Er werd druk gezet op de juiste mensen. WVF probeerde te voetballen en nu gaat het misschien wat ver om onszelf te vergelijken met Barcelona, maar elke tegenstander die tegen Barca probeert te voetballen wordt uiteindelijk zelf aan het mes geregen en zo ging het in de bekerfinale ook. WVF liep in het open mes van ZAC. WVF wilde onze lange bal er uithalen om zodoende het gevaar van Kelly, Tom en Wilco te beteugelen, maar als je de lange bal er uit wil halen zul je juist geen druk moeten zetten op onze opbouwers. Het is het een of het ander. Gayan elimineerde de gevaarlijkste pion van de tegenstander ontzettend goed, waardoor aanvallende middenvelder Jan-Evert kon excelleren. Het was J.E. dan ook die ZAC hoogstpersoonlijk met één-nul voorbracht. Een bal werd door de keeper van WVF gestopt en de rebound werd een duel tussen de aanvoerder van WVF en JE, waarbij JE won en de bal in de goal zag verdwijnen; 1-0.
Hierna was ZAC van de laatste spanning verlost en begon het te lopen bij de Wapendragers. Na een klein half uur spelen was Rene Kip de gevierde man. Rene lette goed op bij een snelle spelhervatting en werd de diepte ingestuurd. Hij omspeelde de keeper en schoof beheerst binnen onder toeziend oog van zijn vader. Pal voor rust ging de wedstrijd definitief in het slot door een oplettende Tom. Sikkes gaf een goede lange bal (ja daar zaten er ook een paar van tussen, hoewel ze wel in de minderheid waren) en de tegenstander liet Tom te dicht in de buurt komen waardoor hij zo schrok en een te korte terugspeelbal gaf. Tom liep om de keeper heen en vanaf de achterlijn drukte Tom de derde tegen de touwen. Rust!
Het mag niet meer misgaan natuurlijk als je met 3-0 voorstaat met de rust, maar voor diegene met historisch besef refereerde Jan-Evert in de rust nog even aan de champions league finale van Liverpool tegen AC Milaan enkele jaren geleden toen de Reds schijnbaar kansloos de kleedkamer opzochten met een 3-0 achterstand, maar uiteindelijk een 3-3 over de streep trokken en middels strafschoppen de cup met de grote oren meenamen naar Engeland. Gaat ons niet gebeuren natuurlijk. De beker gaat gewoon mee naar Zwolle-Zuid. In de rust werd Bart ingewisseld voor Tino. De tweede helft begon wederom tam. ZAC hoefde niet meer en had een stormloop verwacht van WVF, maar deze bleef uit. In de loop van de tweede helft werden er bij ZAC diverse wisselingen doorgevoerd en met fris elan ging ZAC verder richting een uitbouw van de score. In de 68e minuut bracht Kelly de stand op 4-0 door een mooie aanval met een onberispelijk hard schot af te ronden en de score kreeg in de voorlaatste minuut een nog mooier aanzien toen Jan-Evert een fantastische solo afrondde voor de 5-0. Overigens moet hierbij gezegd worden dat Rene en John goede bliksemafleiders waren bij deze aanval.
Hierna werd door de uitstekende arbiter voor de laatste maal gefloten waarna er wederom een gejuich losbarstte onder de ZAC’ers. Het tafereel verplaatste zich naar de kantine van ASC waar de prijsuitreiking werd gedaan. Ondertussen was het eerste bier aangerukt en konden we aanschouwen hoe we als team een fantastische medaille en dito beker kregen overhandigd. WE HEBBEN GEWOON DE DUBBEL GEPAKT. Ongelooflijk en eigenlijk niet te bevatten. Om 17.30 vertrokken de ZAC’ers inclusief supporters weer in de gesponsorde bus (waarvoor dank regelaars en mogelijk makers) richting ZAC. In de kantine werden we hartelijk ontvangen en werd het dankzij een gesponsord vat bier een geweldig feestje. Het eerste arriveerde ook met positief nieuws uit de nacompetitie waardoor het tot na achten onrustig bleef in de kantine. Hierna verplaatste het grootste gedeelte van het Vierde zich naar de Sally’s voor de champions league finale en een paar extra biertjes.
Om nog maar eenmaal de vergelijk te maken tussen ZAC 4 en de grote jongens in de champions league; De Engelsen wonnen gisteren de finale op zijn Duits en ZAC 4 pakte de dubbel op zijn Spaans. Mooi, attractief voetbal in veel van de wedstrijden.
Over deze wedstrijd wil ik alleen nog kwijt dat de man of the match award naar Gayan gaat, vanwege het feit dat hij zichzelf in het veld volledig heeft weggecijferd en daardoor Jan-Evert heeft kunnen laten excelleren. En nu is het seizoen vrijwel ten einde voor ZAC 4. En dat is wellicht maar goed ook, want diverse jongens konden de voetbalschoenen in de prullenbak deponeren na afloop van de wedstrijd. Voor ZAC 4 staan nog wel een paar mooie dingen op het programma. Zo is er nog het befaamde sponsortoernooi en daarnaast voetballen we op 9 juni een heuse interland tegen een Deens elftal. Misschien een campingelftal, maar daar hebben de Denen sinds 1992 goede ervaringen mee. Of we nog een seizoensafsluiter hebben ligt in de handen van Gayan en Remco die aan het begin van het seizoen die verantwoordelijkheid toegeschoven hebben gekregen.
Vermoedelijk is dit het laatste epistel over ZAC 4. Niet omdat de pen aan de boom wordt gehangen of dat de pennenvruchten op zijn, maar simpelweg om het feit dat ZAC 4 volgend seizoen door het leven gaat als ZAC 3. De verslagen zullen vanaf dag één weer gewoon verschijnen evenals het seizoensoverzicht van het huidige seizoen.
Toppers, bedankt voor een geweldig seizoen met mooie resultaten en dito feestjes. Volgend jaar weer! Supporters en familie bedankt voor alle steun dit seizoen. Alle overige mensen die ZAC 4 een warm hart toedragen ook verschrikkelijk bedankt voor alle steun en blijken van waardering die we ontvangen hebben dit seizoen.
Opstelling tegen WVF 9: Mark Sikkes; Martin Westerhof (68. Richard de Ruiter), Gerard Boerdijk (72. Remco Tempert), Rick de Boer, Tino Giovanella (46. Bart de Boer); Tom Geurts (62. Sander Baas), Gayan Faverey, Jan-Evert Volders, Rene Kip; Kelly Hasselt en Wilco Wittenaar (74. John Ester).
Weekendreserves (bij loting): Halim van den Berg en Bouke Kamminga. (Jullie verdienen een geweldig compliment voor jullie positiviteit)
Afwezig: Roel Balk en Paul Geerlings
Assistent-scheidsrechter: Wim Wolfs
Leider: Richard Backers
Toeschouwers: Een stuk of zestig. Het exacte aantal zal bekend zijn bij Paul Bouwhuis.
Supporters: Bedankt!
Nieuwsarchief 
