Zwolse Atletische Club - Wedstrijdverslagen ZAC4

Grandioos seizoen wordt door ZAC 4 in stijl afgesloten door het pakken van de Dubbel!!

Sun, 20 May 2012 06:22:46 +0200

19-05-2012

Het seizoen kon natuurlijk niet kapot. Met een geweldig kampioenschap dat dik verdiend binnen gehaald is en waarin maar twee keer werd verloren spreekt dat voor zich. Maar ZAC 4 kon voor een unicum zorgen. Aan het einde van het vorige seizoen werd collectief besloten dat het noodzakelijk was dat er oefenwedstrijden gespeeld moesten worden om als team beter te worden en ook beter beslagen ten ijs te komen in de start van de competitie. Het makkelijkst is om de KNVB dit te laten organiseren door je in te schrijven voor de regionale KNVB-beker. Uiteindelijk had dit voor ons het gewenste effect, want we gingen flitsend van start in de competitie. De door de KNVB georganiseerde oefenwedstrijden werden vervolgens ook gewonnen, waarmee we ons op 22 oktober verzekerden van een plekje in de knock-out fase van het bekertoernooi.

Deze knock out fase begon voor ZAC 4 eenvoudig, omdat tegenstander CSV ’28 6 in de 1/16e finale niet kwam opdagen. Hiermee bereikten de Wapendragers de achtste finale die op 14 januari op het programma stond. In Hulsen werden de plaatselijke Boys en daar dan het 7e team van op een strakke 0-4 nederlaag getrakteerd. Vanaf dat moment ging de beker echt leven bij de ZAC’ers. Vijf scalpen gehad en nog drie te gaan voor een nieuw glorieus hoofdstuk in de geschiedenis van ZAC 4. De tegenstander die voor de kwartfinale uit de koker kwam rollen deed ons sidderen. Het ongenaakbare Lemele 3 kwam op bezoek en dat was de zwaarst denkbare loting gezien de standen in de diverse competities. Op 17 maart moest het dan gebeuren en met één van de meest strakke wedstrijden van het seizoen werd ook deze tegenstander op een geweldige 4-0 nederlaag getrakteerd. De zegekar van het Vierde denderde door.

Aangezien het Vierde ook in de beslissende fase van het kampioenschap terechtkwam bezorgden we onszelf wel een ontzettend volle speeldagenkalender. Het gevolg was dat er een dubbel programma gedraaid moest worden met Pasen en dat hoefde zelfs het eerste niet. Hoe professioneel kun je zijn. Paasmaandag was de dag van de halve finale van de beker. Gelukkig was een thuiswedstrijd geloot en de tegenstander van dienst was HHC Hardenberg 12. Nu kun je denken: “Ow, het twaalfde.” Maar ook zij hebben natuurlijk gewoon de halve finale bereikt, dus die jongens kunnen echt wel ballen. Dus volle bak maar weer op een speciaal voor ZAC 4 ingericht dagje Jo van Marle. Kantine open, muziek uit de speakers en een topsfeer met veel toeschouwers. Ook nu denderde de zegekar van ZAC 4 volledig over de murw gespeelde tegenstander heen; 4-0! Finale!

O wat een weelde. Anderhalve week nadat de finale bereikt was werd door de gezellige equipe het kampioenschap binnengesleept waarmee de absolute hoofdprijs alvast in de prijzenkast stond. Maar er stond nog een fantastisch toetje op het programma. De bekerfinale. De wedstrijden tegen HTC 6, Be Quick 6 en CSV ’28 5 voor de competitie waren verplichte nummertjes om des keizers baard, maar voor ZAC meer dan dat, want de mannen van Backers en Balk moesten zich op een goede manier opladen voor de bekerfinale en dus werd er niks cadeau gedaan die laatste wedstrijden. Het competitieseizoen in stijl afgesloten en nog eenmaal opladen voor een allesbeslissende wedstrijd.

Van alles moest er geregeld worden om ook nu te kunnen praten van een feestje in stijl indien er gewonnen zou worden. Het belangrijkste, busvervoer en bier na de wedstrijd, was in ieder geval geregeld. De psychologische oorlogsvoering werd door WVF 9, de tegenstander in de finale, naar een hoger niveau getild. Ze wisten precies hoe ze ons af moesten stoppen en zouden deze wedstrijd dus gaan winnen. Dat kon niet anders. Om hun dreigementen kracht bij te zetten werd er daags voor de wedstrijd rond een uur of elf ’s avonds aangebeld bij The big bad Wolf. Wim, zo kien als ie is, vermoedde al iets en deed niet open. De andere ochtend ging Wim toch even kijken bij de voordeur en toen bleek daar een tas met luiers neergehangen te zijn. Zodat we veilig waren als het dun door de broek zou lopen bij ons. Voetbalhumor, mooi!

Maar het maakte ZAC 4 er alleen maar scherper op. En bovendien lag de druk totaal niet bij ons. De hoofdprijs was binnen en je tegenstander doet voorkomen alsof je kansloos gaat zijn, dan leg je de druk bij jezelf neer. Prima, vrijuit voetballen dus. De intrede bij ASC ’62 waar de finale gespeeld werd was goed. Officieel, met een goede scheidsrechter (die normaal 2e klas standaard fluit), werd er als zijnde een champions league wedstrijd geopend. Handje geven, half gemeend succes wensen, etc. De wedstrijd begon tam op een stroeve kunstgrasmat. Blij waren we met de nepgrond waar we op mochten voetballen voor de wedstrijd, minder blij werden we tijdens de warming up. Maar goed, daar heb je allebei last van en dus zeuren we niet. Gelijk was duidelijk dat er toch een soort van spanning op de wedstrijd zat. Het eerste kwartier moesten we daarom ook even loskomen. De grootste kans in deze fase was voor WVF. Ongelukkigerwijs viel een bal in het midden in de zestien en na een carambole tussen Sikkes en Rick de Boer verdween de bal net naast de goede kant van de paal.

Hierna was ZAC 4 bij de les. Er werd druk gezet op de juiste mensen. WVF probeerde te voetballen en nu gaat het misschien wat ver om onszelf te vergelijken met Barcelona, maar elke tegenstander die tegen Barca probeert te voetballen wordt uiteindelijk zelf aan het mes geregen en zo ging het in de bekerfinale ook. WVF liep in het open mes van ZAC. WVF wilde onze lange bal er uithalen om zodoende het gevaar van Kelly, Tom en Wilco te beteugelen, maar als je de lange bal er uit wil halen zul je juist geen druk moeten zetten op onze opbouwers. Het is het een of het ander. Gayan elimineerde de gevaarlijkste pion van de tegenstander ontzettend goed, waardoor aanvallende middenvelder Jan-Evert kon excelleren. Het was J.E. dan ook die ZAC hoogstpersoonlijk met één-nul voorbracht. Een bal werd door de keeper van WVF gestopt en de rebound werd een duel tussen de aanvoerder van WVF en JE, waarbij JE won en de bal in de goal zag verdwijnen; 1-0.

Hierna was ZAC van de laatste spanning verlost en begon het te lopen bij de Wapendragers. Na een klein half uur spelen was Rene Kip de gevierde man. Rene lette goed op bij een snelle spelhervatting en werd de diepte ingestuurd. Hij omspeelde de keeper en schoof beheerst binnen onder toeziend oog van zijn vader. Pal voor rust ging de wedstrijd definitief in het slot door een oplettende Tom. Sikkes gaf een goede lange bal (ja daar zaten er ook een paar van tussen, hoewel ze wel in de minderheid waren) en de tegenstander liet Tom te dicht in de buurt komen waardoor hij zo schrok en een te korte terugspeelbal gaf. Tom liep om de keeper heen en vanaf de achterlijn drukte Tom de derde tegen de touwen. Rust!

Het mag niet meer misgaan natuurlijk als je met 3-0 voorstaat met de rust, maar voor diegene met historisch besef refereerde Jan-Evert in de rust nog even aan de champions league finale van Liverpool tegen AC Milaan enkele jaren geleden toen de Reds schijnbaar kansloos de kleedkamer opzochten met een 3-0 achterstand, maar uiteindelijk een 3-3 over de streep trokken en middels strafschoppen de cup met de grote oren meenamen naar Engeland. Gaat ons niet gebeuren natuurlijk. De beker gaat gewoon mee naar Zwolle-Zuid. In de rust werd Bart ingewisseld voor Tino. De tweede helft begon wederom tam. ZAC hoefde niet meer en had een stormloop verwacht van WVF, maar deze bleef uit. In de loop van de tweede helft werden er bij ZAC diverse wisselingen doorgevoerd en met fris elan ging ZAC verder richting een uitbouw van de score. In de 68e minuut bracht Kelly de stand op 4-0 door een mooie aanval met een onberispelijk hard schot af te ronden en de score kreeg in de voorlaatste minuut een nog mooier aanzien toen Jan-Evert een fantastische solo afrondde voor de 5-0. Overigens moet hierbij gezegd worden dat Rene en John goede bliksemafleiders waren bij deze aanval.

Hierna werd door de uitstekende arbiter voor de laatste maal gefloten waarna er wederom een gejuich losbarstte onder de ZAC’ers. Het tafereel verplaatste zich naar de kantine van ASC waar de prijsuitreiking werd gedaan. Ondertussen was het eerste bier aangerukt en konden we aanschouwen hoe we als team een fantastische medaille en dito beker kregen overhandigd. WE HEBBEN GEWOON DE DUBBEL GEPAKT. Ongelooflijk en eigenlijk niet te bevatten. Om 17.30 vertrokken de ZAC’ers inclusief supporters weer in de gesponsorde bus (waarvoor dank regelaars en mogelijk makers) richting ZAC. In de kantine werden we hartelijk ontvangen en werd het dankzij een gesponsord vat bier een geweldig feestje. Het eerste arriveerde ook met positief nieuws uit de nacompetitie waardoor het tot na achten onrustig bleef in de kantine. Hierna verplaatste het grootste gedeelte van het Vierde zich naar de Sally’s voor de champions league finale en een paar extra biertjes.

Om nog maar eenmaal de vergelijk te maken tussen ZAC 4 en de grote jongens in de champions league; De Engelsen wonnen gisteren de finale op zijn Duits en ZAC 4 pakte de dubbel op zijn Spaans. Mooi, attractief voetbal in veel van de wedstrijden.

Over deze wedstrijd wil ik alleen nog kwijt dat de man of the match award naar Gayan gaat, vanwege het feit dat hij zichzelf in het veld volledig heeft weggecijferd en daardoor Jan-Evert heeft kunnen laten excelleren. En nu is het seizoen vrijwel ten einde voor ZAC 4. En dat is wellicht maar goed ook, want diverse jongens konden de voetbalschoenen in de prullenbak deponeren na afloop van de wedstrijd. Voor ZAC 4 staan nog wel een paar mooie dingen op het programma. Zo is er nog het befaamde sponsortoernooi en daarnaast voetballen we op 9 juni een heuse interland tegen een Deens elftal. Misschien een campingelftal, maar daar hebben de Denen sinds 1992 goede ervaringen mee. Of we nog een seizoensafsluiter hebben ligt in de handen van Gayan en Remco die aan het begin van het seizoen die verantwoordelijkheid toegeschoven hebben gekregen.

Vermoedelijk is dit het laatste epistel over ZAC 4. Niet omdat de pen aan de boom wordt gehangen of dat de pennenvruchten op zijn, maar simpelweg om het feit dat ZAC 4 volgend seizoen door het leven gaat als ZAC 3. De verslagen zullen vanaf dag één weer gewoon verschijnen evenals het seizoensoverzicht van het huidige seizoen.

Toppers, bedankt voor een geweldig seizoen met mooie resultaten en dito feestjes. Volgend jaar weer! Supporters en familie bedankt voor alle steun dit seizoen. Alle overige mensen die ZAC 4 een warm hart toedragen ook verschrikkelijk bedankt voor alle steun en blijken van waardering die we ontvangen hebben dit seizoen.

Opstelling tegen WVF 9: Mark Sikkes; Martin Westerhof (68. Richard de Ruiter), Gerard Boerdijk (72. Remco Tempert), Rick de Boer, Tino Giovanella (46. Bart de Boer); Tom Geurts (62. Sander Baas), Gayan Faverey, Jan-Evert Volders, Rene Kip; Kelly Hasselt en Wilco Wittenaar (74. John Ester).
Weekendreserves (bij loting): Halim van den Berg en Bouke Kamminga. (Jullie verdienen een geweldig compliment voor jullie positiviteit)
Afwezig: Roel Balk en Paul Geerlings
Assistent-scheidsrechter: Wim Wolfs
Leider: Richard Backers
Toeschouwers: Een stuk of zestig. Het exacte aantal zal bekend zijn bij Paul Bouwhuis.
Supporters: Bedankt!

Wim Wolfs scoort tegen CSV 5 voor ZAC 4 na dik dertig jaar droogstand; 3-1!

Mon, 14 May 2012 06:05:54 +0200

‘Het zal in de jeugd geweest zijn’, aldus een blije (scheidsrechter) Wim Wolfs. Wim scoorde in de laatste competitiewedstrijd van het seizoen voor het eerst in dik dertig jaar. En dat in een wedstrijd tussen de nummer één en de nummer twee van de ranglijst, een regelrechte topper dus. De wedstrijd tussen CSV ’28 5 en ZAC 4 stond vooral in het teken van de bokaal. En met de bokaal wordt bedoeld de uitreiking van de Pickwick-award. Ooit in het leven geroepen door een losse opmerking van Kippie, nu een fenomeen binnen ZAC 4. Waar gaat het dan om zult u zeggen? Nou heel simpel; winnaar van de Pickwick-award word je als je het beste bakkie thee schenkt in de rust van een voetbalwedstrijd. Het beste bakkie kent nogal wat kenmerken, maar dat voor zo meteen.

Op een zonovergoten sportpark Jo van Marle was het gros van het elftal van Richard Backers al op tijd aanwezig om te genieten van koffie met een tompouce en van fantastisch jeugdvoetbal op de velden. Daarnaast moesten de nodige voorbereidingen nog getroffen worden voor de feestelijke uitreiking van de PW-award. Zo moesten er nog brandnetels geplukt worden en moesten er muntjes verzameld worden voor de muntthee. Daarnaast moest de prijs behorende bij de Pickwick-award nog voorzien worden van enige verpakking.

Vanaf 13.45 uur de focus min of meer op de wedstrijd van vandaag. Zoals CSV ’28 5 in het wedstrijdverslag op de eigen site al beschreef draaide het niet echt meer om de wedstrijd. Anderzijds had ZAC 4 vooral wel de behoefte om een goede generale op de mat te leggen voor de bekerfinale van aanstaande zaterdag. Hetgeen dus wel betekent dat er een representatief elftal op de been gebracht werd om de papieren topper van de zesde klasse poule 24 extra cachet te geven. Voor de gelegenheid was Paul Bouwhuis scheidsrechter zodat Wim Wolfs vandaag kon voetballen en uiteindelijk voor een uniek moment zorgde, waarover zo meer.

De wedstrijd begon tam op het kunstgras van Jo van Marle. Beide ploegen tastten in de beginfase af en er ontstonden weinig mogelijkheden. ZAC voetbalde wat makkelijker, maar beide teams konden in de beginfase niet echt een vuist maken. Na een klein kwartier spelen kwam ZAC 4 vrij onverwachts op achterstand. Een terugspeelbal werd foutief verwerkt door Sikkes, althans hij koos de verkeerde oplossing, en bracht daardoor zijn defensie in problemen. De spits van CSV kon de bal onderscheppen, omspeelde Sikkes en schoof beheerst in het dan lege doel; 0-1!

Hierna herpakte ZAC zich moeizaam. Het beperkte zich tot verdedigen, goed voetbal en af en toe een vlijmscherpe aanval. We kregen langzaamaan grip op het spel en er ontstonden voor beide ploegen mogelijkheden. Zo hadden Kelly, Rene en Sander de gelijkmaker moeten produceren. Veel verdedigend werk lag vandaag in handen voor gelegenheidsmiddenvelder Wilco en gelegenheidsspits John. Ook CSV kreeg nog een aantal goede kansen in de tweede helft. Sikkes verrichte een aantal cruciale reddingen en had eenmaal zelfs de hulp van Halim nodig die de bal in een voor Sikkes geslagen positie van de lijn ranselde met een uiterste krachtsinspanning.

Na goed een half uur kreeg ZAC een vrije trap. Specialist Super G achter de bal en hij verdween onhoudbaar (of niet) over het muurtje in de korte hoek; 1-1. Vlak voor rust bracht Rene Kip de Wapendragers zelfs op voorsprong door een curieus doelpunt binnen te schieten. Iedereen bij zowel ZAC als CSV dacht aan buitenspel na een diepe bal van (ik dacht) Halim. Zelfs Rene stopte met lopen. Toen bleek dat de grensrechter van CSV de vlag omlaag hield en de verbouwhuisereerde scheidsrechter niet floot ging Kip toch maar achter de bal aan en beheerst schoof Rene de 2-1 tegen de touwen. Wat bleek bij verklaring van de grensrechter van CSV, de voorstopper en rechtsback van CSV waren aan de andere kant niet aangesloten waardoor de buitenspelval aan de andere kant van het veld niet openklapte.

Hierna was het rust. Toch wel een spannend hoogtepunt van deze wedstrijd. Met name voor de verrassing die CSV aantrof in de kleedkamer. Allerlei verschillende soorten thee en zelfs nog koekjes. Dit allemaal om aan te geven dat ze wat ons betreft zeer verdiend de Pickwick-award hebben gewonnen en tevens om wat voetbalhumor in de kleedkamers te houden.
In de rust ging Super G er af, uit voorzorg voor de bekerfinale van komende week, evenals John en Richard. Voor hen in de plaats kwamen Opa Bucket, the big bad Wolf en kleinzoon Hey Boertjuh.

Na rust een goed ZAC. CSV kwam niet heel dreigend aan aanvallen toe. Het voetbalde wel verzorgd, maar creëerde minder kansen dan voor de rust. Daarnaast voetbalde ZAC behoorlijk en werd er met Halim en Wilco tussen de linies veelvuldig en snel vooruit gevoetbald. In de tweede helft kregen beide ploegen enkele mogelijkheden, maar na de rentree van De Ruiter kreeg de nummer negen van CSV in ieder geval geen kans meer. In tegenstelling tot de Big Bad Wolf. Wim, op het voetbalveld al niet meer gescoord sinds 1978, kreeg een niet te missen kans. De bal werd op rechts diep gegeven aan Rene Kip. Rene, die de keeper deed twijfelen wel of niet uit te komen, zorgde voor een pasklare voorzet op Wim. Wim bedacht zich geen enkel moment en vanaf een meter of tien van de goal draaide Wim zich om sprong in de lucht en de bal verdween met een halve omhaal als een raket in de kruising.

Ow, wacht… ik krijg net door dat de goal iets anders ging. Rene gaf voor en Wim (die goed gepositioneerd stond) werd door Halim uit de wind gehouden waarna Wim met de onderkant van de schoen de bal over de lijn drukte; 3-1. Wim’s eerste goal sinds Rob Rensenbrink, alias het Slangenmens, in Buenos Aires de paal wist te vinden in de WK-Finale. Een massaal wolvengehuil daalde neer over veld 2 van Jo van Marle.

Hierna bloedde de wedstrijd dood. Enige echte opvallende moment zou zijn geweest als Wimme ook zijn tweede goal had gemaakt. Dat mocht echter niet zo zijn. Even na 16.15 uur floot de goed leidende Blauwhuis voor het laatst waarna het competitieseizoen afgesloten is. ZAC 4 heeft de competitie in eigen huis op een positieve manier afgesloten. Alle elf de thuiswedstrijden werden in winst omgezet dit met de aansprekende doelcijfers 65-7. Als je daarbij optelt dat ZAC 4 in de uitwedstrijden slechts op drie plekken punten heeft laten liggen (bij ASC en Zw. Boys werd met 3-1 verloren en bij HTC (om des keizers baard) werd 4-4 gespeeld) en uit dus 25 van de 33 punten heeft gehaald met de bijna net zo aansprekende doelcijfers 46-15, dan mag je best wel concluderen dat ZAC 4 de terechte kampioen geworden is in deze competie.

Dat vond blijkbaar CSV ’28 5 ook, want die kwamen na de wedstrijd in onze kleedkamer en daar kreeg onze aanvoeren van hun aanvoerder een grote fles met goudgeel vocht aangeboden aangezien ons team inmiddels ook te boek staat als het Bierde. Hierna verplaatste het tafereel zich naar de vaste stamtafel van ZAC 4 in de kantine waar CSV gezellig aanschoof. Het was tijd voor de fantastische uitreiking van de befaamde Pickwick-award. Reeds in een vorig verslag meldde ik u dat CSV uiteindelijk Storica is voorgebleven. Middels een korte speech van de Ballenvanger werd de aanvoerder van CSV een bokaal overhandigd en de daarbij behorende geschenken, bestaande uit een theedoos, een jaarvoorraad thee voor de thuiswedstrijden en een koektrommel met inhoud. Dit werd welkom in ontvangst genomen door CSV waarna het tot in de late uurtjes een gezellig samenzijn bleef in de kantine van ZAC.

Blijft voor deze wedstrijd over the man of the match: aan tafel is door diverse spelers de keuze gemaakt om te nomineren Wim Wolfs – vanwege het feit dat hij de volle drie kwartier achter de bal aan bleef sjouwen en voor het eerst sinds 1978 weer een doelpunt gemaakt heeft.

En nu gaan we ons opmaken voor de bekerfinale. Het wordt komende zaterdag do or die voor de Wapendragers. In een allesbeslissende confrontatie moet de nummer drie uit de eigen competitie, WVF 9, voor de derde keer dit seizoen aan de zegekar worden gebonden. Thuis werd met 7-1 gewonnen, uit werd met 2-4 het kampioenschap binnengesleept. Nu op neutraal terrein en onder leiding van een KNVB-scheidsrechter wordt het ultieme duel uitgevochten. Pakt ZAC 4 de dubbel dat is de vraag die iedereen binnen ZAC bezig houdt? De wedstrijd op het sportpark Gerner van ASC in Dalfsen is het decor voor de titanenstrijd welke zal aanvangen om 14.30 uur.
De spelers-/supportersbus zal om 12.45 uur vertrekken vanaf sportpark Jo van Marle. Mocht men belangstelling hebben mee te gaan dan kan men dit aangeven bij Richard Backers, onze leider. Spelers, partners en familie gaan eerst, maar er blijven wellicht wat plekkies over. Busvervoer voor alle partners, familie en supporters is gratis. De bus wordt mogelijk gemaakt door sponsoren en het Vierde zelf.

Komt allen naar Dalfsen voor deze titanenstrijd. Als het goed is zal het eerste de tweekamp met ASV ’57 donderdag al beslissen, dus dan kan men massaal afreizen naar het Dalfsense.

Opstelling tegen CSV ’28 5: Mark Sikkes; Martin Westerhof (68. Richard de Ruiter), Gerard Boerdijk (46. Bouke Kamminga), Halim van den Berg, Richard de Ruiter (46. Bart de Boer); Rene Kip, Rick de Boer, Wilco Wittenaar, Sander Baas; John Ester (46. Wim Wolfs) en Kelly Hasselt.
Afwezig: Roel Balk, Paul Geerlings, Jan-Evert Volders, Gayan Faverey, Remco Tempert, Tino Giovanella en Tom Geurts.
Scheidsrechter: Paul Bouwhuis
Assistent-scheidsrechter: 1^e helft Wim Wolfs, 2^e helft John Ester
Leider: Richard Backers
Toeschouwers: 77 …… (op veld 1), 17 bij ons

Slechtste wedstrijd bij Be Quick ’28 6 uiteindelijk eenvoudig in winst omgezet; 2-6!

Sun, 6 May 2012 08:47:26 +0200

Een midweekse exercitie uit bij Be Quick. De mannen uit Zwolle-Noord konden op zaterdag geen volwaardig elftal op de been brengen en vroegen de leiders om verplaatsing van deze wedstrijd. Akkoord namens ons, mits we op onze trainingsavond konden spelen. Zo geschiedde. Dus op donderdagavond drie mei de reis naar het Zwolle-stadion afgelegd en klokslag 19.00 uur trapten we af op een goed bespeelbare mat.

De heenwedstrijd tegen Be Quick 6 was de eerste tienklapper geworden (10-0) en gezien de recente uitslagen en stand op de ranglijst hoeft ZAC niets te vrezen van deze tegenstander. Althans op papier dan. Maar we voetbalden op gras en op deze ondergrond kan van alles gebeuren. Het eerste kwartier van de wedstrijd werden de Wapendragers volledig overvleugeld door Be Quick 6 (met een aantal jongens van het Vijfde). De defensie stond niet helemaal goed en vanuit het middenveld liepen we te aanvallend waardoor we in de omschakeling in de problemen kwamen. Dit resulteerde voor Be Quick in enkele grote kansen. Zo moest Sikkes tot driemaal toe handelend op treden om zekere treffers te voorkomen. Na een kwartier had het zomaar 3-0 voor Be Quick kunnen staan.

Deden we dan helemaal niets? Jawel, na ongeveer een kwartier spelen kwamen we los. Er werd gevoetbald en geschakeld. Gerard, Jan-Evert en Remco kropen tussen de diverse linies en voorin konden Wilco en Tom de ballen vast houden. Dit resulteerde in een aantal mogelijkheden voor ZAC. De grootste na 19 minuten werd ook de 0-1. Tom kreeg de bal vanuit een steekpass van Jan-Evert de diepte in en Tom soleerde langs twee tegenstanders en om de keeper heen. In zijn enthousiasme stak hij bijna de goal voorbij, maar net op tijd liep hij de bal binnen; 0-1.

Hierna drukte ZAC door. Be Quick kwam er niet meer aan te passen en de verdediging met Super G aan het roer stond als een huis. Halim herpakte zich na een foute actie en speelde ook een solide wedstrijd. John had het lastig tegen zijn tegenstander die zijn zoon had kunnen zijn, maar ook mEssie herpakte zich goed. Na een dik half uur had ZAC de kansen uit corners, vanuit de tweede lijn en vanuit de zestien zelf. De ballen mochten er echter niet in. Tot de veertigste minuut. Tom ging met een prachtige actie buitenom. Hij liep drie tegenstanders er uit en gaf een ragfijne voorzet op Wilco die beheerst afdrukte; 0-2.

Binnen drie minuten maakte diezelfde Wilco de 0-3. Een scrimmage situatie voor de goal van Be Quick was onoverzichtelijk. Wilco hield het beste oog in de situatie en de topfitte El Blanco scoorde zijn tweede van de wedstrijd; 0-3. Vrij snel hierna rust. Thee in de rust was oké. Er werd gewisseld. Kip kwam er in voor John en Martin voor Gerard. Roel Balk (de Lijdert) hield een net zo inspirerende speech als voor de wedstrijd: “ Gewoon gaan en voetballen.” Gezien de lucht boven het sportpark van de Kwikkies gingen we snel weer verder, want voor je het weet zie je geen moer meer!

De tweede helft kabbelde rustig voort. ZAC voetbalde iets onrustiger en ging meer met lange ballen spelen. Niet nodig, moeten we uit het spel zien te halen. De Wapendragers kregen wel diverse kansen in de tweede helft. Zo vond Tom de lat met een snoeihard schot en dezelfde Tom knalde op aangeven van Rene ook snoeihard op de paal. Na deze kansen nam ZAC gas terug en in het enthousiasme naar voren vergaten de mannen de verdedigende taken. Hierdoor mocht Be Quick in de 63^e en 68^e minuut de stand terugbrengen naar 1-3 en 2-3. De eerste rolde tergend langzaam over de doellijn. Een voorzet van links werd door de spits langs Sikkes gewerkt en via de binnenkant van de paal hobbelde de bal binnen net voordat Sikkes en Westerhof op de lijn redding konden brengen.

Even later de 2-3 door een faliekante misser van de Groene Krokodil. De hele wedstrijd foutloos kan niet moet de Ballenvanger gedacht hebben en bij een diepe bal, die in tegenstelling tot de rest van de ballen tijdens de wedstrijd, wel ineens doorschoot op het veld timede de goalie verkeerd waardoor de bal langs de voeten van Sikkes vloog waarna het een koud kunstje was voor de spits om de bal binnen te schuiven; 2-3. We gingen dit toch niet weggeven? Nee hoor, wees niet bang.

ZAC pakte de draad weer op en in de laatste tien minuten van de wedstrijd gaven we de score een beter aangezicht. Eerst was het Rene die het net wist te vinden. Een scherpe voorzet van links van de ingevallen Kelly belandde bij de tweede paal bij Rene die dwars door de keeper heen de bal in de goal beukte; 2-4! Het slotakkoord was wederom voor Tom. Tom mocht de 2-5 aantekenen na een goede voorzet van Wilco en de 2-6 in de slotminuut dankzij een gouden assist van Rene Kip; 2-6.

Toen de duisternis dreigde in te vallen floot de scheids voor de laatste maal en konden we weer een driepunter bijschrijven. Wederom om de baard van de keizer, maar goed toch weer drie puntjes. In de aanloop naar de bekerfinale is elk succes een goede voorbereiding. Ten aanzien van deze wedstrijd nog een aantal opmerkingen: 1) we hebben Kwik 6 door de grens van 100 tegendoelpunten gedrukt; 2) Tom komt nog aardig in de buurt van Kelly om de titel van topscorer; 3) de man of the match – Op voorspraak van de leiders is gekozen voor Mark Sikkes – Ondanks zijn misser, omdat hij tegen de verwachting in het nog nooit zo druk gehad heeft voor de goal. Zelf kiest de Ballenvanger voor man of the First half. The man van de 68^e minuut was hij in ieder geval even niet.

Na de wedstrijd de kantine in (het was ten slotte gewoon donderdagavond) en wat is er dan makkelijker om de failliete boedel van Be Quick aan extra omzet te helpen. Het werd een gezellig latertje bij Be Quick waarmee het Vierde (inmiddels in de volksmond ook wel het Bierde genoemd) zijn stempel weer ergens heeft achtergelaten evenals vorige week bij HTC 6.

Volgende week spelen de mannen van ZAC 4 haar laatste competitiewedstrijd van het succesvolle seizoen tegen de nummer twee CSV ’28 5. CSV zal tweede willen worden en ZAC wil een goede generale op de mat leggen voor de bekerfinale die op 19 mei in Dalfsen gespeeld zal worden tegen WVF 9. Op voorhand een spannende strijd dus op sportpark Jo van Marle. Tevens zal deze wedstrijd in het teken staan van de uitreiking van de Pickwick award van ZAC 4. Na afloop van de wedstrijd tegen CSV zal alles in de kantine in het teken staan van de Verbinding. CSV, winnaar van de eerste Pickwick-award, zal in de kantine in het zonnetje gezet worden waarna het hopelijk een gezellig samenzijn zal worden tot in de late uurtjes. De wedstrijd tegen CSV ’28 5, veld 2, begint om 14.30 uur.

Opstelling tegen Be Quick ’28 6: Mark Sikkes; Rick de Boer, Gerard Boerdijk (46. Martin Westerhof), Halim van den Berg, Bart de Boer; John Ester (46. Rene Kip), Remco Tempert (64. Gerard Boerdijk), Jan-Evert Volders, Sander Baas (62. Kelly Hasselt); Tom Geurts en Wilco Wittenaar.
Afwezig: Gayan Faverey, Bouke Kamminga, Paul Geerlings, Tino Giovanella, Richard de Ruiter en Richard Backers.
Leiders: Roel Balk en Wim Wolfs.
Assistent-scheidsrechters: 1^e helft: Martin Westerhof, 2^e helft Paul Bouwhuis.
Toeschouwers: een handjevol, waaronder Arie Geurts (dank!)

Doelpuntrijk gelijkspel tegen HTC 6 om de snor van de Keizer; 4-4!

Mon, 30 Apr 2012 08:51:59 +0200

Een mooi feest vierden de gevierde wapendragers vorige week zaterdag. Een memorabel seizoen werd bekroond met de meer dan terechte titel van de reserve zesde klasse poule 24. Nog eenmaal willen we de dank uitspreken naar eenieder die een rol gespeeld heeft in het seizoen en het feestje van vorige week. Maar goed; amper een week later had het Vierde alweer een trainingssessie in de benen en moest er in Zwolle-Noord aangetreden worden tegen HTC 6. Deze wedstrijd, speelronde 1 in de competitie is vanuit september verplaatst naar februari en vanwege een algehele afgelasting toen, nu ingeroosterd op 28 april.

De druk was er af voor ZAC 4 en dat was te merken aan de trainingsopkomst van donderdag en de afwezigheid van enkele spelers op zaterdag. Nochtans had ZAC 4 veertien fitte spelers op appel. De gebroeders De Boer, Het Scheermes, Bouwhuis en de Ballenvanger hadden ’s morgens 15 ton stenen gesjouwd voor de achtertuin van de Krokodil, dus dat fit kon je vraagtekens bij plaatsen. Tel daarbij op dat Tom zichzelf herkende in de oude vrouw uit de Snickers reclame en je kon nog wel nagaan dat het best lastig zou worden. De gebruikelijke sessie koffie met tompouce werd ingeruild voor een uitgebreide broodjeslunch waarna er bij de koffie maar gewone koeken aangebroken moesten worden. Als extra gast konden we Halim, de meest Hollandse van ons elftal, verwelkomen.

Op de Pelikaan bleek dat we op het goed bespeelbare achterste veld moesten spelen. De wedstrijd begon met een andere opstelling dan gebruikelijk. Wittenaar, Boerdijk en Sikkes werden uit het veld gelaten en daarvoor in de plaats speelden drie anderen, waarvan The Black Mamba de opvallendste naam was. Black Mamba, voor minder bekenden in ons team, is synoniem voor Wolf. Onze Boze Wolf had plaatsgenomen tussen de palen. De wedstrijd begon mat en onrustig op de Pelikaan. Wellicht onder de indruk van de geweldige entourage van drie toeschouwers presteerden de mannen ondermaats. De eerste schermutselingen leidden wel tot een aantal mogelijkheden voor ZAC. Echter, Kelly, Rene en Sander wisten het net niet te vinden. Nadat ZAC al een aantal keer met een kleine schrik was vrijgekomen was het na dik tien minuten wel raak voor HTC 6. Een ogenschijnlijk houdbaar schot van de spits van HTC kreeg een verrassende draai mee en dat verraste weer onze Wolf; 1-0. Overigens dient hierbij vermeld te worden dat deze betreffende spits veel te veel ruimte kreeg van de defensie.

Hierna nam ZAC het heft in handen. De aanvallen rolden minder soepel dan anders, maar de kansen kwamen wel. Uit één van die kansen kon Sander Baas de gelijkmaker optekenen. Na een aanval over drie schijven stuurde Jan-Evert Kip weg, die een afgemeten voorzet in huis had waarna de conditiearme Sander beheerst doel trof; 1-1. Hierna brak een mindere fase aan voor ZAC. Er werd veel ruimte weggegeven en dat kwam de zekerheid niet ten goede. Nadat wederom ZAC al een paar keer goed weggekomen was werd halverwege de eerste helft de tweede tegentreffer toegestaan. Eerst voorkwam Wim deze goal nog met een katachtige reflex, maar op een ander schot had Wim geen antwoord; 2-1. Even later zelfs de 3-1. De Wapendragers leken wat ontheemd en ook nu kregen de voorwaartsen teveel ruimte. Nu moet gezegd dat de scorende spits hier wel handen en voeten voor nodig had, maar de scheidsrechters van dienst oordeelden anders.

Eindelijk stroopte ZAC de mouwen op na deze 3-1. Binnen enkele minuten was de stand ook ineens rechtgetrokken. Eerst scoorde topscorer Kelly een goed doelpunt door adequaat mee te lopen en de rebound hard achter de doelman te knallen voor de 3-2. Even later de gelijkmaker toen Tom een goede actie van Rene afrondde; 3-3. Dit was tevens de ruststand.

In de rust het gebruikelijke bakkie thee. De thee was van aardige kwaliteit, maar topt geenszins aan de geleverde prestatie van CSV ’28 5. Aangezien ZAC 4 nog maar één uitwedstrijd voor de boeg heeft en dat doet op een zeer incourante theetijd, namelijk donderdagavond 19 uur, kunnen we bij deze concluderen dat het bakkie van Be Quick onmogelijk hogere punten kan scoren dan het bakkie van CSV. Hiermee roepen we één uitronde voor het einde de mannen van CSV ’28 5 uit tot winnaars van de strijd om de Pickwick-award in de zesde klasse poule 24. Runner-up in dit klassement, maar daar heb je niets aan, want we hebben maar 1 prijs, is HFC Storica 3. Het podium wordt gecompleteerd door het prima bakkie van Zwolsche Boys 8.

We nodigen CSV ’28 5 van harte uit om na afloop van de laatste competitiewedstrijd op zaterdag 12 mei de kantine te betreden van ZAC (Dat waren ze al van plan volgens mij) voor de feestelijke uitreiking van de 1e officiële Pickwick-award.

Terug naar de wedstrijd: In de rust Boerdijk en Wittenaar erin voor Kelly en Rick. Na rust een rommelige wedstrijd. ZAC kreeg mogelijkheden en die kreeg HTC ook. Tom speelde nog steeds als een dweil en veel andere jongens vonden zichzelf ook niet goed. Na een dik uur kwam de Groene Krokodil in een wit shirt als linksback het veld in voor Bart. Na diens entree werd het eerst 4-3 voor HTC. Een afgeslagen bal uit een corner belande voor de voeten van de grijpgrage spits van HTC en deze rondde beheerst af.

Voor de derde keer vandaag op achterstand en dus wederom op jacht naar de gelijkmaker. Deze viel ongeveer een kwartier voor tijd. Jan-Evert verraste vriend en vijand door na een schitterende solo de bal zelf in de korte hoek af te ronden. Daar rekende zelfs de keeper van HTC niet op; 4-4. ZAC kreeg nog kansen om de overwinning mee naar huis te nemen. Het had zelfs een tweetal strafschoppen moeten krijgen, maar de uiterst beroerd leidende scheidsrechter van de tweede helft verzuimde op de fluit te blazen.

Uiteindelijk deed hij dat wel voor het laatst van de wedstrijd in een voor ZAC kansrijke positie. Dit tot woede van de Zuiderlingen. Maar ach, als het zo wilt doen, prima! Eindstand 4-4. Zegt dat nog iets? Nee, behalve dat de goal van Kelly de 100e competitiegoal van het seizoen was, de goal van Sander de 125e van het totale officiële seizoen, het eerste gelijkspel bewerkstelligd is, Kip weer niet wint als hij geen tompouce gegeten heeft, dat ZAC4 voor de tweede keer dit seizoen niet verloor nadat het op achterstand is gekomen en dat we voor de eerste keer in twee seizoenen tijd drie keer op achterstand gekomen zijn. Een bijzondere wedstrijd dus.

Man of the Match: Rene Kip --- vanwege het feit dat hij zichzelf door twee assists voordroeg voor deze titel van vandaag. Rest mij te vertellen dat het feestje in de kantine van HTC bijzonder gezellig was en dat we ons verbaal flink hebben laten gelden. We deden bijkans het licht uit, waarna het nog aanwezige gezelschap (Boerdijk, Wittenaar, De Boertjes, Westerhof, Volders en ondergetekende) bij Sikkes thuis een pastaatje gingen scoren om 22 uur en een paar biertjes ging happen. Klokslag 1 uur ging het licht wel een keer uit bij Sikkes die toch ook weer examentraining moest geven in Groningen.

Volgende week spelen de mannen van Backers en Balk al op donderdagavond. Op 3 mei staat de uitwedstrijd tegen Be Quick ’28 6 op het programma. De strijd op het sportpark van Be Quick begint om 19.00 uur.

Opstelling tegen HTC 6: Wim Wolfs; Martin Westerhof (63. Mark Sikkes), Rick de Boer (46. Gerard Boerdijk), Halim van den Berg, Bart de Boer; Rene Kip, Jan-Evert Volders, Tino Giovanella, Tom Geurts (70. Kelly Hasselt); Sander Baas (79. Rick de Boer) en Kelly Hasselt (46. Wilco Wittenaar).
Afwezig: Gayan Faverey, John Ester, Remco Tempert, Bouke Kamminga, Paul Geerlings, Richard de Ruiter en leider Roel Balk.
Niet-gebruikte wisselspeler: Paul Bouwhuis
Assistent-scheidsrechter: 1e helft Mark Sikkes; 2e helft Paul Bouwhuis
Leider: Richard Backers
Toeschouwers: 3 of 4

ZAC 4 viert grandioos geslaagd kampioensfeest

Mon, 23 Apr 2012 08:47:23 +0200

ZAC 4 viert grandioos geslaagd kampioensfeest na memorabele wedstrijd tegen WVF9; 2-4!

Het is 21.55 op zondagavond. De Day after the Night before. In de intercity die mij van Groningen naar Zwolle brengt na een dag hard zwoegen op de universiteit overdenk ik de gebeurtenissen van een etmaal geleden. ZAC 4 is kampioen en dat moest gevierd worden. In de weken voorafgaand aan de kampioenswedstrijd is het woord kampioen al een miljoen maal gevallen. ZAC 4 werd kampioen, daar kon geen twijfel over bestaan, de vraag was alleen wanneer? Een even onverwachte als slechte nederlaag tegen Zwolsche Boys 8 op 24 maart zorgde ervoor dat er in de thuiswedstrijd tegen ASC (de toenmalige nummer 2) geen kampioenschap gevierd kon worden. Toch was de wedstrijd tegen ASC een beresterke wedstrijd waarin we een 0-2 achterstand ombogen in een 6-2 overwinning en zodoende afgelopen zaterdag kampioen konden worden in de zesde klasse poule 24.

En wat is er nou mooier dan uit bij de nieuwe nummer 2 en dus nieuwe directe concurrent kampioen te kunnen worden?! Het enige wat er moest gebeuren: Een puntje binnenslepen! In de aanloop naar de ‘eindstrijd’ in Westenholte moest er het nodige geregeld worden: vaatjes bier, medailles, een platte wagen, muziek in de platte wagen, affiches als aankondiging van de kampioenswedstrijd, kistjes bier voor in de kleedkamer en op de wagen, champagne voor op het veld, de juiste logistieke afspraken om met zijn allen op de platte kar van Westenholte naar Zwolle Zuid te kunnen, kampioensshirts met bedrukking, de Chinees als nodig tussendeksel voor al het ingegoten vocht, kampioensmuziek voor in de kantine en een heuse kampioensspeech door de leiders. Als dan alles geregeld is, waarvoor dank aan alle betrokkenen, dan moet je het natuurlijk als elftal nog wel gaan waarmaken.

In alles was merkbaar dat het de kampioenswedstrijd betrof. Op donderdag verschenen voor de gebruikelijke oefensessie om 19.30 maar liefst 18 spelers onder het kunstlicht van veld 4. Er werd verschrikkelijk scherp getraind in een ontspannen atmosfeer. De lachspieren werden veelvuldig gebruikt en nadat de laatste bokkenpruiken verdwenen waren en het maar liefst 21.10 was voordat de training beëindigd werd waren we klaar voor de tactische voorbereiding. Aan de stamtafel werd er door een even grote groep de strategie voor het kampioenschap doorgesproken. Het moest gebeuren en kon niet misgaan was de teneur aan het eind van de avond.

Zaterdagochtend 11 uur: We weten dat Bouke en Gayan al behoorlijk met de vrachtwagen in de weer zijn geweest en dat eigenlijk alles geregeld was en dan kom je in de kantine voor de gebruikelijke sessie koffie met tompoucen en dan zie je gespannen koppies. Martin ‘het Scheermes’ Westerhof bestelt geen cola, maar cassis. Als dat geen spanning is. Klokslag 11.45 vertrekt de groep van tien die zich verzameld heeft richting WVF, met dank aan chauffeurs Ab en Carola. Even na twaalven arriveert de groep op de Weide Steen, waar zich maar liefst 20 voetballers van het Vierde verzameld hebben, inclusief twee leiders en al meer dan een handjevol supporters. Stond er iets op het spel ofzo?

Na een ontspannen warming-up op een klein strookje langs het wonderbaarlijk goed bespeelbare veld 4 van WVF ging de wedstrijd klokslag 12.58 van start onder leiding van een redelijke scheidsrechter. Het publiek was massaal toegestroomd richting de Weide Steen en de hogere elftallen van WVF keken met verbazing toe hoeveel supporters zich gemeld hadden langs veld 4. Paul Bouwhuis, de verantwoordelijke man voor alle klusjes die niemand anders doet of wil doen, dus ook het supporters tellen, liet de teller stoppen bij 67 toeschouwers. En dan praten we nog niet eens over alle reservespelers van beide ploegen die zich langs het veld ophielden. Een kampioenswedstrijd is vaak niet om aan te zien, maar alle supporters (dank dat jullie er waren) hebben een ontzettend goede wedstrijd gezien van ZAC 4 en dat met name de eerste zestig minuten. Toen de titel feitelijk binnen was, verdween bij het arriveren van de champagne, het voetbal uit het elftal. Ach, wat geeft het.

Aangezien dit epistel een wedstrijdverslag schijnt te heten begin ik maar met een even grote verhandeling over de kampioenswedstrijd zelf. De Wapendragers begonnen verschrikkelijk scherp aan de wedstrijd. Al na een minuut of vier/vijf had ZAC de score kunnen openen, maar de eerste schermutselingen voor de goal van WVF werden niet benut. Een droomscenario in een wedstrijd als deze is als je vrij vroeg in de wedstrijd op 0-1 voor komt en de wedstrijd feitelijk kunt gaan controleren. Dit scenario geschiedde. Toen de aanvalsmachine van het Vierde voor de zoveelste keer een briljante aanval op de mat had gelegd was Kelly Hasselt de gevierde man door van randje zestien met een verschrikkelijke schuiver de doelman van de tegenstander kansloos te laten; 0-1.

Gelijk hierna ging ZAC vol gas door voor een uitbouw van de voorsprong. Waar je verwacht dat je in zo’n wedstrijd gaat leunen en op twee gedachten gaat hinken is het Vierde van niet lullen maar doordauwen. Binnen een kwartier had het zomaar 0-3 of 0-4 kunnen staan. Een waanzinnige scrimmage voor de goal van WVF werd uiteindelijk van de lijn gekopt door een verdediger en ook schoten van El Blanco, J-E en Rene Kip troffen geen doel. Na een minuut of 23 deed Wilco dat wel. Een snoerstrakke aanval over een aantal schijven belandde bij Tom. Tom vond Kelly die uithaalde naar Pinda. Pinda opende op rechts waar Rene de bal tot bij Jan-Evert bracht. J-E vond Wilco in de zestien en uiterst koel schoof de ranke (?) spits de bal achter de verbouwereerde doelman; 0-2.

Hierna nam ZAC even gas terug om op adem te komen. Vijfentwintig minuten beuken op de goal van de tegenstander is geen sinecure. WVF kreeg één kopkans, maar deze bal verdween ruim naast het doel van de Groene Krokodil die een opvallend rustige middag had in tegenstelling tot zijn concullega aan de overkant. Deze concullega mocht een minuut of vijf voor rust wederom vissen. Nadat de Wapendragers een aantal goede mogelijkheden om zeep hadden geholpen en Wilco een kopbal net naast zag gaan na een pass van Kip, vond diezelfde Kip met een ragfijne voorzet op maat Wilco die met een krachtige kopbal de doelman van de tegenstander wederom kansloos liet; 0-3.

Tevens de ruststand van deze wedstrijd. In de rust als gebruikelijk thee, al was het bakkie nog niet gearriveerd bij aanvang van de verplichte vijftien minuten durende rustpauze. Minpunten voor de PW-award en als er dan ook nog eens maar vijftien bakkies zijn voor 23 man in totaal dan tellen we dit als een Does Not Qualify. Daarmee houdt WVF alleen Wijthmen nog onder zich in de strijd om de PW-award, simpelweg omdat Wijthmen nog iets later was met de thee. In de rust werd er op gehamerd om toch vooral te blijven voetballen en nog niet aan het nakende kampioenschap te denken. Lastig, zeker omdat je weet dat je nog drie goals mag weggeven en er dus feitelijk al wel bent. Drie wissels werden er toegepast in de rust.

De tweede helft begon zoals we de eerste geëindigd zijn. Druk zetten op de spelers van WVF en ze niet in de buurt van onze achterhoede te laten komen. ZAC creëerde in de tweede helft minder kansen, maar dat gaf niet. Sander, Wilco en Kelly kregen nog diverse mogelijkheden en ook Tom had de Vierde van het Vierde mogen maken. Na een klein kwartier spelen in de tweede helft verscheen de 0-4 toch op het scorebord. Een diepe bal van Gerard Boerdijk belandde op de kruin van Wilco Wittenaar die zijn (bijna) zuivere hattrick mocht voltooien; 0-4. Tevens was dit het sein voor de Wapendragers die langs de kant stonden het kampioensshirt vast aan te doen onder het tenue. Daarnaast was dit het sein om alle spelers de gelegenheid te geven acte de presence te geven in de kampioenswedstrijd. Alle wisselingen in zo’n elftal komt het spel niet ten goede en ook de aandacht was meer bij het randgebeuren dan op het veld zelf.
Wat er dan gebeurt is dat je nog wel eens wat weg kan geven en dat gebeurde prompt ook. ZAC 4 gaf twee cadeautjes aan WVF dat de geboden geschenken adequaat aanpakte. In de 85^e en 87^e minuut werd het dan ook 1-4 en 2-4, maar echt gevaar dat het kampioenschap nog weggegooid zou worden was er niet.

Na dik 90 minuten blies de dienstdoende arbiter voor de laatste maal op zijn fluit en konden de festiviteiten beginnen. De champagneflessen werden geopend en de arme parel van WVF moest het volledig ontgelden toen hij de ZAC’ers kwam feliciteren. Iedereen knuffelde mekaar en er was ruimte voor zoenen en andere frivoliteiten langs het veld. Al schreeuwend en zingend verplaatste het tafereel zich naar kleedkamer tien waarna Super G en de Krokodil snel twee kratten vocht uit de kofferbak van eerstgenoemde gingen halen. Rick de Boer, de man met een gouden hart, zette de Duitse Wehrhelm op en opende het verbale vuur: Wir sind die besten von Ittersum, Wir sind die besten von Westenholte und Dalfsen…

Het bleef onder toeziend oog van veel supporters die buiten de kleedkamer een biertje meedronken en fotografeerden een schreeuwfeest alsof een aantal overjarige pubers een week niet uit hun bed zijn gekomen. In stijl vertrokken de mannen goed half vier van sportpark Weide Steen. Via de kofferbak van Ge waar de laatste twee kratten meegepakt werden bereikten we de vrachtwagen combinatie die Bouke keurig geregeld had. In stijl, al feestend, met Queen uit de veel te luide luidsprekers vertrokken de mannen voor een ritje op de wagen. Nadat Westenholte verlaten was werd de vrachtwagencombinatie dichtgeritst zodat veilig transport gegarandeerd was. Even na het passeren van de spoorweg in Zwolle-Zuid werd de wagen weer losgetrokken waarna de in perfecte kampioensshirts uitgedoste Wapendragers met Simply the Best en Campeone het sportpark van ZAC betraden. Onder luid applaus van vele ZAC’ers die de club en in bijzonder het Vierde een warm hart toe dragen werd de kantine betreden waar voor het gemak zes tafels aan elkaar geschoven waren en de hoek van het Vierde helemaal in stijl was ingericht.

Vanaf dit moment stond de ‘gesponsorde’ prethaak continu in de neerwaartse stand en zongen de mannen uit volle borst kampioensliederen mee. De kampioenshuldiging bij monde van Richard Backers, geweldige teksten Richard, en Roel Balk werd net als bij FC Zwolle een sfeervolle en persoonlijke aangelegenheid. Het feest in de kantine werd gevierd zoals het een kampioensfeest betaamt. Werkelijk waar genieten; zoals ik in het ZAC-nieuws al aangaf: Een elftal om heel trots (en zuinig) op te zijn. Rond de klok van acht/half negen werd bij de Belgische Keizer het feest voortgezet waar het gezellig was en waarvan ik niet exact weet waar er allemaal over gesproken is. Via de McDonalds en het Swolsch Cafe belandde ondergetekende uiteindelijk rond half twaalf in zijn eigen bed. Voor gedetailleerde verslaglegging van hetgeen zich in latere uurtjes heeft afgespeeld verwijs ik u naar de die-hards die geen zondagse verplichtingen elders hadden (of het gewoon langer vol kunnen houden dan de Ballenvanger).

Is het dan nu klaar voor ZAC 4: NEE! ZAC 4 heeft zichzelf nog een aantal doelen gesteld. De belangrijkste daarvan is het binnenslepen van de dubbel. We hebben ons geplaatst voor de bekerfinale en als je daar dan instaat moeten we die cup ook maar pakken. Dan kunnen we het feestje van vandaag nog eens dunnetjes overdoen. Voor wat betreft de kampioenswedstrijd nog één opmerking: Man of the Match; Wilco ‘El Blanco’ Wittenaar --- nadere uitleg overbodig!

Hoe pakt het Vierde nu de draad weer op? Simpel; a.s. donderdag wacht er weer gewoon een gezellige trainingssessie en zaterdag spelen de mannen een uitwedstrijd tegen HTC 6 en die willen we ook gewoon winnen natuurlijk. Ook dienen de mannen het ritme vast te houden voor de allesbeslissende wedstrijd tegen wederom WVF 9 in de bekerfinale.

Voor een impressie van de platte kar: zie het Youtube kanaal van Wilco: zoeken op wilcowit

Rest mij buiten de opstelling en statistieken die hieronder zullen verschijnen nog de dank uit te spreken aan eenieder die het mogelijk heeft gemaakt dat we dit prachtige feest hebben mogen vieren en dan zonder ik niemand uit! Waardig gevoetbald, waardig kampioen geworden, waardig gevierd zoals een echte kampioen betaamt. Ik betrap mezelf er op dat ik bij het schrijven deze woorden toch wat vochtige ogen krijg, maar we zijn gewoon een elftal om bijzonder trots op te zijn.

Opstelling tegen WVF 9: Mark Sikkes; Martin Westerhof (46. Bouke Kamminga); Gerard Boerdijk, Rick de Boer, Tino Giovanella (46. Bart de Boer); Rene Kip (46. Sander Baas), Gayan Faverey (70. Remco Tempert), Jan-Evert Volders (65. Halim van den Berg), Tom Geurts (65. Richard de Ruiter) ; Kelly Hasselt (70. John Ester) en Wilco Wittenaar (75. Wim Wolfs).
Niet-gespeeld: Paul Geerlings en Paul Bouwhuis
Leiders: Richard Backers en Roel Balk
Assistent-scheidsrechter: 1^e helft Wim Wolfs, 2^e helft Tino Giovanella
Afwezig: Niemand
Toeschouwers: 67 (waarvoor dank!)

ZAC 4 wervelt na rust langs stug ASC ’62 5 en heeft nog ? puntje nodig; 6-2!

Sun, 15 Apr 2012 05:51:19 +0200

De wedstrijd tegen de nummer 2 ASC op het programma. Een zware pot zeker gezien onze voorgeschiedenis tegen dit elftal. Tegen de stugge Dalfsenaren hebben we het nooit gemakkelijk en afgelopen seizoen en dit seizoen werden de confrontaties steeds niet gewonnen. In de strijd om het kampioenschap konden we wel een driepunter gebruiken uiteraard. Omdat we wisten dat het kunstgras niet de favoriete ondergrond is van de mannen uit Dalfsen en wij daar wel behoorlijk op uit de voeten kunnen hadden we geregeld dat we in ieder geval op het nepgras konden acteren.

Donderdags werd er met een grote groep een goeie sessie gedraaid op de zandvlakte van veld 4, waarmee we toch voldoende toegerust aan deze belangrijke wedstrijd zouden kunnen beginnen. Wat wel vriendelijk was is dat een aantal jongens van WVF bij ons zijn wezen kijken nadat een aantal van ons eerst bij WVF zijn wezen kijken. Toch aardig!

De wedstrijd onder leiding van de uitstekend fluitende Wim Wolfs, dat mag ook gezegd worden, begon best aardig voor de ZAC’ers. We waren in het eerste kwartier de bovenliggende partij en kregen ook een aantal mogelijkheden. Wilco, Kelly en Gayan hadden het vizier echter nog niet op scherp staan de eerste minuten. Omdat het voetballen moeilijk gemaakt werd door ASC hanteerden we veelvuldig de lange bal. Erg dreigend konden we hier niet uit worden. Wilco sleurde wel, maar kon ook geen vuist maken tegen de lange mannen van ASC. Na twintig minuten ging de libero van ASC geblesseerd naar de kant en leek het erop dat we voorin wat meer speelruimte zouden krijgen.

Voorin werd er ook meer speelruimte gecreëerd. Echter wel bij onze achterhoede. Eerst probeerde Bart de voetballende oplossing te zoeken waar hij beter de bal op veld 36 terecht had kunnen laten komen. De nummer tien nam de bal over en gaf beheerst voor waar de spits van ASC ongehinderd eenvoudig mocht binnentikken; 0-1. Snel hierna creëerde ook ZAC weer nieuwe kansen. Sander kwam een keer dreigend de zestien binnen, maar schoof net naast en ook Jan-Evert en Kelly mochten vuren op het doel van de wederom solide Dalfser keeper. Deze schoten werden beiden gepareerd.

In de duels kwamen we vervolgens best kracht tekort. Het leek erop alsof een soort van kampioenschapsspanning zich nu al meester gemaakt had van een aantal mannen. Iedereen wilde wel, maar het lukte slechts een handjevol spelers van de Wapendragers de spanning van zich af te spelen en dan wil je nog wel eens het deksel op de spreekwoordelijke neus krijgen. Niet de echte neus natuurlijk, dat zou raar zijn. Maar zo geschiedde. Martin, die verder een solide pot speelde, wilde uitverdedigen, maar schoot tegen de linksbuiten van ASC aan die vervolgens Sikkes in de korte hoek verraste; 0-2. Volgens ingewijden was het schot houdbaar, misschien wel, maar de schrijver dezes weet in ieder geval dat de Ballenvanger van dienst compleet verrast was.

Oef! Drie punten gewenst en na een dik half uur met 0-2 achter tegen de nummer twee onder toeziend oog van de nummer drie die graag de nummer twee wil worden en dus hoopt dat de nummer één alsnog van de nummer twee weet te winnen. Een zware opgave voor een equipe dat deels zwalkend over het veld loopt. Eén der ‘veteranen’ Gerard Boerdijk moest er aan te pas komen om hoogstpersoonlijk de Wapendragers terug de wedstrijd in te knallen. In blessuretijd van de eerste helft kreeg ZAC een vrije trap op het randje van de zestien. Iedereen bij ZAC dacht aan een penalty, maar de Wolf dacht er anders over (en had gelijk). Een prachtige boogbal over de muur en in de korte hoek; 1-2. Scheidsrechter Wolfs liet nog aftrappen, maar floot gelijk voor de rust.

In de rust thee, maar wat belangrijker was een donderspeech van de leiders. Het was te slap, geen duelkracht, het lijkt alsof we niet willen winnen. Nu is dat laatste natuurlijk niet waar, maar je moet het met het hele elftal doen en niet met een paar man. Dus, en daar bleven naast de leiders ook Boerdijk en Wittenaar op hameren, de schroom van je afgooien en ballen. Toon lef en ga spijkerhard de duels in (zonder over de schreef te gaan natuurlijk). Een paar wisselingen in de rust en weer verder.

ZAC 4 ging de tweede helft herboren het veld in. De agressiviteit werd gelijk getoond in de duels en er werd gevoetbald. Dat resulteerde al na drie minuten in de dikverdiende gelijkmaker. Het Vierde zette een prachtige aanval op die uiteindelijk eindigde bij Wilco en beheerst tegendraads de lange hoek vond; 2-2.
De mannen uit Zwolle-Zuid gingen gelijk verder en drongen steeds meer aan. Kort combinerend werd elkaar steeds makkelijker gevonden en na enkele minuten resulteerde dit in de welverdiende voorsprong. Een prachtige aanval op de rechterkant kwam via Kip bij Geurts terecht. Tom legde breed op Gayan en de aanvoerder had een listig schot in de verre hoek in huis; 3-2!

Hierna werd de wedstrijd heftiger en fysieker. Beide ploegen schroomden de duels niet en bikkelden er op los op het kunstgras. Martin moest aan de noodrem trekken en werd getrakteerd op een strafwissel door Roel en Richard. Even later kwam de 4-2 op het bord te staan. Een prachtige goal van Tomtom. Tom kreeg de bal na de zoveelste soepele aanval in de tweede helft op een presenteerblaadje in de zestien en loeihard verdween de bal via de onderkant van de lat in het netje; 4-2.
Na de 4-2 kwam ASC met een mannetje minder te staan toen de nummer 16 van ASC Gayan heel hard van achteren onderuit schoffelde. Geen rode kaart, maar wel tijdstraf tot het einde van de wedstrijd. De nummer 16 en de rest van ASC waren zelf overigens ook geschrokken van de overtreding en gelukkig kon Pinda verder.

ASC ’62 kreeg overigens in ondertal nog een paar goede mogelijkheden. Wellicht dachten de Wapendragers dat de buit al binnen was, maar ASC richtte zich nog eenmaal op. Een paar afstandsschoten en een vrij in te koppen bal voor Don Leo vielen er te noteren voor ASC. Hierna ging het licht toch echt uit bij ASC.

Niet veel later de volgende goal voor ZAC. Een staaltje doorzettingsvermogen van Wilco. Wilco werd gelanceerd vanaf het middenveld en liep de verdediger eruit. Hij dreigde de bal te verliezen, maar op één of andere wijze bleef El Blanco toch in balbezit en schoof de bal beheerst binnen; 5-2.
Het slotakkoord was voor Bart (John) de Boer. Rene Kip kreeg de bal via de lat bij Bart en Bartjuh, die normaliter alleen in bekerwedstrijden de goal weet te vinden, kopte de rebound goed binnen; 6-2. Deze 6-2 was tevens de eindstand, omdat Wim Wolfs vrij snel na deze 6-2 voor het einde van de wedstrijd floot.

Een geweldige tweede helft voor de Wapendragers die een 0-2 achterstand ombogen in een 6-2 overwinning. Geslaagd voor de mentale test en kampioenswaardig, aldus de Boze Wolf. Een collectief superieure prestatie na rust en ZAC liet zien daadwerkelijk volgende week kampioen te willen worden bij WVF, de nieuwe nummer twee. Over deze wedstrijd dient nog gezegd te worden dat Richard de Ruiter een fantastische viervoudige Zidane in huis had en nog in balbezit bleef ook. Diep treurig dat hij vervolgens een allerbelabberdste voorzet afleverde:D. Tevens wil ik ook kwijt dat invaller John weer goed inviel in de spits en de 6-2 al meelijwekkend genoeg vond, want twee grote kansen werden door John gemist. Oefent ie het hele jaar op donderdag op puntertjes, kan hij het in de wedstrijd doen, doet ie het niet! :D

Het risico nemende dat ik mensen voor het hoofd stoot kies ik maar eens zelf voor de man of the match-award. Ik wil eigenlijk drie awards uitdelen, aan Pinda, Super G en El Blanco, maar drie awards uitdelen gaat natuurlijk niet, dus op persoonlijke titel kies ik voor Super G. Zie het maar als een soort van loting bij gelijk eindigen. Maar goed op basis van de tweede helft kun je de award ook wel uitdelen aan het gehele elftal, maar ik denk dat deze drie zich in de eerste helft het meest uit de malaise onttrokken hebben.

En nu: Nog 1 puntje voor het kampioenschap. Komende zaterdag moet het gaan gebeuren. We zullen ontspannen toeleven naar komend weekend. De pijntjes laten afnemen van de week en dan donderdag scherp trainen in de richting van de ploeg die naast ZAC de meeste punten in de wacht gesleept heeft WVF 9. Thuis hebben we dankzij ons goede spel en dankzij een mindere dag van WVF een monsterzege kunnen behalen, maar zo makkelijk zal het daar beslist niet gaan. WVF is gegroeid en heeft onlangs net als ZAC 4 de bekerfinale gehaald. Het zal spannend worden, maar we gaan proberen daar minimaal 1 punt over de streep te trekken. De wedstrijd op sportpark De Weide Steen zal aanvangen om 13.00 uur. Komt allen naar de Weide Steen en schreeuw het Vierde naar het kampioenschap.

Opstelling tegen ASC ’62 5: Mark Sikkes; Martin Westerhof (63. Remco Tempert), Gerard Boerdijk, Halim van den Berg (46. Rene Kip), Bart de Boer (46. Richard de Ruiter); Jan-Evert Volders, Rick de Boer (76. Bart de Boer), Gayan Faverey (66. Halim van den Berg), Sander Baas (46. Tom Geurts); Wilco Wittenaar (73. John Ester) en Kelly Hasselt.
Weekendreserves: Tino Giovanella en Bouke Kamminga
Afwezig: Paul Geerlings (wel publiek; fijn dat je er weer bent Paul)
Leiders: Richard Backers en Roel Balk
Scheidsrechter: Wim Wolfs
Assistent-Scheidsrechter: Tino Giovanella
Publiek: een mannetje of veertig waaronder heel veel familie en een half Dames 1

ZAC 4 plaatst zich tegen HHC 12 op geweldige manier voor regiofinale KNVB-beker; 4-0!

Wed, 11 Apr 2012 08:10:20 +0200

Amper 46 uur na de goede overwinning tegen HTC 6 voor de competitie stond het Vierde weer in vol ornaat op sportpark Jo van Marle om aan te treden tegen HHC 12. Inzet; een plek in de bekerfinale op 19 mei in Dalfsen. De wedstrijd was groots aangekondigd. Miljoenen mensen zouden op Facebook het prachtige affiche van Trudy Kistemaker hebben kunnen zien, waarmee een uitverkocht huis in het verschiet lag. Helaas kwam het niet zo ver, maar toch namen een kleine veertig toeschouwers de moeite om de regen te trotseren en langs de lijn te staan om het Vierde aan te moedigen.

Het affiche werd opgedirkt door de gezelligheid die zich rond het elftal voltrok. Speciaal voor het Vierde ging de kantine gewoon open en bleef dat ook na de wedstrijd. Als speciale verrassing werd de muziekinstallatie tijdens de warming up vol open gedraaid en draaiden de mannen van ZAC 4 een vrij professionele opwarmsessie. HHC 12 dacht dat ook te kunnen en probeerde ook een soort van onoverwinnelijkheid uit te stralen door een afgepaste inloopronde. Dat beloofde wat!

Klokslag 14.30 de aftrap van de jarige scheidsrechter. ZAC 4 kreeg van haar leiders de opdracht mee om lekker te voetballen. Korte combinaties te zoeken, durven inspelen en uithalen en vooral de duels niet te schuwen. Motiveren hoefden de leiders niet. De belangen van deze wedstrijd spraken voor zich. De eerste twintig minuten van de wedstrijd waren misschien wel de beste minuten van het hele seizoen tot nu toe. In niets was merkbaar dat de mannen al een zware sessie in de benen hadden zo’n twee etmalen eerder. De ene na de andere prachtige aanval rolden de mannen over de prachtige kunstmat. HHC kwam totaal niet aan voetballen toe. Na een minuut of drie kregen de Wapendragers al de eerste twee mogelijkheden. Wilco en Tom hadden het vizier echter nog niet op scherp staan.

Na een minuut of twaalf was het wel raak. De zoveelste aanval die aan de dag werd gelegd was een pareltje. De aanval begon bij Gerard. Gé speelde Gayan in die na een korte combinatie met J-E uithaalde tot bij Kip. Rene bediende Tom in de hoek en Tom ragde de bal haarfijn voor op El Blanco die uiterst beheerst de bal in de kruising volleerde. Wereldgoal, vooral de manier waarop hij tot stand kwam; 1-0.
ZAC ging door met voetballen en amper vijf minuten na de 1-0 verdubbelden de Zwollenaren de marge ten opzichte van de tegen Hardenberg aanschurkende Heemsenaren. Opnieuw uit een prachtige aanval. Vanuit het middenveld werd een diepe bal gelanceerd tot bij Wilco. Wilco haalde uit tot bij de meegeschoven J-E en Jan-Evert schoof weer mee tot bij Gayan. Een steekpass van Gayan op Kelly en de snelle voorhoedespeler tikte, met enige hulp van de laatste man, de bal achter de verbouwereerde doelman van de Hardenberg Heemse Combinatie; 2-0.

Hierna verdween voor een minuut of twintig het voetbal uit het spel van ZAC. Op onverklaarbare wijze ging de ploeg kleine foutjes maken en werden er zelfs enige mogelijkheden weggegeven aan de Hardenbergers. Of mogelijkheden? Zeg gerust kansen. De eerste werd goed gepareerd door Sikkes en bij de tweede kwamen de eindelijk weer eens in het wit spelende Zwollenaren goed weg. Een ingeschoten bal door de rechterspits van HHC werd door Sik met de voet verlengd tot bij de nummer vijftien die, wel vanuit buitenspelpositie, de bal in mocht pissen werkelijk waar. De arme jongen raakte het leer echter compleet verkeerd waardoor Sikkes de bal gewoon mocht oprapen. Moment van opluchting voor de withemden.

Ook ZAC kreeg nog wel een aantal goede mogelijkheden. Zo vond Wilco met een prachtige boogbal de dwarsligger en stuitten Tom, Jan-Evert en Gayan op de redelijk solide doelman van de Oranjeklanten.

Hierna rust. Thee; wederom goed verzorgd. Netjes uitgeschonken door Sander en Halim (die hadden het verslag van zaterdag dus goed gelezen). In de rust drie wissels. Sander, Martin en Tino kwamen de gelederen versterken voor Richard, Bart en Rene. De strijdwijze werd nogmaals onder de aandacht gebracht en ook de poppetjes werden hierbij op de juiste plek gepositioneerd. Na rust gingen we verder waar we de eerste twintig minuten gebleven waren. Er werd weer gevoetbald en er werd getracht opnieuw met voetbal de vijandelijke zestien te bereiken. Ook in de tweede helft lukte dit veelvuldig. Na een minuut of vijf leidde dat tot de eerste drie mogelijkheden. Ballen van Gayan, Rick en Wilco vielen echter net naast de paal en ook Sander had een behoorlijke kans.

Na een minuut of 58 kwamen de withemden op een verdiende 3-0 voorsprong. Een diepe bal werd op waarde geschat door Wilco die in een duw- en trekgevecht met de laatste man van de tegenstander kwam. Scheidsrechter Wolfs, die accuraat meeliep, oordeelde dat beide heren zich schuldig maakte aan dezelfde overtreding en liet derhalve doorspelen waarna Wilco beheerst inschoot; 3-0. Hierna leek ZAC even wat gas terug te nemen, maar na een vijftal beroerde minuten kwam het voetbal weer terug. Er werd veelvuldig gewisseld en het feit dat het voetbal oké bleef toont aan dat de Wapendragers meer dan elf behoorlijke voetballers heeft.

HHC probeerde wel en kwam af en toe wel in de richting van het Zwolse doel, maar verder dan een tweetal schoten die een makkelijke prooi waren voor de Ballenvanger kwamen de Oranje strijders niet. ZAC gaf de score nog wat extra cachet bij monde van Rick de Boer. De Boer normaliter goed voor het betere verdedigende werk was een linie opgeschoven door de wissel van spelmaker Gayan. Rick schoof mee en kreeg via een combinatie met achtereenvolgens de opnieuw ingevallen Rene en Wilco met een droge schuiver in de verre hoek voor de 4-0 eindstand. Hierna voetbalden de mannen het karwei beheerst uit en even na 16.15 uur floot Wim Wolfs voor de laatste keer waarmee de bekerfinale een feit is voor ZAC 4. Een unicum voor de meeste jongens!

Na de wedstrijd werden er hartelijkheden uitgewisseld met de jongens van HHC, want ondanks het feit dat de HHC’ers vrijwel kansloos bleken voor een overwinning moet gezegd worden dat gemiddeld genomen dit elftal minstens net zo goed is als Lemele 3, de ongenaakbare koploper in hun competitie, waar we in de kwartfinale even overtuigend van wonnen. In de kantine waren voor de gelegenheid vast vier tafels aan elkaar geschoven in plaats van de gebruikelijke twee en nog zat de tafel meer dan vol. Enige foto’s van dit gezelschap aan tafel dat al keuvelend de wedstrijd analyseert en feest viert over de behaalde finaleplaats zijn te vinden op de website van ZAC (met dank aan Trudy Kistemaker).

De finale dus, een unicum voor de mannen en dat na uitstekende prestaties in de kwart- en halve finale. Het is nu netjes om een man of the match aan te wijzen, maar de award blijft voor deze dag vacant aangezien het grootste gros van het elftal hem wel verdiende. Een mogelijke nominatie voor Wilco Wittenaar wil ik u niet onthouden aangezien de scherpte bij Wille volledig terugwas vandaag.

De bekerfinale is ophanden voor zaterdag 19 mei. Alle verloven voor het Hemelvaartweekend zullen derhalve ingetrokken worden om in Dalfsen de cup met de grote oren in de wacht te slepen. Voor het zover is richten we de blik echter de komende weken op de competitie. In de competitie gaat het ook crescendo voor de Wapendragers. Met nog vijf wedstrijden te gaan is de voorsprong op nummer twee ASC ’62 geruststellend te noemen met negen punten. Komende zaterdag komt deze nummer twee op bezoek bij de ZAC’ers. Een echte topper waarin we zullen trachten ASC op een officieus niet meer in te halen achterstand van twaalf punten te zetten. De uitwedstrijd in Dalfsen ging echter met 3-1 verloren en vorig jaar werd er op eigen veld met 1-2 verloren van de Dalfsenaren. Een zware wedstrijd ligt dus in het verschiet. Maar we hebben de winning mood weer te pakken na de offday tegen Zwolsche Boys en we hebben nog goed te maken tegen ASC. De mogelijkheden liggen er zeker en we zullen er alles aandoen de driepunter veilig te stellen.

De strijd op het kunstgras van Jo van Marle zal aanvangen om 14.30 uur. Komt allen.

Opstelling tegen HHC 12: Mark Sikkes; Bart de Boer (46. Martin Westerhof), Gerard Boerdijk, Rick de Boer, Richard de Ruiter (46. Tino Giovanella); Rene Kip (46. Sander Baas), Gayan Faverey (63. Halim van den Berg), Jan-Evert Volders (65. Rene Kip), Kelly Hasselt; Wilco Wittenaar (71. John Ester) en Tom Geurts.
Afwezig: Remco Tempert (publiek/weekendreserve) en Paul Geerlings.
Leiders: Richard Backers en Roel Balk
Scheidsrechter: Wim Wolfs
Assistent-scheidsrechter: 1^e helft Bouke Kamminga, 2^e helft tot 66^e minuut John Ester, 67 t/m 90 Paul Bouwhuis

Toeschouwers: Een stuk of veertig; waaronder de harde kern, maar ook veel partners en familie. Daarnaast de voorzitter en spelers van het 2^e en Dames1.

(foto's: klik hier)

Vrolijk Pasen voor ZAC 4 na duidelijke overwinning tegen HTC 6; 4-1!

Sat, 7 Apr 2012 08:10:01 +0200

07-04-2012

Richard Backers kondigde het aan via de mail: Het weekend van de waarheid voor ZAC 4. De concurrent is vrij. Wij een inhaalwedstrijd voor de boeg. Het verschil vooraf: zes punten. Verlies je, dan denkt de concurrent dat er wat te halen valt. Zeker omdat de beste Buwies uit Dalfsen volgende week zelf op bezoek komen. Win je, dan sta je op negen punten met nog vijf wedstrijden te gaan. Voetballend gezien zaten de Wapendragers in betrekkelijk zwaar weer. Moeizaam weten de mannen elkaar te vinden en het is vooral lange halen snel thuis. Nu zijn kampioenswedstrijden normaal gesproken niet om aan te zien, maar om daar nou vier wedstrijden van tevoren mee te beginnen is vrij rigoureus.

Teneinde goed beslagen ten ijs te komen tegen HTC 6 werden alle verloven ingetrokken en derhalve werd er afgelopen donderdag ontzettend scherp getraind op de zandvlakte die we ook wel veld 4 noemen. Dit wierp vooral na rust haar vruchten af. HTC 6, een geducht tegenstander waar we nooit eenvoudig van winnen, pretendeerde ook nu haar aanvallende intenties. Normaal gesproken is dat koren op de molen van het Vierde, maar op het hoofdveld hadden de mannen het er toch lastig mee. ZAC moest het spel maken, dat was wel duidelijk, maar als je de kansen niet afmaakt kun je het nog erg lastig krijgen.

De eerste mogelijkheden via Wilco, Kelly en Rene leverden geen doelpunt op waarna HTC een uitgelezen kans kreeg de score te openen. Door een misverstand achterin belandde de bal bij de sluwe nummer zeven van HTC en deze had de bal voor het inschuiven. Hij schoot echter over. Hierna nam het Vierde de regie over, alleen vergaten de mannen dat er ook nog een linie op het veld was dat het middenveld genoemd wordt. Het was vooral vier man achterin en drie man voorin en daartussen wat mannetjes die niet zo goed wisten waar de bal nou was en waar niet. Tel hierbij op dat de mogelijkheden die gecreëerd werden niet verzilverd werden, dan lijkt het al gauw getrap in een emmer.

Dit tot minuut 41. ZAC zette een uitstekende aanval op aan de linkerkant van het veld. Via drie schijven werd de bal uitgehaald tot bij Super G. Gerard gaf een steekbal de diepte in en deze werd op waarde geschat door Rene. Rene passte beheerst breed op Kelly die zijn negentiende van de competitie mocht optekenen; 1-0. Dit was ondanks twee nieuwe mogelijkheden tevens de ruststand. Uiteraard in de rust thee. Goed bakkie, jammer dat Rick en Jan-Evert ‘m niet alvast uitgeschonken hadden. De looien pijp moest er aan te pas komen om binnen de gestelde vijftien minuten het bruine vocht weg te werken.

In de rust werden de poppetjes even op de goede plek gezet door de leiders. Bij monde van Richard en Roel werd het ons duidelijk dat we teveel voor de bal liepen en rustiger met het speeltuig dienden om te gaan. Zo geschiedde na rust. Een herboren ZAC betrad de lijnen. Het duurde ongeveer 120 tellen voordat de 2-0 tegen de touwen lag. Een soepele aanval over vijf schijven kwam uiteindelijk terecht bij Rene Kip, die goed het oog in de loopactie van Kelly had. Kelly drukte beheerst af en mocht zijn twintigste van het seizoen noteren; 2-0.

Hierna werd er even verslapt. ZAC vergat door te dekken en dacht de buit binnen te hebben. Niets bleek minder waar toen de twee beste spelers van HTC er samen voor zorgden dat de marge gehalveerd werd. Aan onze rechterkant werd de bal de diepte ingestuurd waar de nummer twaalf (aanvoerder, sterke voetballer) de bal kreeg en Bart uitkapte. De beste man schoot vervolgens op doel, waar de Groene Krokodil goed het oog in had. De bal belandde via de knuisten van de Ballenvanger voor de voeten van de nummer zeven die, geheel ongedekt, tegendraads binnenschoof en derhalve zorgde voor de nieuwe tussenstand van 2-1. Jammer, was niet nodig, maar geen man overboord.

ZAC ging toch verder waar het gebleven was. Bal veroveren, de korte combinatie zoeken, uithalen en geduldig opbouwen. Nog kwamen sommige passes niet aan. Maar dat hindert op zich niet als je maar genoeg kansen creëert en dat deden de in het smetteloos geel spelende withemden. Als het vizier een stukje scherper had gestaan, dan had het binnen no time 6 a 7-1 kunnen staan. Uiteindelijk werd het een minuut of twintig voor tijd 3-1 door een uitstekend doelpunt van Tomtom. Richard de Ruiter, die als linksback eindelijk zonder rare frivoliteiten speelde, bediende met een uitstekende steekpass Tom en Tom rondde voor de tiende wedstrijd in successie met succes af; 3-1.

Vlak hierna kwam de opofferingsgezinde John nog in de ploeg en daar schrokken de Pelikanen blijkbaar van, want nog geen twee minuten na de rentree van good old Ester konden we de 4-1 eindstand noteren. Een lange bal van de krokodil werd verlengd door Tom waarna Kelly zijn hattrick kon voltooien. Nummer 21 voor de koele kikker voorin.

Moet nog gezegd dat het spel dankzij voornamelijk Gerard, Gayan, Rene en Jan-Evert behoorlijk verzorgd was en dat ook El Blanco een aardige wedstrijd speelde. Wilco had wat pech in de afronding, maar creëerde wel genoeg en dat telt ook. Na 90 minuten blies de uitstekend leidende Wim Wolfs vervolgens voor einde wedstrijd, waardoor de 4-1 eindstand definitief gemaakt werd. Derhalve hebben de boys uit Zuid de marge ten opzichte van de concurrenten ASC en WVF op respectievelijk negen en tien punten gezet.

Hiermee is er een behoorlijke stap gezet richting “Het Bordes”, want met nog vijf wedstrijden te gaan lijkt de marge schier onoverbrugbaar voor de concurrenten. Maar de komende twee weken juist de wedstrijden tegen deze concurrenten, dus we zullen zien. We treden de mannen uit Dalfsen komende zaterdag met open vizier tegemoet op het prachtige kunstgras van Jo van Marle. Omtrent de wedstrijd van vandaag nog één zeer belangrijke opmerking: de man of the match. De award van deze zaterdag gaat naar onze captain a.k.a de Pinda: Gayan Faverey --- vanwege 100 procent inzet, geen probleem met het zich ‘opofferen’ voor het team, inzicht en overzicht, positieve coaching en het opzij zetten van een blessure.

Laatste vraag die rijst. Waarom nou het weekend van de waarheid? Nou; maandag mogen de jongens van het Vierde wederom aantreden. Zoals inmiddels bekend zijn de mannen van Backers en Balk nog op twee fronten actief. Naast het kampioenschap is de dubbel een gewenst resultaat. De Wapendragers hebben zich inmiddels opgewerkt tot de Final Four om de cup met de grote oren en aanstaande Paasmaandag staan de heren van Vier in de halve finale tegenover de onbekende mannen van HHC 12 uit Hardenberg. De bekerclash begint aanstaande maandag om 14.30 uur op een hopelijk droog Jo van Marle. Er wordt een behoorlijke massa toeschouwers verwacht, dus kom op tijd om verzekerd te zijn van een plekje op de hoofdtribune. Tot maandag.

Opstelling tegen HTC 6: Mark Sikkes; Bart de Boer, Gerard Boerdijk, Halim van den Berg (46. Rick de Boer), Richard de Ruiter; Rene Kip (74. Sander Baas), Gayan Faverey (71. Halim van den Berg), Remco Tempert (46. Jan-Evert Volders), Sander Baas (46. Tom Geurts); Wilco Wittenaar (77. John Ester) en Kelly Hasselt.
Afwezig: Paul Geerlings, Tino Giovanella, Bouke Kamminga, Martin Westerhof (de laatste twee publiek)
Scheidsrechter: Wim Wolfs
Assistent-scheidsrechter: John Ester (75 – 90 Gayan Faverey)
Leiders: Richard Backers en Roel Balk
Publiek: Allerlei mensen die het Vierde een warm hart toedragen (o.a. Marcel, Arie, Harro, Siep, Harm-Jan)
Toeschouwers: In totaal 17

ZAC 4 wint eenvoudig in kansenfestival tegen HFC Storica 3; 0-5!

Sun, 1 Apr 2012 07:27:44 +0200

Kansen, kansen en nog eens kansen. Voor ZAC 4 dan wel te verstaan. Er moest wat rechtgezet worden door de Wapendragers en dat was tevens de pech voor de laatsten der Storicanen. De dadendrang van het Vierde, hoewel niet altijd met goed voetbal, was de voetbalclub uit Holtenbroek al snel te machtig. We hadden de afspraak gemaakt om weer te proberen te voetballen. Vorige week in de derby tegen de Zwolsche Boys was er geen enkele intentie om te voetballen en liep het totaal niet. Ditmaal was de wil om lekker te voetballen er en bij vlagen kwam het er ook uit.

We begonnen met de wind in de rug om zodoende snel druk te kunnen zetten, veel kansen te krijgen en een vroege voorsprong te creëren. Nu lukten die eerste twee aspecten vrij goed, maar het maken van de eerste goal had nogal wat voeten in aarde. Het duurde maar liefst 29 minuten voordat we de score konden openen.

ZAC voetbalde gehaast. Er werd geprobeerd te voetballen, maar mede dankzij de onrust in de ploeg en het slechte veld lukte dat niet. Het was gehaast en daardoor werden veel kansen verprutst. Zo had in het eerste half uur El Blanco 3x moeten scoren, maar het vizier van Wilco stond niet bepaald op scherp voor rust. Tevens had de onverzettelijke John doel moeten treffen, maar zijn kopbal (na een weergaloze actie) trof de doelman. Deze doelman, die overduidelijk eigenlijk voetballer is, hield veel ballen tegen van Tom, Kelly en Jan-Evert. Deze reddingen kwamen eigenlijk juist omdat hij reageert als een voetballer. Daar hadden we toch iets meer mee moeten doen.

Na 29 minuten had Storica zelf nog niets gepresteerd. Ze zijn tot dat moment eenmaal in de zestien geweest door middel van een hoekschop, maar deze werd ook verwerkt door de defensie van de withemden die een rustige middag hadden. In de 29^e minuut werd door Tom eindelijk de ban gebroken. Tom kreeg de bal aangespeeld na een bijzonder goede actie van John en hij schoof de bal beheerst langs de keeper; 0-1.

Even later mocht Tom ook de 0-2 op het bord zetten. Een rare klutsactie in de zestienmeter van de tegenstander deed de bal belanden bij Tom en ook nu faalde hij niet. ZAC kreeg in de eerste helft nog diverse goede kansen, maar de bal wilde niet meer tussen de twee witte staanders en de dwarsligger. De dwarsligger overigens, voorkwam dat papa Remco succesvol was. Na een schitterende sleepbeweging schoot Pampers de bal bovenop de witte deklat. Derhalve rust met een 0-2 stand.
In de rust thee. Een gedegen bakkie in een troosteloze ambiance van kleedkamer 4 van Storica. Het bakkie was goed, doch iets aan de warme kant. Collectief werd besloten deze bak van Storica op twee te laten binnenkomen in de strijd om de Pickwick-award. Daarmee blijft CSV ’28 aan kop, maar het had weinig gescheeld. Na de wedstrijd deed Storica nog verwoede pogingen om de eerste plek over te nemen, daarover later meer.

In de rust een aantal wisselingen. Het was de bedoeling dat we na rust beter gingen voetballen. Minder gehaast zouden worden in de passing, nauwkeuriger zouden spelen en daarmee de score naar een hoger plan zouden tillen. Dat laatste lukte uiteindelijk wel, maar voetballend had het slechts bij vlagen iets om het lijf. Vier minuten na rust wist Wilco het net te vinden. De goal echter leek nergens op. Wilco enthousiast: “ Hij zit gewoon jongen, hij zit gewoon.” In werkelijkheid: Wilco dacht aan te halen voor een verwoestend schot. Er werd een royale roller geproduceerd waar de keeper van de tegenpartij in de korte hoek langsheen maaide. Maar moet gezegd: Hij zit gewoon! 0-3.

Hierna duurde het lang, erg lang, zeg gerust GAAP… erg lang voordat de 0-4 en de 0-5 op het bord kwamen. ZAC kreeg tussen de 49^e en 85^e minuut legio kansen, maar ze wilden er niet meer in. Storica heeft 1x op de goal geschoten en dat was een lange uittrap van de doelman. Gelukkig voor de withemden kreeg de score een beter aanzien in de laatste minuten. Tom voltooide zijn hattrick in de 86^e minuut door de mooiste aanval van de dag af te ronden. Op links werd een aanval opgezet. Via drie schijven werd Kelly de diepte ingestuurd. Onze ranke, van een blessure teruggekeerde topscorer (25 goals, waarvan 20 in de competitie) sneed de bal uitstekend voor de goal langs waarna Tomtom zijn 3^e van deze wedstrijd (15^e in de competitie) mocht aantekenen.

Het slotakkoord was voor Rene Kip, die tijdens een exercitie koffie met tompoucen vooraf de WC-deur van de Groene Krokodil beschreven had met de eindstand 0-6, en dus nog wat te bewerkstelligen had. In de helft van deze missie is de voor historicus lerende geschiedenisdocent geslaagd. Na goed doorgaan kreeg Rene de bal voor de voeten en van een afstand van zo’n twintig meter passeerde Rene de slecht gepositioneerde keeper van Storica; 0-5.
Dit was tevens de eindstand en betekent dat de withemden van Zuid drie punten dichter bij het kampioenschap zijn gekomen. Het slot nadert, maar er is nog veel werk te verzetten voor de ZAC’ers. Voetballend gaat het de laatste weken wat moeizaam, maar afgezien van de vorige week zijn de punten er tot op heden wel. Volgende week zullen we wel scherper moeten zijn om de punten op Jo van Marle te houden.

Voor wat betreft deze wedstrijd nog een tweetal opmerkingen. Als eerste de gebruikelijke man of the match-award. Deze award gaat naar…….. John Ester -- ondanks al zijn (latente) blessures, voor een prima inzet, groot storend vermogen, zijn bijna scorend vermogen en zijn zelfkennis op voetbalgebied, aldus opgetekend in een mail van de enige zelfbewuste Richard van het elftal. Opmerking twee betreft de poging tot omkoping van de Storicanen. De richtlijnen rond de thee award zijn niet beschreven. De mannen van ZAC oordelen op gevoel. Toen bekend werd dat het bakkie thee net niet de toppositie van de awardstrijd gehaald had, werd er door Tante Nel en Ome Leo achter de bar van Storica snel een portie borrelhapjes de frituur ingeknikkerd. Ondanks dat we snel duidelijk maakte van ‘omkoping’ niet gediend zijn werden de borrelhapjes lekker verorberd onder het genot van een Grolschje of Heineken. Dank voor de gedane geste Storica.

En dan onder het motto: Wie teveel terugkijkt verliest de toekomst uit het oog. Komende week een beetje do or die voor de Wapendragers van het Vierde. Zoals iedereen weet zijn de eerste pannenkoeken voor de kinderen en worden de prijzen pas verdeeld in mei, maar ZAC heeft het komende week zo druk als kippen met Pasen. Witte donderdag begint een druk weekeinde voor de Withemden van Richard en Roel met een scherpe training, waarna we een dubbel thuisprogramma zullen draaien. Op Paaszaterdag spelen we de inhaalwedstrijd (ik geloof van ergens in november) tegen HTC 6 (aanvang 14.30 uur). In deze strijd zullen we proberen de marge op ASC te vergroten naar 9 punten. Het zal lastig zijn, maar we zullen er alles aan doen de punten op het kunstgras van Jo van Marle te houden.
Paasmaandag vervolgens komt de andere competitie weer bovendrijven, want zoals u allen weet staat ZAC 4 in de halve finale van de beker. Thuisloting tegen HHC Hardenberg 12. Aanvang 14.30 uur. Kortom: komt allen kijken in het paasweekeinde naar het gezelligste voetbalteam van ZAC: het Vierde. Geen tijd; lijkt me niet. Als Pasen en Pinksteren op één dag vallen, dan heb je geen tijd. Maar nu: Toog allemaal richting Jo van Marle voor twee boeiende exercities. De withemden zullen trachten zo spoedig mogelijk het kampioenschap te pakken en zich te plaatsen voor de bekerfinale. Maar, men moet geen halleluja zingen voordat het Pasen is. We zullen er hard voor moeten werken.

Overigens is de toegang beide wedstrijden gratis. De wedstrijden zullen gespeeld worden op veld 2 van het Jo van Marle sportpark en vangen dus beiden aan om 14.30 uur.

Opstelling tegen HFC Storica 3: Mark Sikkes; Bart de Boer (46. Halim van den Berg), Gerard Boerdijk (75. Richard de Ruiter), Rick de Boer, Richard de Ruiter (46. Tino Giovanella); John Ester (46. Rene Kip), Jan-Evert Volders (70. Bart de Boer), Remco Tempert (46. Gayan Faverey), Tom Geurts; Wilco Wittenaar (78. Remco Tempert) en Kelly Hasselt.
Afwezig: Sander Baas, Martin Westerhof, Paul Geerlings, Bouke Kamminga (publiek) en Wim Wolfs (leider/publiek).
Leiders: Richard Backers, Roel Balk, Wim Wolfs
Assistent-Scheidsrechter: 1^e helft Tino Giovanella, 2^e helft tot 75: Richard de Ruiter, 76-90: Jan-Evert Volders
Publiek: Bouke Kamminga, Paul Bouwhuis, Yvonne Boerdijk
Toeschouwers: 4

Onge?pireerd ZAC 4 krijgt deksel op neus tegen gemotiveerde Boys; 3-1!

Sat, 24 Mar 2012 09:18:30 +0100

24-03-2012

Een week na de bekersensatie tegen Lemele 3 zou het Vierde de degens kruisen met de rivalen van de oostelijke zijde van het Jo van Marle sportpark. Zwolsche Boys 8, een stugge tegenstander, zou voor de Wapendragers een mooie prooi zijn in de richting van het kampioenschap. De heenwedstrijd werd met 4-0 gewonnen en gezien de recente prestaties van de groenwitten zou dit geen moeilijke wedstrijd moeten worden. Waarom het dan anders loopt? Geen idee. Feit is dat behalve Tomtom Geurts niemand zijn eigen niveau haalde. Ondanks een goede start kregen de mannen van Backers, Balk en Wolfs het onderste uit de gifbeker te zien.
De wedstrijd begon niet zo slecht voor ZAC. Ondanks het vroege aanvangstijdstip (12.15 uur) waren de mannen aardig scherp. Er werden geen kansen weggegeven, maar anderzijds speelden we ook in een laag tempo. Het spel wilde geen vaart krijgen en dat is nou net waar we zo hard naar op zoek zijn. Tempo, rondspelen van de bal en het kapot spelen van de tegenstander. De eerste mogelijkheden op het harde, slechte veld waren voor ZAC. Tino vond de paal en de keeper van de tegenstander viste op weergaloze wijze een aantal ballen uit de goal.
Eenmaal alleen voor de keeper faalde Tom echter niet. Na een kleine vijfentwintig minuten maakte Geurts de belangrijke openingsgoal. Nu zaak voor ZAC om nog een tandje bij te schakelen, maar dit lukte niet. Om een paar aloude voetbalcredo’s erin te gooien: Getrap in een emmer, voetballen op zijn elfendertigst. Het was onrustig aan de zijde van de withemden. De bal werd niet in de ploeg gehouden en als een bal de voorwaartsen bereikten, dan kwam de bal vaak net zo hard weer terug.
En een andere aloude voetbalwet doet dan vanzelf opgeld: Als je zelf niet scoort, dan zal de tegenstander het toch zeker wel doen. Zo geschiedde: In blessuretijd van de eerst helft liet Richard zijn man lopen, kon de betreffende speler op de achterlijn langs Jan-Evert en mocht de spits weglopen van Halim. De spits raakte de bal compleet verkeerd, maar dankzij deze schijnbeweging stond Sikkes op het verkeerde been; 1-1. Dit was tevens de ruststand.
In de rust hebben we er op gehamerd dat we strakker moesten spelen, uitstralen dat we wilden winnen en de tong op de schoenen moesten krijgen. Waarom dat dan niet lukt? Nog steeds geen idee. Het was inspiratieloos. De temperatuur zal een rol gespeeld hebben, het veld, het tijdstip, de afwezigen, de scheids. Maar bovenal onszelf. Voor de tweede keer dit seizoen verloren we van onszelf. Spijtig genoeg. De mogelijkheden waren er ook in de tweede helft. Kelly vond de uitstekende doelman op zijn weg. Wilco had de bal voor het inkoppen, maar de bal werd op onverklaarbare wijze gestopt op de lijn.
En dan geldt nog steeds de aloude voetbalwet: niet scoren is aan de andere kant scoren. De tegenstander speelde een lange bal. Halim wilde, gecoacht door zijn doelman, de bal terugspelen. De bal was tekort waardoor de spits van de Zwolsche Boys de 2-1 kon aantekenen. Even hiervoor was ZAC al goed weggekomen toen stuntelaar De Ruiter kunstzinnig wilde uitverdedigen, maar daarbij de bal op een presenteerblaadje aan de spits gaf. Deze werd echter gekeerd door Sikkes.
Diezelfde Sikkes zorgde ervoor dat ZAC geen aanspraak meer kon maken op een punt. In de allesbeslissende fase waarin we aan het aandringen waren kregen de Boys een vrije trap. De bal, bijna een rollertje, zou een gemakkelijke prooi moeten zijn voor de Ballenvanger. De normaliter betrouwbare krokodil dook over de bal heen waardoor de 3-1 eindstand op het bord verscheen.
Hierna was het vrij snel gedaan met de wedstrijd. De dramatische scheidsrechter (twee kanten op overigens (we hebben niet verloren dankzij hem), maar nog steeds een schande dat deze man überhaupt mag fluiten) deed met zijn beste fluitsignaal de wedstrijd eindigen. Een smadelijke nederlaag voor de withemden. Nu hoor je voetbaltrainers wel eens zeggen: We moeten terug naar de basis. Nou wij moeten gewoon lekker gaan ballen. Doen waar we goed in zijn en deze mispeer snel vergeten. We zijn nog altijd op koers, we varen alleen een beetje om.
Voor zover mogelijk toch een man of the match: Tom Geurts – vanwege zijn openingsgoal, constante dreiging en teamspirit. Volgende week krijgen de mannen weer een vroegertje voor de kiezen: HFC Storica 3 uit om 12.30 uur. De concurrentie heeft vandaag optimaal geprofiteerd van onze nederlaag waardoor de voorsprong gereduceerd is tot zes punten. Nu met zijn allen de schouders er onder en weer verder gaan. Donderdag gaan we er lekker tegen aan en dan hopen we tegen Storica deze mindere pot te vergeten.
Opstelling tegen Zwolsche Boys 8: Mark Sikkes; Halim van den Berg, Gerard Boerdijk, Nico de Vegte (46. Martin Westerhof), Richard de Ruiter (72. Tom Geurts); Rene Kip, Remco Tempert, Jan-Evert Volders, Tino Giovanella; Wilco Wittenaar (46. Kelly Hasselt) en Tom Geurts (63. Wilco Wittenaar).
Afwezig: John Ester, Paul Geerlings, Rick de Boer, Bart de Boer, Sander Baas, Gayan Faverey, Bouke Kamminga en Wim Wolfs (publiek).
Niet gebruikte wisselspeler: Paul Bouwhuis
Leiders: Richard Backers, Roel Balk en Wim Wolfs
Assistent-scheidsrechter: 1e helft Kelly Hasselt, 2e helft Paul Bouwhuis
Toeschouwers: 16

ZAC 4 overtuigend langs ongenaakbaar geacht Lemele 3; 4-0!

Mon, 19 Mar 2012 07:33:14 +0100

Zaterdag 17 maart; geen competitieverplichtingen voor ZAC 4, maar een wedstrijd in de strijd om de KNVB beker voor reserve-elftallen categorie B groep II. Het Vierde besloot na het debacle van de competitiestart in het vorige seizoen zich in te schrijven voor dit bekertoernooi om voor de start van de competitie wat ritme op te doen. Maar ja, prestatiebewust als de mannen zijn werden deze wedstrijden wel serieus opgepakt. Het lot koppelde ZAC 4 in de poule aan IJVV 13, DOS Kampen 7 en ’s Heerenbroek 2. Op een zonnige dinsdagavond eind augustus werd in IJsselmuiden met 1-5 gewonnen van IJVV. De daaropvolgende zaterdag werd er thuis gewonnen met 4-1 van ’s Heerenbroek en de zege in de poule werd veilig gesteld door op 22 oktober met 5-1 te winnen van DOS Kampen 7.
Door de poulewinst bereikten we de knock-out fase met daarin 32 teams. Omdat tegenstander CSV ’28 6 geen mogelijkheid zag te komen spelen bereikten we door een walk-over de laatste zestien. Onder toeziend oog van het bestuur van ZAC werd op 14 januari in Hulsen met 4-0 gewonnen van het zevende team van de plaatselijke Boys. Daarmee stelde ZAC een ticket veilig voor de kwartfinale. Deze kwartfinale stond aldus op het programma voor 17 maart. Lemele 3 rolde uit de koker en dat was op papier de zwaarst denkbare loting. Lemele 3, in hun competitie ongenaakbaar, had 42 punten uit 14 wedstrijden verzameld en dat met de alleszeggende doelcijfers 108-18. Dat was dus even slikken toen deze tegenstander uit de koker kwam. Nu hebben we zelf ook geen slecht seizoen, dus wat dat aangaat kunnen we natuurlijk zelf ook wel wat, maar ja als je de kwartfinale hebt gehaald wil je ook wel graag een rondje verder.
We misten vandaag onze spelbepalende middenvelder Gayan wegens een rugblessure en daarnaast was superspits Kelly nog steeds niet hersteld van de botsing met de doelman van VSW twee weken geleden. Omdat er wat onzekerheden waren omtrent de beschikbaarheid van andere spelers hebben we Nico de Vegte van het tweede eenmalig ingehuurd om de gelederen te versterken hetgeen dankbaar werd ontvangen door het Vierde. Donderdags werd er scherp getraind met een man of zestien hetgeen terug te zien was in de start van de wedstrijd. In de knollentuin die veld 3 heet werd er door het keurkorps van Richard Backers uitstekend gespeeld door de Wapendragers. Lemele werd van kiet af aan niet in het spel gelaten. Rick de Boer had de opdracht gekregen zich bezig te houden met de topschutter aan Lemeler zijde en hem niet aan de bal te laten komen. Duidelijk werd dat Lemele het lastig had met de korte, strakke dekking en dat de power in de duels van de Zwollenaren sterk was.
Voetballen was moeilijk op veld 3, maar ZAC probeerde het aardig. De beste kansen waren dan ook voor ZAC. Tom Geurts en Wilco Wittenaar hielpen de eerste mogelijkheden om zeep. Lemele kon niet echt gevaarlijk worden. De dekking was goed en het elftal stond als een huis. Als Lemele al een keer in de buurt van de zestien kwam werden de aanvallen vakkundig teniet gedaan door de verdediding van de in het smetteloos retrorood spelende withemden. Het Lemeler Dreh- und Angelpunkt kwam ook niet in het spel waardoor ZAC vrij eenvoudig de bovenliggende partij was. Na een minuut of zes tilden de Zwollenaren de stand al naar 1-0. El Blanco kreeg de bal prima aangespeeld in de diepte. Omspeelde een verdediger en schoof de bal beheerst tegen de touwen.
Na deze 1-0 bleef ZAC de bovenliggende partij. Lemele kroop iets meer uit de schulp en kreeg ook een goede schietkans. De nummer 16 van Lemele kegelde de bal echter bovenop de dwarsligger. Na een minuut of twintig verdubbelden de Zwollenaren de marge en wederom was het matchwinner Wilco die de bal binnenschoot. Het middenveld bleef vervolgens in handen van ZAC, waar Rene, Jan-Evert, Remco en John een goede eerste helft voetbalden. Tien minuten voor rust werd het zelfs 3-0 voor het Vierde toen Tomtom de gevierde man was. Tom onderschepte de bal, rende in de vijfde versnelling voorbij een verdediger en de keeper en schoot beheerst binnen; 3-0. Dit was tevens de ruststand.
In de rust thee zonder suiker. Dat wil zeggen voor mij, omdat ik te laat binnen was. Voor de rest prima verzorgd. De Pickwick-award krijgt volgende week weer een vervolg als we bij de buren op de thee gaan. In de rust werd er op gehamerd vooral rustig te blijven. Met 3-0 voor tegen een ploeg die gemiddeld zeven keer scoort tijdens een wedstrijd biedt dus geen garanties. Vijf wisselingen in de rust, maar dit verzwakte het elftal geenszins.
In de tweede helft had ZAC het enigszins lastig met de wisselend doorschuivende mensen van de aanvallender ingestelde Lemelers. Het kwam enkele keren voor dat Jan-Evert moest kiezen tussen de mensen die doorschoven en daarmee moest laatste man Super G vaak achter de linie wegkomen om bij te springen. Telkenmale werd dit goed opgelost en ook nu kreeg Lemele niet echt uitgespeelde kansen. Nadat de Groene Krokodil eenmaal handelend moest optreden werd de eindstand op het bord gezet door Jan-Evert. Jan-Evert maakte tweemaal een schijnbeweging en ging vervolgens zelf op het doel af; 4-0.
Het mooiste doelpunt zou ongetwijfeld het doelpunt geweest zijn van de opnieuw ingevallen Rene, maar de ranke historicus mikte de bal na een uitstekende crossbal van Bart vol gas tegen de dwarsligger. Het schot en de pass ervoor hadden een beter lot verdiend. Even na 16.15 blies de goed fluitende stand in arbiter Paul Bouwhuis (Wim Wolfs was geveld door griep) voor de laatste maal en was de stand van 4-0 derhalve voldoende voor een ticket voor de halve finale.
Een zeer nette overwinning voor het Vierde dat het ongenaakbare Lemele 3 vol overtuiging getackeld heeft. Voetballen was moeilijk op veld 3, maar als collectief hebben de mannen ontzettend sterk gespeeld. Hiermee hebben we ook de twee mindere wedstrijden die we hiervoor gespeeld hebben weer doen vergeten. Nu is het zaak deze lijn door te trekken naar de sportpark derby tegen Zwolsche Boys aankomende week.
De stamtafel van het Vierde dijde aardig uit na de wedstrijd en met een mannetje of dertig werd het lang gezellig in de kantine. De wedstrijd werd tot in den treure geanalyseerd en daarnaast werd gevierd dat de dubbel nog altijd binnen bereik is voor de mannen. Voor wat betreft deze wedstrijd rest nog het melden van de man of the match. Het hadden er wellicht meer kunnen zijn, maar de jury koos voor: Wilco Wittenaar – mede vanwege zijn spelinzicht, zijn rustbrengende routine, doorkopvermogen en altijd positieve wedstrijdinstelling.
Woensdag a.s. zal de loting plaatsvinden op het bondsbureau van de KNVB in Deventer. Duidelijk is in ieder geval dat de wedstrijd in het paasweekend gespeeld zal worden. Hiermee heeft het Vierde een drukke periode voor de boeg. Komende week te beginnen met de sportparkderby tegen het 8e van Zwolsche Boys. De thuiswedstrijd werd met 4-0 in winst omgezet, maar het bleek een taaie tegenstander te zijn. De wedstrijd begint op een voor ZAC 4 raar tijdstip, namelijk 12.15 uur. Komt allen.
Opstelling tegen Lemele 3: Mark Sikkes; Martin Westerhof (46. Nico de Vegte), Gerard Boerdijk, Rick de Boer (84. Martin Westerhof), Richard de Ruiter (46. Bart de Boer); John Ester (46. Sander Baas), Remco Tempert (46. Halim van den berg), Jan-Evert Volders, Rene Kip (46. Tino Giovanella); Wilco Wittenaar en Tom Geurts (74. Rene Kip).
Afwezig: Paul Geerlings, Wim Wolfs, Bouke Kamminga, Kelly Hasselt, Gayan Faverey (laatste drie publiek) en Roel Balk.
Leider: Richard Backers
Scheidsrechter: Paul Bouwhuis
Assistent-scheidsrechter: 1e helft Halim van den Berg, 2e helft Remco Tempert
Toeschouwers: 35

ZAC 4 zet wederom belangrijke stap richting de platte kar door SVI 10 te verschalken; 2-0!

Sun, 11 Mar 2012 06:47:58 +0100

Weer drie punten, na weer een rommelige overwinning. Het voetbal was grote delen van de tijd niet om aan te zien, maar wel weer een overwinning op zak. De aanloop naar de clash met de 1134 meter verderop wonende Ittersummers verliep moeizaam. De strijd tegen Windesheim had een slachtoffer ge-eist. Topscorer Kelly was vandaag niet beschikbaar. Daarnaast kampt Bouke met de naweeёn van een operatie, is Paul Geerlings nog steeds op weg terug van een knieblessure, is Remco druk in de weer met de luiers en moest Super G werken. Wolf hanteert zoals gebruikelijk de fluit bij thuiswedstrijden, waardoor je 14 spelers op papier hebt. Maar fit is dan nog weer een ander verhaal.

Pinda is al enkele weken druk in de weer met meubels om zijn nieuwe stulpje te kunnen gaan bewonen en heeft last van de rug. De Ballenvanger kampt met lichte liesproblemen en dan zorgden daarnaast de vrijdagborrels nog voor enige problemen. Leider Richard kampt met de griep en zie daar het totaalrecept voor een gehavend Vierde. En dan krijg je met SVI 10 één van de meest taaie tegenstanders uit de competitie op bezoek. De uitwedstrijd werd in het najaar met 0-3 gewonnen, maar deze zege kwam pas in de laatste twintig minuten tot stand. De wedstrijd op sportpark Jo van Marle begon met een half uurtje vertraging aangezien het ochtendprogramma gigantisch was uitgelopen door enkele voorvalletjes. Maar goed, zo hebben we gelijk de vertraging die SVI in het najaar veroorzaakt had weer goedgemaakt. De toenmalige scheidsrechter van dienst kwam zonder opgaaf van reden een kwartier te laat opdraven.

Maar goed, richting de wedstrijd. De afspraak was om zoveel mogelijk te gaan voetballen. Lange ballen niet hanteren en dan maar door snel te spelen evenals in de heenwedstrijd SVI conditioneel stuk te spelen. De conclusie kan vrij snel worden getrokken dat dat stukspelen op zich wel lukte, maar voetballen, ho maar. Het spel van de Wapendragers was statisch. Het middenveld werd overgeslagen en de bal kwam maar moeizaam van voet tot voet. De rust van Super G in het hart van de defensie werd erg gemist. Tel daarbij op dat SVI de defensieve stellingen veel vaker verliet dan ZAC had verwacht en je krijgt een lastige pot. Gelukkig voor ZAC was SVI niet bij machte om veel kansen te creëren, maar de Withemden waren ook niet bij machte erg veel uitgespeelde kansen te krijgen.

Toch kreeg het Vierde diverse mogelijkheden. Deze kwamen als toevalligheden uit de lucht vallen. Zo werkte Rick een bal per ongeluk over de defensie van SVI waardoor Tom alleen op de keeper af mocht gaan. Oog in oog met de doelman werd de bal overgeschoten. Even later was het Wilco die keurig uitgezakt was naar links en de bal op achterlijn binnenhield. Hij gaf voor, maar wist zowel Tom, Gayan als Rene niet te bereiken in de zestien. Een paar afstandsschoten waren de laatste wapenfeiten voor de ZAC’ers die bij monde van Sander nog één hele goede kans kregen, maar Sander kreeg de bal niet tussen de palen. SVI creëerde wat hoekschoppen en een vrije trap, maar deze stichtten niet voor heel veel gevaar.

Uiteindelijk werd het dan toch 1-0 voor ZAC 4. Tegen de afspraken in werd veelvuldig met de lange bal gewerkt. Eén van deze lange ballen werd uiteindelijk een prooi voor Tom. De lange bal kwam van de Groene Krokodil werd keurig verlengd door Rene Kip, na een afleidingsmanoeuvre van Wilco, die Tomtom in stelling bracht. Tom faalde ditmaal niet; 1-0. Met deze stand werd ook de thee bereikt.

In de rust dus het befaamde bakkie. De thee van ZAC is buiten mededinging voor de Pickwick-award, want deze gaat naar één van de tegenstanders in de 6^e klasse poule 24, maar de strijd om de felbegeerde titel heeft inmiddels wel de hogere echelons van het ZAC-bolwerk bereikt. In de ochtendsessie achter de bar van de kantine ving de schrijver dezes op dat het klaarmaken van de toebehoren van de thee (bekertjes, suiker, roerstokjes) in de juiste hoeveelheden dient te gebeuren, omdat er een seniorenteam is (wij dus) dat een thee-award uitreikt. Hoe mooi is die. De kantinemedewerkers worden geïnstrueerd vanwege de Pickwick-award.

Maar goed, terug naar waar we voor gekomen zijn. In de rust een speech van Roel omtrent het edele voetbalspel. Belangrijkste aspecten van zijn verhaal: 1) je hebt van die wedstrijden dat het voetballend niet loopt, dan maar gewoon een stapje harder lopen voor elkaar; 2) gezeik naar elkaar hebben we niks aan, dus dat moet beter (en het ging beter); 3) probeer meer rust in het spel te krijgen door wat met kortere ballen te gaan werken; en 4) zie 1). In de rust Jan-Evert voor Sander en Martin voor Bart. Martin werd geofferd vanwege de man of the match award van vorige week en je moet iemand niet naast zijn schoenen laten lopen natuurlijk.

Na rust eenzelfde spelbeeld als de eerste helft. ZAC dat SVI wel de baas was, maar de rust niet kon vinden om het ook daadwerkelijk goed uit te voetballen. Het had de werklust van Jan-Evert, Rene, Gayan en Tino nodig om het middenveld in handen te houden, waarbij vooral Gayan en Tino hun handen volhadden aan de goede nummer 15 van SVI. De grootste mogelijkheden na rust waren eigenlijk voor SVI. Zo werd Sikkes getest bij een schot van de zijkant en moesten Halim en Martin een aantal keren vol aan de bak om de rechterkant dicht te timmeren.
Aan de overzijde kreeg ZAC ook een aantal mogelijkheden de wedstrijd in het slot te gooien. Zo poeierde Rene de bal een keer naast de goal en was Wilco ook twee keer gevaarlijk. Een dubieus moment was er in ongeveer de 70^e minuut van de wedstrijd. In eigen zestien kwam de bal ongelukkig tegen de hand van Bart, maar de goed fluitende arbiter van dienst beoordeelde dat de bal naar de hand ging en niet de hand naar de bal.

Vervolgens de beslissing in de wedstrijd. Eigenlijk ongeveer een kopie van de eerste goal. Een lange bal van Mark, die door Rene verlengd werd tot bij Tom. De bal werd eerst verspeeld, maar de laatste man van SVI wilde de bal terugspelen tot de eigen keeper en deed dit veel tekort. Tom zat ertussen en prikte de bal langs de verbouwereerde doelman; 2-0.
Wedstrijd beslist zou je zeggen. Niets bleek minder waar. SVI bleef aandringen en daar hadden de Wapendragers het lastig mee. Oké, de wedstrijd zou wel over de streep getrokken worden, maar het ging niet vanzelf. Een kwartier voor tijd kwam de linksbuiten van SVI door de verdediging gesneden en kon alleen voor Sikkes binnenschieten, maar hij produceerde slechts een slap lobje in de handen van de Krokodil.

Aan de andere kant eenzelfde situatie als in de eigen zestien. Ongelukkigerwijs raakte een verdediger van de Ittersummers de bal met de hand. Ook nu besloot Wolf het recht te laten zegevieren door de bal niet op de stip te leggen. SVI kreeg nog drie grote mogelijkheden. Eenmaal was voorstopper Halim onbedoeld het eindstation van een aanval door de bal van richting te veranderen. De groene krokodil pareerde de bal. Uit de daaropvolgende corner redde Halim zijn doelman weer, door de bal van de lijn te werken. In de allerlaatste seconde kreeg SVI nog een kans uit een corner, maar ook nu kon de ZAC achterhoede het sein: Brand meester geven. Gelijk hieropvolgend floot scheidsrechter Wolfs voor de laatste maal waardoor we met een 2-0 eindstand wederom drie punten mogen bijschrijven bij het groeiende aantal punten.

Met deze overwinning hebben we twee stugge, taaie tegenstanders met slecht voetbal verslagen. Wellicht het geluk van de kampioen? Al snel werd duidelijk dat de nummer twee van de ranglijst ASC van één van die stugge tegenstanders (VSW) had verloren met maar liefst 1-5. Nummer drie CSV verloor ook met 4-9 van Wijthmen. Dat maakt dat de Wapendragers wederom punten uitlopen in de strijd om het kampioenschap. Het gat is met nog acht wedstrijden te gaan op de nummer twee negen punten (plus nog een wedstrijd tegoed voor ons) en twaalf punten op de nummer drie. De platte kar komt dichtbij, maar we zijn er beslist nog niet. We leven bij de wedstrijd, want er volgen nog een paar pittige wedstrijden.

De mannen van het Vierde zijn ook nog actief in het bekertoernooi. In januari werd de kwartfinale gehaald door in Hulzen met 0-4 te winnen van het Zevende team van de plaatselijke boys aldaar. Met deze zege werd een ticket geboekt voor een thuiswedstrijd tegen het ijzersterke Lemele 3. In hun competitie gaat Lemele 3 met geen enkel punt verlies aan de leiding en de mannen van Zandeinde hebben al meer dan honderd doelpunten gemaakt in de competitie. Een kansloze missie voor het Vierde? Misschien niet. We krijgen bijzonder weinig doelpunten tegen, dus het kon wel eens een spannende pot worden tegen Lemele. Gezien hun elftal zijn we duidelijk de underdog, maar wellicht zit er een verrassing in. De strijd tegen Lemele 3 begint komende zaterdag (17/3) om 14.30 uur op het Jo van Marle sportpark.
De competitie wordt hervat met een sportparkderby tegen Zwolsche Boys 8. Deze strijd vindt op 24 maart plaats. We nodigen u van harte uit komende zaterdag te komen kijken hoe we als gladiatoren proberen onze cupfighter rol met verve te vervullen. Laten we hopen dat Kelly weer fit is. Gerard zal in ieder geval weer aanwezig zijn.

Opstelling tegen SVI 10: Mark Sikkes; Bart de Boer (46. Martin Westerhof), Rick de Boer (74. Bart de Boer), Halim van den Berg, Richard de Ruiter; Rene Kip, Tino Giovanella, Gayan Faverey, Sander Baas (46. Jan-Evert Volders); Wilco Wittenaar (71. Sander Baas) en Tom Geurts.
Wisselspeler, niet gebruikt: John Ester
Scheidsrechter: Wim Wolfs
Assistent-Scheidsrechter: John Ester
Leider: Roel Balk
Afwezig: Richard Backers, Paul Geerlings, Gerard Boerdijk, Kelly Hasselt (publiek), Remco Tempert en Bouke Kamminga.
Toeschouwers: een stuk of 40.

VSW 4 - ZAC 4: (0-3)

Mon, 5 Mar 2012 08:21:17 +0100

Gevreesde uitwedstrijd bij VSW 4 eindigt in solide 0-3 zege voor Wapendragers van het Vierde

Op voorhand bestempeld als één der lastigste wedstrijden van het seizoen. De uitwedstrijd bij VSW. In het geheugen van vele ZAC’ers moet er enkele jaren teruggegraven worden om de laatste overwinning op het prima bespeelbare veld van VSW terug te halen. Hoog tijd dus voor een hernieuwde successtory in het kerkdorp dat onder de rook van Zwolle is opgetrokken. Niet in de laatste plaats, omdat we inmiddels richting het verdelen van de prijzen gaan en het Vierde is op drie fronten nog kansrijk. De beker en het Jaap Balk-toernooi zijn echter van later zorg, voorlopig richten we de pijlers puur op het kampioenschap. Vorige week hebben we goede zaken gedaan door zelf te winnen van Be Quick en onze concurrenten in een onderling duel zien gelijkspelen. Een idealer scenario kun je haast niet beschrijven.

Het gevoel leefde bij ons dat als we zouden winnen in Windesheim we een goede zet zouden doen richting dat kampioenschap. Echter in de week voorafgaand aan de zware strijd nogal wat roering in het elftal van het Vierde. Op donderdag werd er slechts met twaalf van de twintig getraind. Vanwege allerlei redenen regende het afmeldingen. De aanwezigen trainden overigens wel erg scherp. Nadat de eerste stofwolken waren opgetrokken stonden er in ieder geval zestien man op papier voor de zaterdag.
Maar dan dient zich een Freaky Friday aan. Onheilstijding bij monde van Hermien: Bouke in het ziekenhuis voor een acute operatie met complicaties. Gelukkig gaat het nu weer beter, maar Bouke zijn we voetballend wel een poosje kwijt. Sterkte Bouke en tot op de platte kar.
Daarnaast was er nog het rake schot van Remco Tempert. Vrijdag rond een uur of vijf werd de nieuwe vrijwilligersfunctie van Remco geboren; Juliën. Marieke en jij Remco, van harte proficiat en we zien je graag over vijf jaar als coördinator van de F-league. Dus ineens nog maar veertien man en Wim die uit zichzelf aangegeven heeft slechts bij een voorsprong van minimaal 3-0 enkele speelminuten zou gaan maken en de vlag wel zou hanteren. Uiteindelijk toch Rick en Bart nog maar even voor een helft uitgeleend aan het tweede, maar uiteindelijk stonden we de dan toch na 381 woorden op het gras van VSW.

De wedstrijd begon vrij mat op de goede groene mat onder leiding van een uitstekende scheidsrechter met een mat. De scheids hield het spel in het begin goed kort wat er toe leidde dat er een uitermate sportieve, maar harde pot voetbal gespeeld werd. In het begin was het vooral aan ZAC zijde onrustig en werd er teveel de lange bal gehanteerd. Daar waar wel voor de opbouw werd gekozen werd het gelijk dreigender. Na een klein kwartier spelen resulteerde dat in een aantal kleine kansjes voor Kelly, Jan-Evert en Sander. Alledrie troffen echter geen doel. VSW beperkte zich in eerste instantie tot counteren en deed dat ook zonder veel overtuiging.

Na een minuut of twintig kwam er wat meer reuring in de wedstrijd. Kelly botste ongelukkig één op één met de doelman van VSW en Kelly moest geblesseerd het strijdperk verlaten. Een aderlating voor de Zwollenaren. VSW profiteerde vervolgens bijna tot twee keer toe van grove onachtzaamheid in de normaliter zo solide achterhoede van de ZAC’ers. Na balverlies van Jan-Evert, ongelukkig hij kon niet veel anders, werd de aanvoerder van VSW bediend en oog in oog met Sikkes mikte hij de bal op de binnenkant van de paal. Gelukkig was Gerard meegelopen, want hij kon voordat de rebound een prooi werd voor de spits van VSW de bal wegwerken. Even later werd de rechtsbuiten van VSW weggestuurd en na een lichte aarzeling van Sikkes kon hij de bal inschieten. Hij had het vizier echter niet op scherp staan waardoor de bal langs de goede kant van de paal verdween.

Twee waarschuwingen voor ZAC, gelukkig nog een 0-0 stand. Verder kregen we in de eerste helft nog twee mogelijkheden maar ook deze werden niet benut en dus gingen we met de beginstand op weg naar de kleedkamer voor een bakkie thee. We mochten van geluk spreken dat we niet met een achterstand de rust ingingen. Normaal gesproken is de rust voer voor de Pickwick-award, maar niet alle elementen van de thee konden beoordeeld worden. Toen de Ballenvanger de kleedkamer betrad waren alle bakjes namelijk vergeven. Suiker was er in overvloed en ook de schaal waarop de thee gepresenteerd werd zag er goed uit, maar ja geen thee voor de jury. Ook overige juryleden hebben in de rust niets gezegd over de kwaliteit van het bruine prutje, waardoor we gemakshalve een kleine voldoende geven voor het geheel. Daarmee staat met nog vijf ploegen te gaan CSV vooralsnog bovenaan de strijd om de Pickwick-award.

In de rust een aantal wisselingen. Richard de Ruiter, waarover later meer, betrad het veld evenals Tino Giovanella en de geofferde spelers waren Wilco Wittenaar en Sander Baas. Hetgeen onlogisch lijkt. Twee spitsen eruit en een verdediger en een middenvelder erin, maar na enige omzetting toch wel vrij logisch. In de rust werd er door de goede leidende leiders Richard en Roel (je kunt beter twee vaste goede leiders hebben, dan maandelijks wisselende lijders) ontzettend gehamerd op de zorgvuldige opbouw. Doen waar we goed in zijn en dat is het spelletje spelen zonder de lange bal te hanteren. Dus Gerard en Gayan gebruiken in de aanvalsopzet en dan via de flanken de spitsen opzoeken.

Een herboren ZAC betrad de lijnen na rust. Het duurde een minuut of tien voordat de 0-1 in de touwen lag. Een verdedigende onderschepping van Super G belandde bij Gayan. Pinda speelde de bal zeer accuraat de diepte in op de in de spits geschoven Jan-Evert. Jan-Evert rondde vervolgens koelbloedig af. De druk van de ketel dankzij het vertrouwde spelletje. Bijna was de zuurverdiende voorsprong gelijk teniet gedaan. Eigenheimer De Ruiter probeerde met een hakje uit te verdedigen, maar zette daarbij niet alleen zichzelf doch ook zijn achterhoede op het verkeerde been waarmee VSW een dikke kans kreeg. Na een ontzettende scrimmage voor de goal werd de bal uiteindelijk door Martin weg gerost. Terug naar de basis betekent ook simpel voetballen en uitverdedigen.

Na diverse mogelijkheden voor ZAC werd in de 70^e minuut de stand naar 0-2 getild. Via een mooie combinatie stuurde Rene Kip op rechts met een mooie combinatie Tom de diepte in en TomTom wist met deze diepe bal wel raad. Hij soleerde langs een tegenstander, omspeelde de keeper en legde beheerst aan voor de 0-2. Protesten van VSW over een vermeende handsbal van Tom werden resoluut weggewuifd door de goede scheidsrechter.

Ook nu gaf ZAC bijna gelijk een doelpunt weg. De rechtervleugelspeler van VSW, dat inmiddels 1 op 1 was gaan spelen, kroop uit de rug weg van Richard en hij werd goed bediend door de centrale mid van de Windesheimers. Sikkes kwam uit en kon de bal slechts remmen. Tergend langzaam hobbelde de bal richting het Zwolsche doel, maar als een duveltje uit een doosje kon Pinda de bal ternauwernood voor de lijn wegrossen. Wederom door het oog van de naald.

Daarna liet ZAC geen twijfel meer bestaan over wie er met de punten naar huis mocht. Wilco Wittenaar die opnieuw ingevallen was controleerde een diepe bal en schoof op links mee naar Tom. Tom omspeelde een verdediger en schoof de bal voor de pot, waar de uitstekend meegelopen Sander de bal beheerst binnen kon schuiven voor de 0-3 eindstand. Het geurde lichtelijk naar buitenspel, maar de grensrechter van VSW was sportief door te erkennen dat er geen sprake was van buitenspel. De stand was bereikt om Wim Wolfs nog wat speelminuten te gunnen, maar de ranke thuisscheidsrechter erkende dat de tijd tekort was om nog een rol van betekenis te kunnen spelen. Na een moeizame, maar fijne wedstrijd gingen de punten mee naar Zwolle en was er weer een sprankje hoop vervlogen bij de concurrenten uit Dalfsen.

Een uitstekende overwinning van de ZAC’ers. De mogelijkheid tot het bestellen van de platte kar komt weer een stapje dichterbij. De tweede helft was een collectieve voorbode van hoe we kunnen voetballen en hoe we dat de komende weken zullen moeten doen om de doelstelling: kampioen worden, zo spoedig mogelijk te gaan realiseren. Blijft over de man of the match: Martin Westerhof – die ondanks zijn matige training uitgroeide tot een rots in de branding van onze achterhoede met messcherpe slidings, onaflatende inzet en longen als een paard.

Aankomende zaterdag spelen de mannen van ZAC 4 een thuiswedstrijd tegen SVI 10. Een tegenstander waar we het in de uitwedstrijd in oktober lastig mee hadden. Niet zozeer omdat ze veel gevaar konden stichtten in de Zwolse defensie, maar met gegroepeerd verdedigen bleek het een taaie tegenstander. Uiteindelijk werd er een solide 0-3 overwinning geboekt, maar de mannen van Backers en Balk zijn gewaarschuwd. De strijd tegen SVI 10 wordt vermoedelijk gespeeld op het kunstgrasveld 2 van ZAC en zal aanvangen om 14.30 uur. De kassa is gesloten, dus de toegang is gratis. Komt allen kijken hoe Het Vierde een nieuwe stap tracht te zetten in de richting van de platte kar.
De schrijver dezes zal woensdagavond een scoutingavond houden op sportpark De Pelikaan waar HTC en CSV tegen elkaar zullen strijden.

Opstelling tegen VSW 4: Mark Sikkes; Martin Westerhof, Gerard Boerdijk, Rick de Boer, Bart de Boer (64. Rene Kip); Rene Kip (62. Sander Baas), Gayan Faverey, Jan-Evert Volders (70. Wilco Wittenaar), Sander Baas (46. Tino Giovanella); Wilco Wittenaar (46. Richard de Ruiter) en Kelly Hasselt (26. Tom Geurts).
Afwezig: Paul Geerlings, Halim van den Berg, Remco Tempert, Bouke Kamminga, John Ester (publiek)
Assistent-scheidsrechter: Wim Wolfs
Leiders: Richard Backers en Roel Balk
Supporters: Siep en Wesley Veltrop, Paul Bouwhuis en nog een paar anderen
Toeschouwers: 36

Gemotiveerd ZAC 4 vlot uit de startblokken na de winterpauze; 14-0!

Mon, 27 Feb 2012 10:13:02 +0100

De eerste wedstrijd na de ietwat gerekte winterstop leek bij uitstek een wedstrijd om in het ritme te komen. Het zevende team van Be Quick ’28 kwam namelijk op bezoek en gezien de stand op de ranglijst en de 0-9 uitslag in de heenwedstrijd mocht dat geen probleem zijn voor de Wapendragers van het Vierde. Dat bleek ook, na 90 minuten stond er een 14-0 eindstand op het bord. Een score waarmee en passant de grootste uitslag in de competitie weer werd overgenomen van CSV 5 (12-0 tegen Storica, red.).

Maar ja, wat schrijf je dan over zo’n wedstrijd. Gelukkig heeft ondergetekende daar even over kunnen nadenken. De conclusie is uiteindelijk niet veel. Onder mooie omstandigheden werd na enig gedoe, veld 2, veld 3, toen toch weer veld 2 afgetrapt onder de bezielende leiding van Wim Wolfs. Het duurde even voordat de mannen van Backers op stoom kwamen. Bij rust stond er slechts een 3-0 stand op het bord. Tweemaal wist Tom Geurts het net te vinden en eenmaal werd een voorzet van Richard de Ruiter door een verdediger van Be Quick in de eigen goal gewerkt. Hetgeen leidde tot de eerdergenoemde 3-0 ruststand.

Na rust begon het lopende band werk. Waar wij actief doorzetten, werd Be Quick moe en met een gemiddelde van 1 doelpunt per 4 minuten en 5 seconden werd de tweede helft voltooid. Grote man aan ZAC zijde de tweede helft was Kelly Hasselt met 6 goals. Deze dubbele hattrick leidde ertoe dat de ranke aanvaller door de leiders werd uitgeroepen tot man of the match, vanwege deze dubbele hattrick, maar ook zijn neus voor de ruimte, zijn snelheid en positieve instelling.
Overigens had de titel ook naar een aantal andere spelers kunnen gaan, maar dit lag er natuurlijk wel heel dik bovenop.

Vermeldenswaardig is dat Richard de Ruiter de 10-0 mocht maken door een bal volledig verkeerd te raken. Hiermee zeilde de bal de kruising in. Op de door de co-schrijver bijgehouden topscorerslijsten is schijnbaar het misverstand ontstaan dat onze eigenheimer twee keer gescoord zou hebben, dit is echter pertinent niet waar. Abusievelijk staat daar twee achter zijn naam, maar de auteur van de ranglijsten heeft toegezegd dit met de komende update te rectificeren.
Ook “student” Rene Kip was weer op de dreef de tweede helft. Met een totaal van drie assists en een doelpunt heeft hij zijn bijdrage ook weer geleverd. Komende week verschijnt Rene zelfs op de training, omdat komende zaterdag de kraker tegen VSW 4 op het programma staat.

Ook de rest van het elftal beet na een stroeve eerste helft goed van zich af in de tweede. Het zal volgende week wel een slagje beter moeten nog om bij VSW 4 een goed resultaat weg te slepen. Het kon wel eens een cruciale ontmoeting worden in Windesheim. Nog nooit wisten de mannen van het Vierde te winnen in Windesheim en daar lijkt nu maar eens een eind aan te moeten komen. Op de ranglijst is door de dikke overwinningen goede zaken gedaan. De nummers 2 en 3 hebben in een onderlinge ontmoeting de punten gedeeld en ook WVF de nummer 5 speelde gelijk. Het betekent dat de heren van Vier nu een voorsprong koesteren van 6 punten op nummer 2 ASC met nog een wedstrijd in de hand. Een goed resultaat in Windesheim brengt de mannen weer een stuk dichter bij de felbegeerde kampioensschaal. De strijd begint ijs- en wederdienende om 14.30 uur.

Opstelling tegen Be Quick’28 7: Mark Sikkes; Bart de Boer (46. Rene Kip), Gerard Boerdijk, Halim van den Berg, Richard de Ruiter; John Ester (46. Remco Tempert), Rick de Boer, Gayan Faverey, Tino Giovanella (46. Bouke Kamminga); Tom Geurts (46. Kelly Hasselt) en Sander Baas (46. Wilco Wittenaar).
Het kan zijn dat de opstelling niet geheel getrouw wordt weergegeven!
Afwezig: Jan Evert Volders, Martin Westerhof, Paul Geerlings en Roel Balk.
Leider: Richard Backers.
Scheidsrechter: Wim Wolfs.
Assistent-Scheidsrechter: 1^e helft Wilco Wittenaar, 2^e helft Sander Baas
Toeschouwers: 11 plus een hele grote bank vol wisselspelers

Hulzense Boys 7 - ZAC 4

Sun, 15 Jan 2012 02:55:02 +0100

ZAC 4 ontwaakt uit korte winterslaap met prima bekerpot tegen Hulzense Boys 7; 0-4!
De door de KNVB georganiseerde oefencampagne begon voor de Wapendragers op dinsdagavond 30 augustus met een uitwedstrijd tegen IJVV 13. Wat gezien werd als leuke oefenwedstrijd om in het wedstrijdritme blijkt voor ZAC 4 inmiddels een ware competitie te zijn geworden. Vlak na het vertrek van de goedheiligman koppelde het lot, bij monde van de KNVB, de Zwollenaren aan het Zevende team van Hulzense Boys om te strijden voor een plek in de kwartfinale van de regiobeker. Wegens het aanstaande weekendje weg van ZAC 4 werd bij Hulzense Boys een verzoek ingediend de wedstrijd eerder te mogen spelen. Dat kon, mits dat de 14e van januari werd. Omdat wij de aanvragers waren besloten we akkoord te gaan ondanks het feit dat we drie spelbepalende spelers moesten missen deze zaterdag.
Dat het Vierde bestaat uit meer dan elf goede voetballers bewees de equipe van vijftien die deze middag het strijdperk betraden in het zonovergoten Hulsen.
In een aangenaam winterzonnetje werd er klokslag 14.30 afgetrapt voor de bekerkraker. Onder toeziend oog van de voorzitter en secretaris van ZAC, Jan en Trudy Kistemaker (hartelijk dank voor jullie support), stonden de Zwollenaren al na 201 tellen op een 0-1 voorsprong. Een mat begin leek in de maak, maar de aanvalsdriften van ZAC werden de Hulzenaren al na dik drie minuten fataal. De eerste twee mogelijkheden liepen op niets uit, maar bij de derde kans was het raak. Vanaf links werd door Tino en Gerard uiteindelijk spelverdeler Rene Kip bereikt. Kip schoof door naar Rick en De Boer schreeuwde Hey Boertjuh en vond zijn broer Bart uiteindelijk in de hoek van de zestien. Eén op één met de Hulzense doelman faalde Bart niet en schoof beheerst binnen in de lange hoek; 0-1. Bart scoort niet zo vaak, maar in de beker lijkt de jonge running back een paar-rittenkaart te hebben genomen op een aantal goals.
Bijna stond er in de zesde minuut wederom een gelijke stand op het ditmaal echt aanwezige scorebord. ZAC, duidelijk nog aan het nagenieten van de openingstreffer, werd teruggedrongen op eigen helft en via een flitsende combinatie belandde de bal in de diepte. Twee spitsen, slechts met Halim in hun kielzog, gingen op Sikkes af. De bal werd overhaast ingeschoten waardoor Sikkes de bal nipt kon keren, maar ongelukkigerwijs spatte de bal via de scheenbeschermer van Halim voor de voeten van de andere spits die de bal al vallend over het lege doel wist te krijgen. Oog van de naald voor de Witten. Hiermee was zo’n beetje het gevaar van Hulzense Boys wel beschreven.
In de eerste helft liep het verder nog niet helemaal soepel bij de Zwollenaren. De winterslaap zat nog in de benen, maar toch legden de boys van het Vierde een redelijke pot op de mat. Het enige manco was het niet benutten van de toch wel aanwezige mogelijkheden. Afstandsschoten van Rick, Rene, nogmaals Bart en Wilco leverden geen goal op en de beste mogelijkheid op naam van Tom scheerde rakelings voorlangs de paal. Omdat achterin door Gerard en Halim nul ruimte werd weggegeven waarbij de flanken beheerst werden door Tino en Martin bereikten we de rust met de al gegeven 0-1 voorsprong. Te weinig om gerust te zijn voor een goede afloop, maar het spelbeeld liet ook weinig ruimte voor vrees. In de rust thee. Buiten mededinging voor de Pickwick-award, want die gaat naar een tegenstander in de competitie. Het bakkie was goed, genoeg suiker en bekers. Geen bijzonderheden.
In de rust een tweetal wisselingen. Jan-Evert maakte zijn opwachting voor Tino en Bouke betrad het strijdperk voor Martin. Met Jan-Evert centraal en Rene op zijn vertrouwde plekje op rechts was er iets meer balans in het bij vlagen onrustige spel. Opdracht van de tweede helft was snel de tweede treffer te forceren zodat de wedstrijd beslist werd en we de strijd rustig konden uitvoetballen. De opdracht slaagde al in de tweede minuut na rust. Een steekbal van Wilco belandde voor de voeten van Tom en Tom schoof de bal beheerst langs de verbouwereerde doelman van de Boys; 0-2.
Hierna was ZAC heer en meester voor lange tijd. De eerste twintig minuten na rust kwam de ploeg uit Hulsen er niet aan te pas en had ZAC de stand al verder omhoog kunnen tillen. In de 52e minuut kwam Richard de Ruiter de gelederen versterken voor Halim en de creativiteit van onze eigenzinnige eigengereide eigenheimer kwam goed van pas en zorgde ook voor wat pit in de confrontatie. Met een loepzuivere tweebenige tackle schaafde de om zijn slidings befaamde De Ruiter een tegenstander tegen de zoden hetgeen hem om een reprimande van de tegenstander kwam te staan.
Na een minuut of 64 kwamen we weer wat onder druk te staan en dankzij een ongelukkige handsbal van Bart kregen de gastheren een uitgelezen mogelijkheid om de wedstrijd weer uit het slot te halen via een penalty. Overigens dient vermeld te worden dat de meeste scheidsrechters zowel voor de thuisclub als voor de uitclub vermoedelijk niet gefloten zouden hebben voor een situatie als deze.
Na wat gebakkelei rondom de penaltystip, waar de Ballenvanger volgens de Hulzenaren wat teveel televisie gekeken had en niet zo raar moest doen, nam de nummer vier vanuit een arrogant-achter-de-bal-staan-positie de penalty en deze werd met een snelle reflex gekeerd door de Groene Krokodil.

Wedstrijd nog steeds in het slot en samen met de daaropvolgende aanval het breekpunt van de wedstrijd. De counter volgende op de strafschop leidde tot een vrije trap. Jan-Evert slingerde de bal op het hoofd van Wilco en El Blanco rondde in twee instanties met twee kopballen af; 0-3. Wedstrijd definitief beslist. Vijf minuten later kreeg de wedstrijd haar definitieve eindstand toen Tomtom Geurts ZAC’s 4e en zijn tweede mocht optekenen. Van rechts werd Tom door een steekpass weggestuurd en hij punterde vlak voor de uitkomende keeper de bal in de korte hoek; 0-4. Inmiddels schrijven we de 69e minuut van de wedstrijd.
Zestien minuten voor het einde kwam John in de ploeg voor Wilco en even daarvoor had Paul Bouwhuis de vlag overgenomen van John. John kreeg bijna een levensgrote kans en had evenals tegen VSW brutale plannen om weer eens te scoren, maar de niet te missen assist van Rick de Boer was te kort waardoor John de trekker niet kon overhalen. De moegestreden Tom werd nog vervangen door Wilco en ook Wilco had de vijfde nog kunnen maken. Dat lukte niet waarna de wedstrijd om stipt kwart over vier eindigde in Zwols voordeel.
Wat vooral blijft hangen over deze wedstrijd is het feit dat we tegen een goede ploeg redelijk hebben gevoetbald en hebben laten zien dat als we rustig blijven en gas blijven geven we altijd wel een paar goals maken. Doordat we net als altijd weinig weggeven is dat voldoende voor de overwinning. Breekpunt in de wedstrijd: de gestopte strafschop gelijk gevolgd door de 0-3. Hoezo vertrouwen weg bij de tegenstander! Straks komen de van wintersport teruggekeerde Kelly, Gayan en Remco er weer bij en als Paul dan ook weer van een blessure is teruggekeerd kunnen we op volle oorlogssterkte door voor de tweede ronde van de competitie.
Door deze overwinning heeft ZAC 4 de laatste acht bereikt in het toernooi om de regiobeker. De mogelijke tegenstanders zullen op 28 januari bekend worden als de overige zeven 1/8e finales gespeeld zullen worden. De kwartfinale staat overigens pas gepland op zaterdag 17 maart. Dankzij deze wedstrijd heeft het Vierde alweer wat ritme in de benen en kan men rustig toewerken naar de hervatting van de competitie. De hervatting van de competitie begint voor ZAC 4 met een dubbele confrontatie tegen HTC 6. Op 4 februari zal de op 3 december afgelaste thuiswedstrijd worden ingehaald en op 11 februari wordt de reguliere uitwedstrijd tegen HTC 6 gespeeld. Voor het zover is gaat ZAC 4 volgende week zaterdag 21 januari eerst op bezoek bij SV Zwolle 4 om de benen wat verder warm te laten draaien voor de tweede seizoenshelft. De confrontatie met de ploeg uit Marslanden zal aanvangen om 15.30 uur op het terrein aldaar.
Opstelling tegen Hulzense Boys 7: Mark Sikkes; Martin Westerhof (46. Jan-Evert Volders), Gerard Boerdijk, Halim van den Berg (52. Richard de Ruiter), Tino Giovanella (46. Bouke Kammminga); Bart de Boer, Rick de Boer, Rene Kip, Sander Baas; Wilco Wittenaar (74. John Ester) en Tom Geurts (81. Wilco Wittenaar).
Leiders: Roel Balk en Wim Wolfs.
Assistent-scheidsrechter: 1e tot 66e minuut John Ester, 67e tot 90e minuut Paul Bouwhuis.
Afwezig: Richard Backers, Gayan Faverey, Kelly Hasselt, Remco Tempert en Paul Geerlings.
Toeschouwers ZAC: Jan en Trudy Kistemaker.

Wijthmen 3 - ZAC 4 : (1-7)

Sun, 11 Dec 2011 09:13:26 +0100

Tiental van ZAC 4 weet de elf en een half van Wijthmen 3 te overmeesteren; 1-7!

Waar doelt de titel op? De kracht van het normale grasveld? Wellicht de aanwezigheid van de Kerstman? Of misschien toch de mindere prestaties van de scheidsrechter? Waar het ook aan lag, ZAC 4 wist de eerste seizoenshelft af te sluiten middels een solide overwinning in Wijthmen. Lange tijd was het onzeker of de wedstrijd daadwerkelijk gespeeld zou worden. Pluvius en zijn aanhang dreigden al vanaf maandag roet in het eten te gooien door de jaarlijkse najaarstranen neer te laten dalen op het aardse. Een onverwacht droge, zonnige en vooral ook winderige vrijdag zorgden ervoor dat de velden in Wijthmen er redelijk goed bij lagen voor de toppers tussen op veld 1; Wijthmen 1 en ZAC 1 en de absolute kraker; Wijthmen 3 – ZAC 4 op het tweede veld.

Vooraf waren de bespiegelingen helder: ZAC 4 koestert een voorsprong van 1 punt op ASC uit Dalfsen en heeft nog een wedstrijd tegoed. Een nederlaag betekent geen ramp voor de Wapendragers, maar psychologisch verlies je dan de eerste slag omdat ASC op punten de winterstop in kan gaan als koploper indien men komende week wint in Zwolle bij HTC. Daarom een getergd ZAC. Herbstmeister waren we al, Winterkoning konden we worden. Daarvoor was de driepunter een vereiste. Tel daarbij op dat de meesten van het Vierde al sinds 19 november (Be Quick 6 thuis, red.) geen pepernoot (of kerstbal) meer hebben geraakt en je hebt de ingrediënten voor een tot op het bot gemotiveerd ZAC 4.

Maar goed; de wedstrijd. ZAC 4 stond tamelijk op tijd op de toch wel zompige mat van Sportpark de Elshof. De warming-up werd gedaan in een tempo alsof het buiten een graad of tien vroor. Zo scherp waren de Zwollenaren. Klokslag 14.25 uur ving de wedstrijd aan. Koud bekomen van de eerste aanvalsdriften stond er een 0-3 tussenstand op het scorebord (ja echt, een scorebord; maar dat was meer omdat het 1^e ook met 0-3 voorkwam bij Wijthmen). In de vierde minuut soleerde Jan-Evert door de gehele defensie van Wijthmen en met een bekeken schuiver zette één van onze spelbepalende spelers de stand op 0-1.

Drie minuten werd Wijthmen in de waan gelaten dat er wel wat te halen viel, maar bij monde van El Blanco werd die hoop in de zevende minuut al de grond in geboord. Een strakke voorzet van Rene aan de rechterkant belandde op de blanke harses van Wille die de bal feilloos via de onderkant van de lat in de kruising knikte; 0-2. Vanaf de aftrap zette ZAC Wijthmen gelijk weer onder druk hetgeen balbezit opleverde. Via een korte combinatie op het middenveld belandde de bal bij Kelly, die verwoestend uithaalde en de verbouwereerde sluitpost van de Wytemers voor de derde keer in acht minuten kansloos liet; 0-3.

Blijkbaar vond ZAC het wel even welletjes evenals de dienstdoende arbiter, want de leidsman stelde vervolgens alles in het werk om de mannen van ZAC te sarren. Kleine overtredingen van Wijthmen werden niet afgestraft, terwijl soortgelijke overtredingen van onze mannen wel bestraft werden. Eén van deze overtredingen leidde tot een vrije trap die snel genomen werd door Wijthmen. Pas nadat de scheidsrechter had gezien dat de bal geen doel trof besloot hij de vrije bal over te laten nemen. Protesten alom hetgeen Jan-Evert op 5 minuten rust kwam te staan. Hetgeen bij ons weer leidde tot meer irritatie. Gelukkig wist ZAC met 10 man relatief makkelijk stand te houden.

Pinda werd in deze vijf minuten genadeloos tegen de grond getrapt door de aanvoerder van de tegenstander. Overtreding, maar zonder gevolgen. Eenzelfde overtreding van Jan-Evert twee minuten later kwam Jan-Evert op een tweede heenzending te staan. Geen rood, maar wel uitsluiting voor de rest van de wedstrijd. Vreemd gedrag van de leidsman, we snappen de verwijdering van J-E nog steeds niet. Je zou het marchanderen kunnen noemen. Gelukkig voor de scheidsrechter en voor ZAC was het snel rust.

In de rust het bakkie thee. Het Zwolse goksyndicaat registreerde verdacht hoge inzetten op het feit dat de kwaliteit van dit bakkie minstens twee volle punten minder zou zijn dan de thee gepresenteerd bij CSV. Zou de strijd om de Pickwick-award verkocht zijn? De NTB (Nationale Thee Brigade) heeft de KNVB om opheldering gevraagd. Het bakkie zelf was inderdaad niet best. Lauw (je wil toch iets meer na een koude 45 minuten, of was dit om ZAC te laten afkoelen?) en weinig smaak. Er was te weinig suiker beschikbaar, daarentegen meer dan voldoende roeistokken. In de rust nog geen wissels. Gehamerd werd op het feit dat we ten koste van alles deze wedstrijd wilden winnen en om dat te realiseren we de tweede helft ongeacht de beslissingen de kop moesten houden en gewoon moesten voetballen. Gelijk op het veld gaf de scheidsrechter aan geen trammelant meer te willen, hetgeen wij ook aangaven van zijn zijde.

Een herboren ZAC 4 betrad de lijnen. Het zou nog lastig genoeg zijn om de marge van drie vast te houden in ondertal tegen een normaliter prima ploeg. Maar, ZAC bleek beter. Nadat de eerste storm van Wijthmen was overgewaaid breidde de equipe uit Zuid de marge uit naar vier. Het was Tomtom Geurts die de bal uit een lange trap ontving en de keeper omspeelde; 0-4. Even later, we schrijven de 65^e minuut, een doelpunt van Kelly. Het was duidelijk dat men in Wijthmen wel wat heeft met december. De goedheiligman was net verdwenen en de Kerstman (een vrouw?) was zowaar present op de Elshof. De arme linksback van Wijthmen was hiervan zo in verwarring dat hij een vervroegd kerstgeschenk bij Kelly deponeerde. Kelly had geen moeite om de bal in het lege doel te schuiven; 0-5.

Ondertussen werd er volop gewisseld door de equipe van ZAC. Elk moment van rust in een wedstrijd waarin je in ondertal situatie voetbalt moet je pakken en dus duurden de wissels relatief lang elke keer. Maar dat is logisch. De Ruiter kwam erin voor Tino en de co-schrijver had een paar pittige slidings in huis, 95% strak op de bal. De vraag is; waar heeft hij die beheersing geleerd? Sander hield zich echter niet met die vraag bezig. Baas ziet met lede ogen aan dat Kelly steeds verder wegsluipt op de topscorerslijst en dat Tomtom steeds dichterbij komt. Iets dat Sander natuurlijk niet kan hebben. Sander werd vanaf rechts bediend door ?? (ik wilde zeggen Kip, maar ik twijfel) en schoot de bal beheerst binnenkant paal in het netje; 0-6. Voetballen we echt met tien man? En houden we echt onze mond? Ja en ja.

De relatief onzichtbare (in de tweede helft en dat is juist positief) Gayan maakte de zevenklapper van ZAC vol. De bal kwam, Gayan zag en hij overwon de doelman met een ziedend afstandsschot die de Ballenvanger aan rode zijde alleen maar gehoord kan hebben; 0-7. Voor de statistieken: Wijthmen scoorde in de 87^e minuut de eretreffer tot ongenoegen van de Groene Krokodil. Eindstand 1-7. De titel Winterkoning mag nu terecht gevoerd worden door de Zwollenaren die ervoor gezorgd hebben dat de koppositie niet vacant is geraakt. Zes punten tegen Wijthmen met de alleszeggende doelcijfers 13-2. Positieve van deze wedstrijd is vooral dat we als team keihard geknokt hebben en het negativisme van de eerste helft hebben weten om te zetten in een ontzettend positief resultaat. Mede omdat het mailtje met de man of the match vanwege de afwezigheid van leider Backers achterwege blijft geen man of the match. Laten we het houden op the match of the day: Wijthmen 3 – ZAC 4 en ZAC 4 is dan the team of the match.

Lessen die we moeten leren is dat vooral de voeten moeten spreken. In de tweede helft hebben we laten zien dat we het met een man minder prima kunnen, mits we de kop dicht en erbij houden. Achterover leunend op de bank overdenk ik nu vooral de kwaliteit van de tegenstander. Die was namelijk best goed. De uitslag doet anders vermoeden, maar onze concurrenten gaan het nog aardig lastig krijgen tegen deze opponent. Goed voor ons dat we een kwalitatief goede tegenstander voor de winterstop vast twee keer gehad hebben.

Volgende week kunnen de Wapendragers achteroverleunend met een pilsje in de hand koekeloeren bij HTC – ASC in de hoop dat de Dalfsenaren zich stuk zullen bijten op de taaie Pelikanen. Ongeacht het resultaat blijft ZAC in ieder geval tot 11 februari bovenaan staan wanneer de competitie voor ZAC 4 hervat zal worden met een uitwedstrijd tegen HTC. Ergens in die periode zal ook de afgelaste thuiswedstrijd tegen HTC ingehaald worden hetgeen betekent dat we een Europacup strijd zullen gaan leveren met de Pelikanen. De tweede seizoenshelft begint voor ZAC 4 overigens met een uitwedstrijd in de 1/8^e finale van de beker in het verre Hulsen tegen Hulzense Boys 7. Datum van deze wedstrijd is nog onbekend.

Opstelling tegen Wijthmen 3: Mark Sikkes; Bart de Boer, Gerard Boerdijk (58. Bouke Kamminga), Rick de Boer, Tino Giovanella (67. Richard de Ruiter); Rene Kip, Gayan Faverey, Jan-Evert Volders, Tom Geurts; Wilco Wittenaar (15. Sander Baas) en Kelly Hasselt (75. Wilco Wittenaar).
Niet gebruikte wisselspeler: John Ester (tevens de assistent-scheidsrechter)
Afwezig: Halim vd Berg, Remco Tempert, Martin Westerhof (Publiek), Paul Geerlings (publiek), Richard Backers.
Aanwezig: De harde kern
Toeschouwers: 7 (van ons; 9 in totaal)

ZAC 4 - Be Quick '28 6 : (10 - 0)

Sun, 20 Nov 2011 06:40:44 +0100

19-11-2011

Be Quick ’28 6 blijkt tien maatjes te klein en wordt gescalpeerd door ontketend ZAC 4; 10-0!
w Zaterdag was de mooiste dag van de week en je wist als je naar je vriendjes keek. Hier gaan ze heel wat beleven. w

En of gingen ze hier wat beleven. Wie? Wie niet. De 51 supporters die de moeite hebben genomen om de wedstrijd te aanschouwen hebben een mooie middag beleefd, evenals de acteurs aan ZAC-zijde. De elf toeschouwers binnen de lijnen met een rood shirt aan zullen vermoedelijk een andere mening toegedaan zijn. Na een enerverende tweede helft stond er 10-0 op het scorebord en geloof het of niet, dat hadden er best nog wel wat meer kunnen zijn.
Eerst de voorbereiding op de wedstrijd. Donderdag op de training wederom zestien man. Er werd bijzonder fanatiek getraind en het was een pittige training. Zo pittig dat liefst twee spelers geblesseerd het veld verlieten. De één om rust te pakken, Wim Wolfs, de man die de thuiswedstrijden van ZAC in goede banen moet leiden. De ander, Paul Bouwhuis, om de voetbalschoenen aan de wilgen te hangen. Voor de tweede keer in acht dagen tijd ging de knie van Paul op slot en dat betekent vermoedelijk het einde van de voetbalcarrière van de vroegere vedette van SV Broekland 2. Ondanks het feit dat er meerdere spelers geblesseerd afgehaakt waren bleek er voor de zaterdag zelf nog een klein probleem te zijn. Er waren namelijk op papier achttien spelers beschikbaar, waarvan er maar zestien mogen spelen. Paul, nog niet helemaal fit, offerde zich op waarmee het weekendreserveprobleem beperkt bleef tot één speler. Uiteindelijk werd Bart de Boer geofferd.
De wedstrijd begon mooi op tijd op het zonovergoten Jo van Marle sportpark. Het keurkorps van Backers en Balk bestond voor een groot deel uit de niet-basisspelers van de kraker tegen CSV ’28. Maar ook deze ploeg deed het meer dan uitstekend. Er was weliswaar wat minder rust in de ploeg dan normaal, maar het surplus van de basiself was meer dan voldoende om al voor rust Be Quick op een onoverbrugbare achterstand te zetten. Omdat we de eerste paar wedstrijden van het seizoen steeds laat scoorden, vlak voor rust of zelfs pas na rust, hebben we een abonnement gekocht op de eerste vijf minuten. Ook nu was het weer raak in de vijfde minuut. Omdat achterin geen ruimte was om te voetballen koos Sikkes voor een lange bal naar voren. Het beoogde doel, een doorkoppende Wilco, werd gehaald. Of Wilco de bal nu wel of niet raakte daar zijn de meningen over verdeeld, maar in ieder geval kon Tomtom Geurts recht op het doel af van Be Quick en de ranke vleugelspeler faalde niet; 1-0!
Hierna werd het een middenveld spel, of eigenlijk vooral een niet-middenveld spel, want die werd eigenlijk best vaak overgeslagen. Be Quick, een ploeg met jonge, onervaren honden, speelde ons in de kaart door steeds met 5 a 6 man druk te zetten. Met Pinda hebben we dan een spelbepaler in huis die het verschil kan maken. Helaas leverde dit in de eerste helft niet heel veel meer kansen op, of je moet de kans van Martin, de drie kansen van John, de twee kansen van Bouke, de twee kansen van Wilco en de kans van Pinda meetellen. Ondertussen kreeg aan de andere kant Be Quick twee mogelijkheden uit een hoekschop en een vrije trap, maar echt gevaarlijk kon de ploeg uit Noordoost niet worden. In de 25e minuut tilde ZAC 4 de stand naar 2-0. Wederom was Geurts de doelpuntenmaker. Aan diegenen die zich graag vergapen aan mooie beelden stel ik u voor de wereldgoal van Maradona tegen Engeland in 1986 (en dan bedoel ik niet die handsbal) in het hoofd te nemen. Denk vervolgens de zes betreffende tegenstanders weg en je hebt de goal van Geurts. Hij ontving de bal op eigen helft en liep vervolgens twee tegenstanders eruit en schoof de bal wederom beheerst in de korte hoek; 2-0.
Dit was tevens de ruststand waarmee we weer naar de thee konden. Rene Kip; één van de twee theehalers kwam trots melding maken van het feit dat hij de thee nog niet uitgeschonken had, want dan was het bakkie beter op temperatuur. Uiteindelijk bleek de rust hierdoor twintig minuten te duren, want de thee was namelijk behoorlijk aan de temperatuur waardoor slechts de looien pijp van De Ruiter sterk genoeg was om het bakje zonder toevoeging van extra water binnen een kwartier weg te slobberen. Chapeau! In de rust de noodzakelijke wisselingen. Super G kwam voor Pinda, Martin verliet het strijdperk voor Kelly (waarmee Bouke vanuit de spits door het elftal gehoereerd werd tot de rechtsbackplek), John stapte uit voor Rene en tot slot verliet Wilco het strijdtoneel voor Jan-Evert.
A fijn; genieten de tweede helft. ZAC domineerde het spel en Be Quick werd met de minuut wanhopiger. Na een minuut of tien voetballen na rust (ik ga een beetje gokken met de tijden) maakte Tom zijn derde van de middag. Vervolgens dribbelde Jan-Evert op onnavolgbare wijze langs de achterlijn en gaf een ragfijne pass op Rene die beheerst binnenschoof. Nu moet mij van het hart dat ik vanuit mijn “hok” de situatie wat anders ingeschat had en Jan-Evert al onheus bejegend had over het mislukken van deze stompzinnige actie. Waarvoor excuses Jan-Evert, ik bemoei me wel weer met mijn eigen zaken. Hierna ging het rap. Eerst was het Kelly die de 5-0 in het netje legde. Een schot van een meter of twintig stuiterde via de binnenkant van de paal in de goal.
De volgende goal kwam op het conto van de Ballenvanger himself. De Wolf kon niets anders dan de bal op de stip leggen nadat de rechtsback van Be Quick de bal bijkans klemvast pakte in de eigen doelmond. Wim, die een goede wedstrijd floot, stuurde de arme jongen niet van het veld. Gezien het verloop van de wedstrijd en de sportiviteit tot dan toe niet meer dan terecht. Mark kreeg van vaste penalnemer 1 Tino en interim penalnemer 2 Super G de bal aangereikt en mocht de strafschop nemen. Terwijl de schrijver dezes naar voren liep om de bal te gaan nemen werden hem nog wat verwensingen toegeschreeuwd door ploeggenoten die het wel hilarisch hadden gevonden als de strafschop er niet in was gegaan, maar helaas. Het hoekje werd heel beheerst gevonden en daarmee is de stand 6-0 geworden. Ik dank voorgenoemde penaltynemers voor het cadeautje. Het kost dan een meter bier, maar dan heb je ook wat!
Hierna wat tijd voor wissels. Rick kwam de gelederen versterken voor Bouke en Wilco kwam wederom ten tonele om een magistrale hoofdrol te vervullen. Als je zes goals gemaakt hebt tegen een matige tegenstander dan is dat natuurlijk leuk, maar als je er dan zes gemaakt hebt kun je er net zo goed meer gaan maken. De zesde goal was de 48e al deze competitie, dus op naar de 8-0; dan hebben we er dus vijftig inleggen. Zo gezegd zo gedaan. Kelly Hasselt, de man die er inmiddels alweer één in had liggen, lijkt de competitie om de meeste goals inmiddels te gaan winnen van Sander (die vandaag rust nam) door zijn tweede en derde van de dag aan te tekenen. De zevende was van ongekende schoonheid. De bal kwam voor van rechts (ik dacht van Gerard) en Kelly bedacht zich geen moment en haalde aan; over de keeper in het netje. Vervolgens ook de acht-nul op naam van Kelly. Wederom binnenkant paal binnengeknald. Feestje voor de 50e goal van het competitieseizoen.
Maar ja, als je er dan acht gemaakt hebt kun je er net zo goed eentje bij inleggen, want dan hebben we net zo dik gewonnen van Be Quick 6 als 7. Goed voor de moraal van het Zevende aldaar. Dat de volgende goal eraan zat te komen was erg logisch. Immers Pinda had een meter bier beloofd aan Wilco bij het scoren van twee goals. En dan kun je Wilco wel om een boodschap sturen. Zeker als je bedenkt dat er nogal wat dorstige jongens rondlopen die een graantje (lees: biertje) wilden meepikken van het succes van Wilco. Kortom; alle ballen op El Blanco. De negende van ZAC was een vrij normale goal. Wilco liep zich vrij in de zestien, kreeg de bal van rechts strak aangespeeld en schoof de bal beheerst langs de zichtbaar gefrustreerde keeper. Maar daar kom ik zo nog even op terug. En ja, als je dan negen goals gemaakt hebt kun je dus voor de dubbele cijfers gaan. Iets wat de Wapendragers van het Vierde nog nooit gepresteerd hebben. De tiende kwam dus als gezegd wederom van Wilco, maar het was een combigoal van ervaring. Gerard draaide een vrije bal de zestien in, de keeper kwam, maar Wilco was er eerder bij en kopte de bal strak in de hoek voor de niet eens geflatteerde eindstand van 10-0.
Niet lang na deze goal blies Wim voor de laatste keer vandaag op zijn fluit en kon ZAC 4 met een ontzettend goed gevoel de kleedkamer in. Be Quick ’28 6 deed dit ongetwijfeld niet en dat kan ik mij heel goed voorstellen. Wat mij nog wel even van het hart moet is de ronduit onsportieve houding van diverse spelers van Be Quick. Onsportief in dit geval niet fysiek, maar verbaal en dan voornamelijk onder elkaar. Natuurlijk is het niet leuk om met 10-0 te verliezen, dat zouden wij ook niet willen, maar om elkaar dan voor van alles en nog wat te gaan uitmaken en (zoals de keeper deed) het spel steeds bederven dat hoeft niet. Neem een voorbeeld aan jullie collega’s van het Zevende. Geen wanklank; ook niet als er toevallig wat dikker verloren wordt.
Voor de bewoners van Jo van Marle dus een enerverende middag met dito resultaat. De man of the match award van deze week gaat naar: Tom Geurts; niet alleen vanwege zijn drie doelpunten, maar ook door de stijgende lijn in ontwikkeling, zijn gretigheid, zijn pure snelheid, positieve instelling en het toenemend spelinzicht. Hierna feest in de kantine. Niet alleen vanwege de grote uitslag, maar ook vanwege het goede nieuws dat binnenkwam van de andere velden. De topper heden middag was ASC 5 – CSV 5 en daar eindigde de wedstrijd scoretechnisch zoals die ook begon en dat maakt dat de nummer twee en drie allebei twee punten hebben laten liggen. Tel daarbij op dat de ploeg die qua puntverlies derde stond, Wijthmen 3, met liefst 6-2 onderuit ging bij reuzendoder SVI 10 en je hebt een supermiddag. Dat betekent dat ZAC 4 met nog één speelronde uit de heenserie te gaan officieel de officieuze titel HERBSTMEISTER mag voeren. Feest dus.
De prethaak stond continu in neerwaartse stand en als je wint heb je vrienden, dus de stamtafel van ZAC 4 dijt uit van twee tafels, naar drie tafels. Neem hierbij in ogenschouw dat er diverse kannetjes en meters gesponsord werden heden middag en je hebt een gezellig feest. Rond sluitingstijd moesten de meesten van het Vierde de kantine nog uitgeveegd worden. Waar het feest zoal toe kan leiden is op film vastgelegd. Wegens mogelijke schending van de privacywetgeving geen link naar dit filmpje.
Maar goed, de spreekwoordelijke eerste zwaluw maakt nog geen zomer. Volgende week speelt het Vierde de zestiende finale van de regiobeker. CSV ’28 6 wordt de tegenstander op veld 2 van Jo van Marle. De wedstrijd gaat over eenmaal negentig minuten opgedeeld in helften van 45 minuten met indien nodig bij een gelijkspel gelijk een strafschoppenserie. Dus geen verlenging. Donderdag op de training zullen er wat strafschoppen getraind worden wellicht. In de competitie worden volgende week wat inhaalwedstrijden gespeeld. Zelf komen we 3 december weer in actie voor de competitie en dan volstaan drie punten voor de volgende titel: WINTERKONING. Maar goed; komt allen eerst kijken naar de bekerclash tegen CSV ’28 6. Het aantal toeschouwers bij het vierde neemt wekelijks toe. Men weet attractief voetbal te vinden.
Opstelling tegen Be Quick ’28 6: Mark Sikkes; Martin Westerhof (46. Kelly Hasselt), Richard de Ruiter, Halim van den Berg, Tino Giovanella; John Ester (46. Rene Kip), Gayan Faverey (46. Gerard Boerdijk), Remco Tempert, Tom Geurts (70. Wilco Wittenaar); Wilco Wittenaar (46. Jan-Evert Volders) en Bouke Kamminga (60. Rick de Boer).
Scheidsrechter: Wim Wolfs
Assistent-Scheidsrechter: 1e helft Rick de Boer, 2e helft Martin Westerhof
Leiders: Richard Backers en Roel Balk
Weekendreserve: Bart de Boer
Afwezig: Paul Geerlings en Sander Baas (publiek)
Toeschouwers: 51

Sportieve kraker tegen CSV ’28 5 wordt terecht beslist in voordeel ZAC 4; 0-3!

Sun, 13 Nov 2011 12:00:00 +0100

Achttien man op de training van donderdag, waarvan vijftien eigen spelers. Achttien min of meer fitte jongens mogelijk om in te zetten voor de topper tegen CSV. Dan wordt het een lastig parket voor de leiders. In overleg met de aanvoerder werd besloten, mede op aandringen van het team, niet te scheutig te gaan wisselen in een wedstrijd waar het er echt om gaat. Uiteindelijk kan men zeggen dat die keus terecht is geweest. In een uitermate sportieve pot voetbal, waarvoor dank CSV en waarvoor dank scheidsrechter Esajas, trok ZAC met redelijk goed voetbal aan het langste eind; 0-3.

De sfeer is goed bij ZAC 4. Logisch, de resultaten zijn er naar, en tegelijkertijd is er een soort chemie ontstaan in de groep waarbij hoe vervelend sommige keuzes ook zijn men accepteert dat keuzes zijn zoals ze zijn. Nou heeft deze verslaggever vanuit zijn positie redelijk makkelijk praten, maar als ik het elftal zo eens bij langsga zie ik weinig dissonanties in de groep. Wat mij bijzonder goed doet, maar daar kom ik later nog even op terug, is het feit dat de tafel in de kantine van CSV ’28 bijzonder goed gevuld was.

Maar nu de wedstrijd. Het strijdplan was weinig anders dan de week ervoor tegen WVF. Vanuit de basis 1-4-4-2 opstelling werd gekozen voor het in balbezit laten komen van de minste schakel van de tegenstander, keihard druk zetten met het hele elftal en vervolgens met de veroverde bal rustig de aanval te zoeken. Hierin was gelijk duidelijk dat CSV net even een andere kwaliteit heeft dan WVF. Waar bij WVF regelmatig de mogelijkheid geboden werd driftig combinerend aanvalsgolven op de mat te leggen, zo stroef leek het te gaan, tegen het compact spelende CSV. Middenvelders Gayan, Jan-Evert en Rene moesten meer meters afleggen om in balbezit te komen en te blijven dan normaal. Spelers die normaal het verschil maken, maakten nu voor het oog het verschil niet, maar speelden wel volledig in dienst van het elftal.

Vrij snel in de wedstrijd zorgden we ervoor dat we in ieder geval een voordeeltje op het scorebord kregen te staan. Volgens de co-schrijver was het de vijfde minuut dat Rene Kip de bal ontving uit een lange trap van de Krokodil. Rene bediende Kelly, die verwoestend uithaalde; 0-1. Vervolgens ontspon zich een middenveld gevecht waarin geen van beide ploegen echt beter was dan de andere. CSV kreeg een paar mogelijkheden, waarvan de gevaarlijkste (kopbal uit corner) ook echt gevaarlijk was. ZAC stelde hier in de eerste helft een beetje onrustig voetbal tegenover. De mogelijkheid was er deze week veel minder om over diverse schijven rustig de vrije man te creëren. Hierdoor speelde ZAC relatief veel met de lange bal, waaruit in de tweede helft straks nog diverse kansen te noteren waren.

De ogen van de schrijver willen gedurende de wedstrijd nog weleens afdwalen naar hetgeen op velden naast de eigen pot gebeurt en de schrijver dezes fascineerde zich over de gebeurtenissen op de velden naast en achter ons. Achter ons speelde de bekertegenstander van 26 november, CSV ’28 6, een wedstrijd. Volgens internet werd de uitslag 3-8 voor de bezoekers van VSCO, maar gezien de grote kansen die CSV 6 miste, toch een gevaarlijke outsider voor over twee weken. Naast ons een welhaast onmogelijk schouwspel. Een scheidsrechter die verschrikkelijk marchanderend een wedstrijd aan het leiden was. Gelukkig voor de bezoekers daar waren ze veel sterker dan CSV, maar die referee doet mij de gelukkige conclusie trekken dat we op het achterste veld (je staat echt bijna in Hasselt) van Stadshagen een verschrikkelijk goede en neutrale scheidsrechter hadden. Volgens mij is dit een dubbelop, want een goede scheidsrechter is neutraal, maar toch. Die dubbele complimenten verdient hij wel.

Terug de wedstrijd in dan maar. Sander, de held van de week ervoor, viel na een klein half uur spelen geblesseerd uit. In de warming-up leek het al mis te gaan voor Sander, maar nu werd steeds duidelijk waar het aan schortte bij ZAC. Het grootste wapen van Sander, de actie naar de achterlijn met strakke voorzet, werd te weinig gebruikt. Mede dus ingegeven door de lichamelijke beperking van Sander deze middag. Tom Geurts, juist teruggekeerd van een blessure, verving Sander en dat was gezien de in te vullen positie ook voor Tom even wennen. Van spits tot linkshalf is maar een kleine stap; Tom, je achteruitgang is in gang gezet. Mannen aan het eind van hun carrière zakken vaak door het elftal heen. Een veeg teken? Misschien kunnen we het aan ervaringsdeskundige Super G vragen?

Goed, dan de rust! De weg naar de kleedkamer was lang, heel lang. In essentie ging het vandaag naast het voetbal maar om één ander ding; de thee. Inzet is de Pickwick-award, bij toeval in het leven geroepen door ZAC 4, maar wel een populair item in deze leuke 6^e klasse. Koploper tot op heden in deze competitie was de equipe van SVI 10, die een puike presentatie neerzetten. Maar, rata, rata, rata, we hebben een nieuwe koploper in de strijd om de Pickwick-award; CSV ’28 5. Laten we beginnen met het enige minpuntje; 4 bakkies te weinig. ZAC heeft een grote ploeg en daar gaan sommige elftallen nog weleens aan voorbij, maar de rest vergoedde dat alles met gemak. Thee in een goed bekertje, neutraal van smaak, voldoende suiker. En vervolgens voor elk wat wils: Schijfjes citroen voor citroenthee, verse biologische munt voor muntthee en niet onbelangrijk; koekjes!!! Heerlijk; het geheel wordt gewaardeerd met een dikke 9. In niets lijkt het dat CSV ’28 naast de Pickwick-award gaat grijpen, maar het seizoen duurt nog even. We’ll see.

In de rust werden de puntjes even op de I gezet, waarmee het er dus zo uitziet: Ï. Geen wissels ditmaal in de rust. Gedurende de tweede helft komt dat wel als de situatie zich ervoor leent. ZAC heeft nog weleens moeite om vol overtuiging uit de kleedkamer te komen. Dat was vandaag beslist niet aan de orde. ZAC werd gelijk in de tweede helft de bovenliggende partij en CSV, dat met man en macht probeerde iets te forceren, kwam er qua kansen niet aan te pas. ZAC daarentegen voetbalde weer wat makkelijker en zowel qua voetbal als ook het hanteren van de lange bal leverde het ZAC diverse kansen op. Wilco, die vandaag een fantastisch aanspeelpunt bleek voorin, verlengde diverse lange ballen die echter niet altijd op waarde werden geschat door de aanvallend ingestelde spelers van de Wapendragers.

Halverwege de tweede helft besloot Rick eens op pad te gaan en te kijken hoever zijn aanvallende intenties konden reiken. Kelly schoof de bal bij Rick in de voeten na een afgeslagen corner en waar iedereen een bal verwachtte tot ver voorbij Hasselt schoof Rick de bal naar eigen zeggen beheerst (wij houden het op verkeerd geraakt) in de lange hoek; 0-2. Wedstrijd beslist. ZAC hoefde nu niet meer en CSV kon eigenlijk niet meer echt. Het was dan ook een kwestie van tijd voordat de wedstrijd definitief in het slot werd gegooid. Voordat de 0-3 eindstand echter op het bord verscheen eerst het noodzakelijke verse bloed toegevoegd aan het elftal. De CSV’ers zijn conditioneel beslist ook niet zwak en om het tot het einde te kunnen volhouden werd Bart vervangen door Richard, Wilco door Sander en Remco kwam voor Martin. Het moet gezegd dat Richard en Remco als invallers beiden goed speelden in dienst van ’t team. Voor Remco op één momentje na toen hij Kelly had moeten bedienen maar voor eigen succes koos.
Eigen succes is iets wat wel bij Jan-Evert paste. Hij soleerde in de 78^e minuut dwars door de lam gelegde verdediging van CSV en waar de laatste man loerde op een breedtepass naar Kelly koos Jan-Evert voor een kapbeweging naar links en beheerst ging het balletje langs de keeper; 0-3.

Hierna hielp CSV nog een goede kans om zeep toen Remco de bal pardoes klaarlegde voor de centrale middenvelder van CSV, maar daar bleef het dan ook bij. Een leuke wedstrijd met voor ons een perfect resultaat. Nogmaals een faire pot voetbal met over en weer momenten om van te genieten. Vanuit het perspectief van ZAC nog even de man of the match: Jan Evert Volders – gebaseerd op de vele stappen extra, het zekere slot op de deur, het opbouwend vermogen, de korte, haast onverdedigbare passeerbewegingen en zijn niet aflatende ijver en scherpte.

De wedstrijd werd tot volle tevredenheid geanalyseerd in het clubhuis van CSV ’28 waarbij het erg jammer was dat daar slechts tot zes uur gebivakkeerd kon worden. Scheelt de clubleiding toch behoorlijk omzet! Het is een genot om met zijn allen na zo’n puike prestatie aan tafel een pot bier te drinken. Het zijn de wedstrijden waar je het voor doet en de momenten waar je het voor doet. Gaarne nodig ik namens het elftal CSV ’28 5 van harte uit aan het einde van het seizoen deel te nemen aan het Jaap Balk toernooi van ZAC. Gezien het voetballend vermogen, de sportiviteit en gezelligheid een ploeg die niet zou misstaan bij de jaarafsluiter van ZAC. We nemen binnenkort een keer contact op.

Rest mij nog een aantal openstaande zaken in deze pennenvrucht. Als eerste bedanken we wederom Paul Bouwhuis voor zijn aanwezigheid. Met zijn inzet als vervangend scheidsrechter, assistent-scheidsrechter zoals vandaag, of indien nodig als 21^e voetballer en zijn supporterende aanwezigheid op de training en tijdens de derde helft zorgt hij voor een mooie aanvulling van het Vierde. Verder ook Wim (ook als scheidsrechter) en Richard die vandaag samen als leiders fungeerde (Roel normaal natuurlijk ook). Zij nemen een hele hoop randzaken voor hun rekening die voor veel rust rond het elftal zorgen. Verder bedank ik de gehele ploeg voor hun aanwezigheid, echt iedereen was er, en daar waar van toepassing voor hun opofferingsgezindheid. Samen maken we dit elftal en dat gaan we doorzetten met zijn allen.

Te beginnen donderdag op de training. Dan staan we er weer met zijn allen. Verder natuurlijk zaterdag als de volgende competitiewedstrijd op het programma staat. Be Quick ’28 6, op de ranglijst een staartploeg, maar wel 4-1 winnend van VSW komt dan op bezoek. Een niet te onderschatten tegenstander, want juist na topwedstrijden verslapt een ploeg vaak. Laten we een voorbeeld nemen aan AZ Alkmaar dat na Europese Topwedstrijden er in het weekend altijd weer staat.
Een deel van de basis is al bekend. De niet of weinig in actie gekomen spelers tegen CSV zullen in ieder geval hun opwachting maken. De rest kan hun plekje weer claimen door scherp te zijn en goed te trainen. Wellicht dat sommige lichtgeblesseerde spelers (Sander!) nu aan zichzelf moeten denken en de komende weken echt fit te worden voor de laatste wedstrijd voor de winterstop tegen Wijthmen.

De wedstrijd tegen Be Quick ’28 6 wordt gespeeld op veld 2 van Sportpark Jo van Marle en zal beginnen om 14.30 uur. De toegang is gratis en het recordaantal toeschouwers van het Vierde (35 stuks tegen WVF) zal vermoedelijk minimaal geëvenaard worden. Komt hier ook getuige van zijn.

Opstelling tegen CSV ’28 5: Mark Sikkes; Martin Westerhof (64. Remco Tempert), Gerard Boerdijk, Rick de Boer, Bart de Boer (68. Richard de Ruiter); Rene Kip, Jan Evert Volders, Gayan Faverey, Sander Baas (29. Tom Geurts); Kelly Hasselt en Wilco Wittenaar (72. Sander Baas).
Assistent-Scheidsrechter: Paul Bouwhuis
Niet gebruikte wisselspeler: Tino Giovanella
“Afwezig” (allen publiek): John Ester, Paul Geerlings, Halim van den Berg, Roel Balk (echt afwezig)
Leiders: Richard Backers en Wim Wolfs

ZAC 4 wint topper tegen WVF 9 met dominant voetbal; 7-1!

Tue, 8 Nov 2011 07:58:37 +0100

Ongelukkig, slecht, één van meerdere, terecht; zomaar wat kreten die de nederlaag tegen ASC kunnen omschrijven. Ofwel, Het Vierde had zichzelf een slechte dienst bewezen door te verliezen in Dalfsen tegen ASC. Revanchemogelijkheden zijn er legio, want zeven dagen na de kraker tegen onze Angstgegner stond de belangrijke thuiswedstrijd tegen WVF 9 op het programma. WVF is voor ZAC geen onbekende tegenstander, maar de equipe waar op deze zonnige novemberdag tegen gebald moest worden was tamelijk nieuw. De Westenholtenaren hadden goede resultaten neergezet in de eerste serie wedstrijden en als de ploeg uit Zuidwest vorige week niet verloren had van de Boys kon men spreken van een regelrechte topper.

Voor de eerste keer in drie seizoenen tijd kwam het dreigement een weekendreserve te moeten aanwijzen uit. Slechts zestien spelers mogen het strijdperk betreden teneinde de punten op het sportpark te houden en laten er nou net zeventien “fitte” spelers te zijn. Tom Geurts, de snelle vleugelspeler, offerde min of meer gedwongen zijn stek op aan Sander Baas en zodoende startten we met zestien spelers de warming up. Hoewel, eigenlijk zeventien, want zoals Tom is hij was wel in tenue aanwezig en droeg bij aan de scherpte tijdens de opwarmronde. Voordat de opwarmronde aanbrak echter de noodzakelijke spionage uitgevoerd. Wijzer geworden; mwoah? Goede dingen gezien; dat wel! Concurrent CSV liet onnodige punten liggen bij buurman Zwolsche Boys. Betekent uitloopmogelijkheden voor de Witte brigade.

De wedstrijd dan. Opdracht van leiders Backers en Balk was om scherp te starten, fel af te jagen en vooral het overzicht te behouden in het spel. Niet de lange bal hanteren, want het voetballende surplus dient uitgebuit te worden. Zo geschiedde vanaf minuut 1. WVF dat, volgens hun leider, in de sterkste opstelling aantrad werd vanaf de eerste seconde van het kastje naar de muur gestuurd. De ene na de andere soepele aanvalsgolf denderde over de kunstgrasmat heen. Het duurde dan ook niet lang voordat de brilstand verdween. Sander Baas was de doelpuntenmaker; 1-0! We schrijven de zesde minuut van de wedstrijd.

ZAC drukte hierna goed door. De ploeg behield de rust en schoof achterin het balletje rond om zodoende de vrije man op het middenveld te creëren. Negen van de tien aanvallen begon op deze manier. Als het dan een keer niet zo kan, dan is de beheerste lange bal een goede optie. Sikkes gaf een lange bal precies bij Kelly in de voet, die draaide weg bediende Rene en die bediende opnieuw Sander Baas die ZAC’s en zijn tweede mocht aantekenen; 2-0! We schrijven de elfde minuut van de wedstrijd. Ook nu ging ZAC door met waar het gebleven was; aanjagen. Gelijk vanaf de aftrap werd door Sander, Kelly en de middenvelders Gayan, Rene, Jan-Evert en in iets mindere mate Remco de tegenstander onder druk gezet. Achterin werd de boel door regisseur Super G goed kort gehouden en zodoende mondde elke spaarzame uitbraak van WVF uit in een spreekwoordelijk gesmoorde kiem.

Na 23 minuten kwam zelfs de 3-0 stand op het bord te staan. Het toonbeeld van de ijver van de ploeg van Zuid. WVF mocht ingooien. De ingooier kreeg de bal gekaatst, werd onder druk gezet door Kelly, verprutste de bal en Kelly gaf mee aan Jan-Evert die de bal beheerst langs de keeper schoof; 3-0. Bijna zou het een minuut later 4-0 zijn op identieke wijze. Wederom werd WVF onder druk gezet en leverde het de bal pardoes in bij de Zwolse spitsen. Er dient hier ook aangetekend te worden dat ook de goed spelende Martin hier een uitstekende rol in had, door in wisselwerking met Jan-Evert de rechterflank te bestrijken.

Na een half uur brak een tiental minuten aan waarin ZAC licht verslapte. Het aanvallende en ijverige spel van ZAC kost natuurlijk krachten en het is al knap dat de mannen dat een half uur aaneen kunnen volhouden, maar men moet dan ook even op adem komen. Dit resulteerde in een tweetal kansen voor WVF. In eerste instantie kwam WVF over de rechterflank de diepte in. De voorzet die volgde werd door de spits op waarde geschat, maar de gekopte inzet belandde recht in de handen van Mark. De tweede kans voor WVF was wel raak. Een crossbal van de rechtshalf belandde in de diepte bij de linksbuiten. Sikkes kwam uit en de linksbuiten schoot de bal beheerst over Sikkes in de goal; 3-1.

Bij sommige tegenstanders ontstaat na zo’n doelpunt het gevoel dat er ergens iets te halen valt. ZAC gaf in dit geval de spreekwoordelijke vinger, maar pakte zelf de hele hand. 49 tellen na de 3-1 lag de 4-1 namelijk in de netten. Vanaf de aftrap werd Tino vrijgespeeld die na een combinatie met Gayan Sander diep stuurde. Sander draaide naar binnen toe, behield het overzicht en vond Kelly, die de bal beheerst in de touwen schoof; 4-1.
Rust: thee. Goed bakkie, sterk van smaak, voldoende verse suiker en op temperatuur. Dit bakkie van ZAC benaderd de perfectie. Gelukkig voor tegenstanders SVI en CSV gaat de Pickwick-award niet naar de eigen club. Dat riekt naar fraude en derhalve gaat de award sowieso naar een ander team. De schrijver dezes roept CSV dan ook op er wat van te maken als we volgende week op bezoek komen. In de rust slechts twee wissels, want we wilden koste wat kost gelijk na rust laten zien dat we gekomen zijn om meer dan de 4-1 neer te zetten. Richard kwam voor Tino en Bouke voor Remco.

We schrijven de 47^e minuut. De 5-1 verschijnt op het scorebord. ZAC gaat verder waar het gebleven was. De tegenstander continu onder druk zetten. Dit leidt tot balverlies op het middenveld en Rene kan de bal oppikken. Hij stuurt Martin de diepte in die een afgemeten voorzet in huis heeft op Kelly. Kelly Gonzales kan de bal wederom eenvoudig inschuiven. Vervolgens nog diverse kansen voor ZAC. Rene Kip, wiens textiel zo hard als staal blijkt te zijn, had een penalty moeten krijgen van de verder strikt leidende Wim Wolfs.

Uiteindelijk toch de 6-1 en de 7-1. Kelly mocht zijn derde van de middag aantekenen en Jan-Evert zijn tweede. Kelly en Sander zijn druk bezig een strijd binnen een strijd te voeren om de topscorerstitel van ZAC4. Wat nog even vermeld moet worden is dat Kelly nog rust kreeg en dat El Blanco zijn rentree maakte. Het schijnt dat hij het vorige week ook al geprobeerd heeft, maar dit is een mooiere wedstrijd om je rentree te maken, dus die van vorige week tellen we even niet mee. Misschien dat Wilco dit zelf ook dacht en daarom de 200% kans die hem geboden werd voor de 8-1 niet benutte. De tegenstander leverde de bal na druk zetten van Bart pardoes in bij Wilco. Wilco, die niet snel is maar best de keeper eruit had kunnen lopen, besloot de bal door de benen van de doelman te willen spelen. Volgende keer niet doen Wilco!!

Hierna was de wedstrijd snel afgelopen en mocht de equipe zeer tevreden drie dikke punten bijschrijven op het conto. Tel hierbij het onverwachte puntverlies van CSV 5 bij en je hebt een prima zaterdag. Rest ons voor wat betreft de wedstrijd de man of the match. Het hadden er meerdere kunnen zijn en omdat de keuze zo moeilijk was werden er door de leiders twee mannen van de wedstrijd aangewezen. 1 Sander Baas – dankzij zijn paardenlongen, neusje voor de goal, scherpe assists en altijd positieve instelling. 2 Martin Westerhof – vanwege zijn tomeloze inzet, inzichtelijk opkomen, prima passing en zelfkennis stelde hij zich perfect in dienst van de ploeg.
Het hadden er als gezegd meer kunnen zijn. Ook Kelly en Jan-Evert zouden prima voor de award in aanmerking zijn gekomen.

De stamtafel werd voor het gemak maar uitgebreid met een derde tafel hetgeen typerend is voor het vertrouwen en succes binnen de ploeg. Maar zoals één zwaluw nog geen winter maakte vorige week, maakt deze zwaluw geen zomer. Er is nog veel te doen voor de Wapendragers van Het Vierde. Te beginnen komende donderdag op de training. Iedereen wordt gevraagd te komen opdagen als werk/studieperikelen je niet in de weg zitten. We hebben afgelopen donderdag kunnen zien dat een ontspannen inspannende training met een grote groep het plezier en vertrouwen in de groep brengt. Laten we daar donderdag mee verder gaan.
Niet in de laatste plaats omdat volgende week zaterdag een zeer belangrijke wedstrijd op het programma staat. CSV ’28 5 zal gastheer zijn voor ZAC 4 en dat is om meerdere redenen belangrijk. CSV heeft aangegeven graag de Pickwick-award in de wacht te willen slepen en heeft dus nog 6 dagen deze strijd vorm te geven. We zijn benieuwd. Daarnaast willen zowel ZAC als CSV graag meedoen om het kampioenschap. De competitie nadert inmiddels de helft (nog drie wedstrijden) en dan wordt de titel Herbstmeister vergeven. ZAC wil graag van speelronde 1 tot en met 22 bovenaan staan, analoog aan de racedominantie van Sebastian Vettel in de Formule1. Om dit te realiseren dient er gewonnen te worden van CSV, want anders is de koppositie wellicht een prooi voor ASC uit Dalfsen. De strijd op sportpark de Verbinding begint komende zaterdag om 14.45 uur. (Half vier theetijd, wat slim voor de Pickwick award). De toegang is gratis en we hopen op veel toeschouwers. De 35 die er gisteren waren zullen wel niet gehaald worden bij deze verre uitwedstrijd, maar elke toeschouwer is er weer één.

Opstelling tegen WVF 9: Mark Sikkes; Martin Westerhof (63. Halim van den Berg), Gerard Boerdijk, Rick de Boer, Tino Giovanella (46. Richard de Ruiter); Jan-Evert Volders, Remco Tempert (46. Bouke Kamminga), Gayan Faverey, Rene Kip (63. Bart de Boer); Sander Baas en Kelly Hasselt (74. Wilco Wittenaar).
Scheidsrechter: Wim Wolfs
Assistent-scheidsrechters: 1^e helft Bart de Boer, 2^e helft Tino Giovanella
Weekendreserve: Tom Geurts (bedankt voor je opofferingsgezindheid)
Afwezig: Paul Geerlings en John Ester
Toeschouwers: 35

Collectieve off-day nekt ZAC 4 bij Angstgegner ASC ’62 5; 3-1!

Tue, 1 Nov 2011 07:51:33 +0100

Het had zo mooi kunnen zijn. CSV ’28 wist slechts één punt op De Verbinding te houden en WVF slaagde er helemaal niet in een punt op De Weide Steen te houden. Hoe mooi was het geweest als ‘Het Vierde’ de punten niet had laten liggen in Dalfsen. Na 90 minuten voetbal, ploegen en strijd kwam ASC als bovenliggende partij bovendrijven. Deels door de kwaliteiten van de Buwies, maar zeker ook door het gebrek aan power en voetbal bij de Zwollenaren. Het werd uiteindelijk 3-1 voor ASC.

In het eerste bedrijf leek het allemaal niet eens zo verkeerd te gaan voor de Wapendragers, maar de gehavende equipe (slecht driekwart van de spelers was inzetbaar) kon de voorsprong bij rust niet vast houden. Al in de eerste paar minuten van de wedstrijd werd zichtbaar waar het aan schortte; het voetbalgogme. Veelvuldig werden lastige oplossingen gezocht en als ook nog eens blijkt dat de simpele passes niet aankomen of slecht gecontroleerd worden door velen dan krijg je een lastige middag. Al na vijf minuten kwam ZAC tweemaal met de schrik vrij toen Stille de bal naast gleed oog in oog met de groene krokodil en even later teisterde ASC met een ziedend afstandsschot de staander. Daarnaast werd een doelpunt afgekeurd wegens buitenspel.
Hadden de Zwollenaren dan niks in te brengen? Jazeker wel, want langzaam maar zeker kwam de ploeg beter in haar spel. De ruimte op rechts werd benut en een aantal keer kwamen de ZAC’ers in de buurt van het Dalfser doel. Opa Bucky, Martin, Gayan en Kelly troffen echter van alles en nog wat behalve doel.

Na ruim een half uur spelen een dot van een kans voor ZAC. Moeilijk, maar hij mocht er best in. Kelly buffelde door de doelman van de tegenstander heen en de bal kwam voor de voeten van Pinda. Het lege doel moest van een meter of 43 (kan ook 44 zijn geweest) bereikt worden en het scheelde uiteindelijk maar een metertje. Helaas voor de ZAC’ers. Opa Bucky zorgde ervoor dat de spreekwoordelijk brilstand halverwege niet op het scorebord prijkte. De in de eerste helft goed leidende arbiter gaf voordeel waar Gayan gestuit werd door twee verdedigers. De bal belandde in de diepte waar Bouke goed het oog in had. Hij omspeelde de keeper en na al dribbelend alle aanwezige Zwollenaren een hartverzakking te hebben bezorgd liep Bouke de bal uiteindelijk over de doellijn. Zou Bouke überhaupt geweten hebben dat er een verdediger met rasse schreden genaderd was?

Rust; 0-1. Geen vuiltje aan de lucht zou je zeggen. Thee: te laat in de kleedkamer, prefab bekers en koud. De suiker loste niet op in het bekertje. Suiker uit grootmoeders tijd, aldus oma. Matige presentatie al met al. Gelukkig mogen we over twee weken naar CSV voor de ‘High Tea’.

De tweede helft vingen de Zwollenaren vrij slordig aan. Gerard was uitgevallen met een liesblessure, waarmee er ontzettend veel ervaring en rust uit het elftal verdween. Teneinde de rust te doen wederkeren hadden de leiders Rene Kip als verdedigende middenvelder geposteerd. Jammer, want juist de eerste helft was Rene de beste man van het veld. Op zijn positie rechts hadden we wellicht wat meer kunnen brengen met Rene, maar tegen alles wat fout ging na rust was wellicht geen enkele verandering opgewassen.

De aanwezige aanhang, bestaande uit (geblesseerde) wisselspelers, Paul Bouwhuis, Folkert Sikkes en diverse collegae van Gerard, zag met lede ogen aan dat ZAC de wedstrijd door persoonlijke fouten volledig uit handen gaf. Debet aan de doelpunten was vooral de achterhoede met ook Mark in een hoofdrol. Eerst brak de 53^e minuut aan. Een speler van ASC mocht van een tamelijk onmogelijke positie opdrijven en bleek in staat de zestien te bereiken, omdat zowel Tempert, Bucket, Boertje en de Boer niet ingrepen. Sikkes werd kansloos gelaten; 1-1.

Hierna de onheilstijding bij monde van de Groene Krokodil. De doorgaans betrouwbare sluitpost koos bij een hoekschop van ASC compleet verkeerd positie en timede finaal onder de bal door. De bal vloog ineens binnen vanuit de corner; 2-1.

Even later gelijk de 3-1. Dit was een toonbeeld van: Kom maar, loop maar door, wij stappen wel even aan de kant, dan kun je hem er rustig inleggen. Ofwel slap ingrijpen leverde Dalfsen de derde goal op. Al solerend van de middenlijn werd de betreffende speler geen strobreed in de weg gelegd door de gehele Zwolse verdediging en afronden bleek een koud kunstje samen met de collega-spits die braaf meegelopen was.
ZAC streed wel, dat kan de brigade niet ontzegd worden, maar het oogde allemaal wat creativiteitsloos en ohne Voraussicht. Typerend was het feit dat geen enkele speler bij machte was de creatieve leemte in te vullen en de aanvalsmanie in gang te zetten. Even na 16.15 werd de wedstrijd door de in de tweede helft zeer warrig fluitende referee beëindigd en was het eerste puntverlies na 9 wedstrijden (6 competitiezeges en 3 bekeroverwinningen gingen hieraan vooraf, red.) voor het Vierde. ASC dat, zeker op basis van de tweede helft, verdiend gewonnen heeft toonde eens te meer een ware Angstgegner te kunnen zijn voor de Zwollenaren.

Achteraf heerste vooral een gevoel van ergernis over de persoonlijke fouten die gemaakt werden (zonder elkaar de grond in te praten, dat wel) en een gevoel van berusting dat je vanzelf wel tegen nederlagen aan zult lopen. Het zal vast de laatste niet zijn. Geruchten gaan overigens nog dat de door Bart de Boer aangeschafte aarbeiengebakjes voor de wedstrijd enige sporen van rum bevatten. Zo het dan toch vergiftiging zijn geweest? “Je moet ook bananengebak hebben”, aldus een verbijsterde Paul Bouwhuis. De arme Bart repte: “Maar dat hadden ze echt niet meer!”, waarop Paul counterde: “Dan ga je toch doorzoeken bij een andere winkel?” Naar verluidt is Paul Bouwhuis zaterdag aan de beurt de koffie met gebak te verzorgen.
Een katterig gevoel hield de schrijver dezes over aan het feit dat nummer twee CSV puntverlies geleden heeft tegen reuzendoder SVI en het feit dat WVF verloor van de Zwolsche Boys. Hoe fijn had de zaterdag kunnen zijn!!!

A fijn, gedane zaken nemen geen keer. Komende donderdag dienen de mannen allemaal aanwezig te zijn op het trainingsveld om zich te bekwamen in diverse zaken. Afgelopen zaterdag heeft haarfijn aangetoond dat de ploeg zich op diverse vlakken nog flink kan verbeteren. Rick gaat in ieder geval leren koppen en tegelijkertijd kan doelman Sikkes werken aan zijn sprongkracht. Voorts zal er aandacht zijn voor het verschil tussen een tegenstander met bal en een tegenstander zonder bal, waarbij vooral de tegenstanders met bal aangevallen moeten worden.

Als voorgaande zaken dan verwerkt zijn zal het nodige goudgele vocht wel gedronken worden waarmee tegelijkertijd het strijdplan voor komende zaterdag uitgedacht kan worden. Dan komt namelijk WVF 9 op bezoek. WVF, dat verrassend verloor van Zwolsche Boys, mag een ploeg met potentie genoemd worden. De mannen van Backers en Balk moeten scherp zijn, want de koppositie is vacant bij hernieuwd puntverlies. Dat valt niet in de plannen van het Vierde. De topper op Jo van Marle begint op veld 2 om 14.30 uur en is gratis toegankelijk.

Opstelling tegen ASC ’62 5: Mark Sikkes; Martin Westerhof (75. Wilco Wittenaar), Gerard Boerdijk (46. Jan-Evert Volders), Halim van den Berg (50. Tino Giovanella), Bart de Boer; Rene Kip, Gayan Faverey, Remco Tempert en Rick de Boer; Bouke Kamminga en Kelly Hasselt.
Niet gebruikte wisselspelers: Wim Wolfs en Richard de Ruiter.
Assistent-Scheidsrechter: Richard de Ruiter.
Afwezig: Tom Geurts (publiek), John Ester, Sander Baas en Paul Geerlings.

DOS Kampen 7 bestraft voor doordeweeks geuite tekenen van hoogmoed; 5-1!

Mon, 24 Oct 2011 08:06:15 +0200

ZAC 4 heeft zich geplaatst voor de knock-out fase van de regiobeker. Vooraf waren de bespiegelingen helder. De geelzwarte bezoekers uit Kampen konden achterover leunen en hopen op een punt waarmee ze poulewinnaar zouden zijn. ZAC moest winnen om poulewinnaar te worden en zodoende verder te mogen bekeren. Dit nadeligheidje is ontstaan omdat de Zwolse brigade de twee voorgaande bekerwedstrijden gemiddeld genomen iets minder dik gewonnen had dan de opponenten uit Kampen. De Zwollenaren lieten zien dat dit slechts statistieken betroffen, want het verschil tussen beide ploegen bleek uiteindelijk groot; 5-1!
Niet dat deze zege zonder slag of stoot tot stand is gekomen, want DOS voetbalde aardig mee met de Zwollenaren, maar uiteindelijk bleek het surplus van de ZAC’ers te groot. En dat terwijl DOS doordeweeks aardig hoog van de toren had geblazen. Men zou de ongepast arrogante Zwollenaren de les lezen, want zo goed zouden ze niet zijn. Wellicht dat de heren van Kampen gelijk hadden, maar hoe hoog is het niveau van DOS dan wel niet? A fijn, laten we deze voorafjes achter ons laten en ons eens gaan bemoeien met de tweekamp zelf.
Onder leiding van de uitstekend fluitende Wim Wolfs streden de Zwollenaren voor elke meter kunstgras. ZAC was de makkelijk combinerende ploeg, DOS beperkte zich vooral tot het ingraven rond de eigen zestien. Men kwam voor een puntje? Schoten van Gayan, Rick, Gerard, Sander en Jan-Evert troffen echter allemaal geen doel. Het positieve hier is vooral dat er wederom veel kansen gecreëerd worden en dan kun je zelfs met een laag rendement tot veel goals komen. Helaas vandaag nog niet het geval.
Zeer spaarzaam kwam DOS Kampen er in de eerste helft ook uit. Via de spelbepalende middenvelders werd af en toe de diepte gezocht, maar echte kansen werden er niet gecreëerd. Of het moet die ene schuiver zijn die door Sikkes werd gepareerd, maar veel had het allemaal niet om het lijf.
Na dik een half uur spelen kwam ZAC dan ook meer dan verdiend op een 1-0 voorsprong. De co-schrijver geeft het doelpunt aan Pinda, maar de auteur van deze zinsneden geeft de goal aan de laatste man van DOS Kampen. Op links werd na een soepel aanval over diverse schijven Kelly de diepte ingestuurd, hij gaf mee aan Pinda die de bal afgemeten voorgaf. Geen keus voor de verdediger van DOS en hij schoof de bal prachtig via de onderkant van de lat in eigen doel; 1-0.
Vrij snel volgde, zoals wel vaker gebeurd, de 2-0. ZAC counterde na een spaarzame uitbraak van DOS naar voren toe en de bal werd meegegeven aan Jan-Evert. Jan-Evert had een goede steekpass in huis op Gayan die meegaf aan Kelly. Buitenspel dacht iedereen bij DOS Kampen. Scheidsrechter Wolfs, die accuraat meeliep, hield er een andere mening op na dan menig geelzwarte en Kelly mocht beheerst binnenschuiven; 2-0.
De rust werd bereikt met deze stand en ook nu was het moment daar; de thee. Buiten mededinging, dat wel, want de Pickwick-award is alleen bestemd voor de 6e klasse poule 24 en vandaag vond er een bekerwedstrijd plaats. Wellicht maar goed ook, want het bakje tartte met alle wetten. De ballenvanger trof geen suiker meer aan in het zakje, het bakkie was lichtbruin en zelfs met een kwart koud water erin nog superheet. Wellicht dat de heren en dames van de Zwolsche Atletische nog wat oefening kunnen gebruiken voor het bakje, of het recept moeten vragen bij SVI.
A fijn, wat wisselingen in de rust. Driekwart van de achterhoede werd gewisseld en een kwart van het middenveld. Na rust bleek het vooral wennen te zijn. In de 47e minuut mocht de spits van DOS Kampen dan ook de achterstand verkleinen. Vanuit een vrije trap was hij weggelopen bij John en mocht de 2-1 binnen volleren. Hierna liet ZAC zich een stief kwartiertje overlopen door DOS. Het dichtst bij een doelpunt kwam DOS vijf minuten na de 2-1 toen de aanvallende middenvelder van twintig meter de bal via de buitenkant van de paal naast schoot.
Dit schot maakte ZAC weer wakker en alert. Er werd door de leiders Backers en Balk goed gewisseld waardoor er wederom wat meer balans in het elftal kwam. Dit kwam het spel van ZAC weer ten goede en er werd geknokt om DOS Kampen uit het spel te krijgen. Dit lukte en na een half uur spelen in de tweede helft besliste Rene Kip de wedstrijd. Rene, die afgelopen week weer eens heeft kunnen trainen, etaleerde zijn vorm door in vier minuten tijd tweemaal het net te vinden. Beide keren werd Rene gevonden na een prachtig steekpassje en evenzoveel keer rondde Rene dit beheerst af.
Even later dacht ZAC voor het eerst op 5-1 te komen, ware het niet dat Tempert buitenspel (ja echt waar, sneller dan de bal) liep. Kwaaddenkenden menen dat dit een goedmakertje was van scheidsrechters Wolfs, maar de neutrale toeschouwers (en de spelers van ZAC) bevestigden allen dat Remco wel degelijk buitenspel liep. Om Remco echter toch tevreden te houden mocht hij in de 90e minuut de stand op 5-1 zetten. Hij liep de bal simpel binnen. Niet te missen, kunnen we gek over doen, maar dat was deze goal nou ook weer niet waard. Puur voor de statistieken zou Co Adriaanse gezegd hebben!
Gelijk na deze goal besloot Wolfie de wedstrijd dood te maken aangezien A2 ook nog moest voetballen. ZAC bekert door deze zege verder en voor DOS Kampen resteert niks anders dan de bodem van de gifbeker en het overdenken van de eerder in de week geuite zinsneden jegens de Zwollenaren.
Blijft over de man of the match. Onafhankelijke bronnen (lees: de leiders) hebben besloten de Groene Krokodil uit te roepen tot man of the match: niet alleen vanwege het dubbel acteren op de kunstgrasmat en het dubbel zegevieren, maar ook op basis van de rust die hij uitstraalt, de zekerheid die hij de ploeg geeft, zijn positieve instelling, de gerichte coaching en zijn precieze uittrappen die het spel telkens vakkundig verlegden en die de wedstrijd meer vaart gaven, waardoor de tegenstand op het laatst helemaal knakte, aldus de mail van Richard geadresseerd aan Roel en de schrijver.
Na de wedstrijd werden de nodige frustraties meteen de kop ingedrukt door een heldere boodschap van de beide leiders. We hebben elkaar allemaal hard nodig dit seizoen. De weg naar zowel het kampioenschap alsook de bekerfinale is nog lang. De schrijver is er inmiddels bij toeval achtergekomen dat er 69 clubs verder bekeren, meer dan de 16 die gisteren geopperd werd in de kantine. Hoe de KNVB dit gaat oplossen qua loting is nog onbekend, wel bekend is dat de loting komende week plaatsvindt en dat de speeldatum van de volgende ronde gepland is voor zaterdag 26 november. Mochten er dat weekend inhaalwedstrijden plaatsvinden dan gaan die voor en wordt de bekerclash op een doordeweekse avond gespeeld in de week navolgend op de 26e november.
Terugkomend op de belangrijkste doelstelling: Meedoen om het kampioenschap (en het ook willen worden). Komende drie weken zal een hoop duidelijk worden. Achtereenvolgens staan er wedstrijden tegen de nummers 4, 3 en 2 op het programma. Komende zaterdag te beginnen tegen de Buwies uit Dalfsen. De opponent heeft een matige generale achter de rug middels een bekergelijkspel tegen HHC 10. Dit zegt echter niet zoveel, de opponent uit Dalfsen won de week ervoor vrij overtuigend van Zwolsche Boys. Onderschatting ligt niet op de loer, maar de ZAC’ers moeten natuurlijk ook niet met de staart tussen de benen naar ASC toe. Vorig seizoen wonnen de Dalfsenaren tweemaal van ZAC. In Zwolle was ASC met 1-2 de verdiende winnaar, maar in Dalfsen waar het 3-0 werd voor ASC was gek genoeg ZAC de sterkste ploeg. De mannen van Backers en Balk hebben dus het een en ander goed te maken en zullen er alles aan doen de drie punten in de tas mee te nemen naar Zwolle. De strijd op sportpark Gerner begint om 14.30 uur.
Opstelling tegen DOS Kampen 7: Mark Sikkes; Remco Tempert (46. John Ester), Gerard Boerdijk, Rick de Boer (46. Halim van den Berg), Bart de Boer (46. Martin Westerhof); Jan-Evert Volders (80. Bart de Boer), Bouke Kamminga (70. Remco Tempert), Gayan Faverey, Sander Baas (46. Rene Kip), Kelly Hasselt en Tino Giovanella (74. Rick de Boer).
Scheidsrechter: Wim Wolfs
Assistent-Scheidsrechter: Richard de Ruiter (co-schrijver)
Niet-gebruikte wisselspelers: Geen
Afwezig: Wilco Wittenaar (blessure, publiek), Paul Geerlings, Tom Geurts
Toeschouwers: 26

ZAC 4 - Storica 3 (5-1)

Mon, 24 Oct 2011 08:04:50 +0200

Op zaterdag 15 oktober alweer de 6^e competitiewedstrijd van het seizoen. Een relatief onbekende tegenstander, HFC Storica 3, komt op bezoek. Deze ploeg heeft in de eerste vijf wedstrijden goede resultaten geboekt en deze afgewisseld met slechtere resultaten. Van onderschatting mocht geen sprake zijn en de Zuiderlingen lieten blijken niets en niemand te onderschatten.

Om 14.25 uur, 5 minuten voor de geplande aanvangstijd, nog geen tegenstander op het veld. Eén voor één kwamen de spelers van Storica aangeslenterd en in niets bleek dat ze zin hadden in een potje voetbal. Uiteindelijk begon de wedstrijd om 14.40 met 11 spelers van Storica in het veld.

ZAC had maar één missie en dat was zo snel mogelijk scoren. Met simpel voetbal werd Storica al snel teruggedrongen in de defensieve stellingen en dat gaf ZAC de vrijheid schoten te lossen op vijandelijk doel. Echter waren deze speldenprikjes van de witten niet heel gevaarlijk. De grootste kans kwam na twintig minuten spelen toch voor Storica. De Witte brigade verslapte enigszins en de Storicanen kwamen gevaarlijk voor het doel van Sikkes. Middels een slecht ingeschoten bal verdween de bal naast de kist.

Hierna een minuut of twintig uitstekend voetbal waarin ZAC 4 de wedstrijd eigenlijk besliste. Door middel van goede aanvallen en dito goals werd een briljante 4-0 ruststand bereikt. Eerst was het smaakmaker Rene Kip die het net wist te vinden, gevolgd door Sander Baas. Als derde prikte Gerard Boerdijk de bal de goal in waarna Sander Baas zijn tweede van de middag liet optekenen.
In de rust het befaamde bakkie. Niet echt om te pruimen. De ballenvanger wist nog net een klontje suiker te bemachtigen, maar zelfs met suiker hield het niet over.

Na rust een zelfde beeld als voor rust. Hoewel ZAC iets meer terugtrok op eigen helft en de wedstrijd door middel van veel wisselingen wat doodbloedde domineerde ZAC nog altijd. Het was de ingevallen Remco Tempert die de 5-0 op het scorebord zette. Helaas voor de Groene Krokodil werd deze wedstrijd niet afgesloten met de 0. Laks verdedigen en dito coaching bood de spits van Storica een niet te missen kans. Hij deed dit echter bijna wel, maar via de binnenkant van de staander verdween de bal achter de balende Sikkes; 5-1. Na 465 minuten voetballen dus weer een tegentreffer voor ZAC.

Hierna was de wedstrijd vrij snel gedaan en werd er in de kantine nagepraat over hetgeen geschied was op het veld. Als altijd moet er nog een man of the match aangewezen worden: De mail van Richard Backers volgde dezelfde dag al, hetgeen betekent moet hebben dat er maar één echte uitblinker was. Zijn naam: Rene Kip. De reden: op basis van zijn nimmer aflatende inzet, oog voor de ruimte, indrukwekkend loopvermogen, positieve instelling en niet op het laatst zijn belangrijke openingsgoal, die de wedstrijd eigenlijk al een beetje op slot deed, aldus Backers en Balk in een mail aan de schrijver.

’s Avonds vierden een aantal spelers het gewonnen zilver van Paul Bouwhuis in Urbana, waar de aanwezige mannen lieten zien energie gespaard te hebben voor een feestje en de partijen die de komende weken komen gaan.

Volgende week staat de laatste bekerwedstrijd tegen DOS Kampen 7 op het programma. ZAC moet winnen om de volgende ronde te bereiken, DOS heeft aan een punt voldoende. De strijd op veld 2 begint om 14.30 uur.

Opstelling: Wegens het schrijven van dit verslag acht dagen na datum (zelfs de wedstrijd tegen DOS is al geweest) staat de schrijver niet alles meer helder in de kop. Excuses voor eventueel ontstaan ongemak.

‘Burenruzie’ tussen ZAC en de Boys relatief eenvoudig beslecht in wit voordeel; 4-0!

Sun, 9 Oct 2011 02:05:19 +0200

Zaterdag 8 oktober 2011. 11.00 in de ochtend. De ballenvanger heeft de eerste aanzetten tot het verslag al gedaan en voorspelt bij aankomst in de knusse kleedkamer 1 een 4-0 overwinning voor de wapendragers. Achteraf is het altijd makkelijk zeggen, maar wellicht dat een bezoekje aan de sigarenboer succesvol was geweest! Onder redelijk goede weersomstandigheden maakte ZAC 4, in tegenstelling tot vorige week, voor rust het verschil.

De wedstrijd stond onder leiding van Paul Bouwhuis die bij afwezigheid van de op vakantie zijnde Wim Wolfs zijn debuut maakte dit seizoen als dienstdoende arbiter bij ZAC 4. Ondanks het feit dat het hem niet gemakkelijk werd gemaakt, vooral door gezeur binnen de lijnen, floot de zilveren huwelijksklant een goede wedstrijd. Voor de westelijke bewoners van het Jo van Marle sportpark betekende dat onder meer dat na een tiental minuten, we hadden al diverse mogelijkheden om zeep geholpen, een strafschop nadat Tom Geurts binnen de beruchte lijnen onderuit geschoffeld werd.

Rick eiste gelijk de bal op, vanwege het feit dat Tino vorige week de strafschop op curieuze wijze gemist had. Voordat Rick echter kon aanhalen had Tino zich tot gemeld bij de verbouwereerde de Boer. Door de vingers kijkend aanschouwde het elftal dat Gio de bal ditmaal wel tussen de palen wist te krijgen; 1-0!

Er ontspon zich een ongelijke strijd waarbij de Witten de bal ondanks het slechte veld soepel lieten rondgaan en de tegenstander voortdurend op eigen helft liet spartelen. Vrij rap volgde uit één van de vele goede aanvallen een nieuwe goal. Tom Geurts kreeg de bal vanuit het middenveld ingespeeld, draaide naar binnen toe en schoof de diep gelopen Kelly de bal in de voet. Buitenspel dacht iedereen van de Boys, maar de assistent-scheidsrechter van de Boys vlagde niet waardoor Kelly eenvoudig de 2-0 mocht optekenen. Wedstrijd beslist werd aan de kant gedacht, helemaal toen vijf minuten later de 3-0 al op het scorebord verscheen.

De mooiste aanval van de middag begon achterin. De bal werd aan de linkerkant over vier schijven snel rondgespeeld, waarna Sander Baas weggestuurd werd. Baas schoof de bal beheerst bij Kelly in de voet die verwoestend uithaalde en de linkerkruising vond; 3-0! Hierna nam ZAC onbewust gas terug en lieten de groenwitten iets meer in hun spel komen. Dit leverde echter geen grote kansen op voor de Boys en zij beperkten zich tot twee simpele schoten die een eenvoudige prooi waren voor de Groene Krokodil.

ZAC stelde hier nog diverse kansen tegenover. Pinda, De Boer, Hey Boertjuh en Hasselt zagen hun schoten echter stranden op een verdediger of de keeper. De rust werd bereikt met een 3-0 stand. Een lange wandeling volgde richting het moment suprême; Het Bakkie! De lat lag hoog aangezien SVI vorige week een nagenoeg perfecte bak geproduceerd had. Toch benaderde dit bakkie die van vorige week wel. De thee was te sterk en het zakje met suiker en lepeltjes was iets te strak waardoor Backers niet soepel omging met het verwijderen van de suiker en een lepeltje uit het zakje. Minpunt van de theepresentatie. Vooralsnog gaat SVI nog altijd aan de leiding in de strijd om de Pickwick Award ZAC4 20112012.

A fijn, de leiders Backers en Balk herpositioneerden enkele spelers in de rust en hamerde toch vooral op het verhogen van het tempo van spelen na rust. Er werd namelijk wel goed gecombineerd, maar toch vooral in een te laag tempo. De wisselingen na rust: Super G (met ingepakte kleine teen) voor Pinda en Remco voor Halim.

43 seconden na rust stond de eindstand op het bord. Met zijn eerste balcontact stuurde Super G Baas de diepte in. Hij kaatste terug, werd opnieuw diep gestuurd en schoof beheerst richting Gerard die met de kleine teen, hoe is het mogelijk, de bal in de goal deponeerde; 4-0!
Nu kan ik een hele verhandeling houden over hoe sprankelend de tweede helft was, maar de meeste lezers van deze pennenvruchten waren er vermoedelijk bij. Dus een uitspatting a la Theo Koomen zit er helaas niet in, maar enkele bijzonderheden wil ik u niet onthouden.
*Bauke Kamminga voetbalde een geweldige pot. Na de wedstrijd werd opa Bucky door de leiders zelfs uitgeroepen tot man van de wedstrijd en wel om deze redenen: “Dankzij zijn nimmer aflatende inzet, scherp dekken, goede passing en het houden van zijn mond gedurende (bijna) de hele wedstrijd”, aldus Richard en Roel, opgetekend in een mail van eerstgenoemde op zondagmiddag 12.07 uur.

*Het had maar zo 8-0 kunnen worden na rust ware het niet dat 1) El tres niet in de spits stond, 2) Het vizier na rust niet op scherp stond en 3) de wedstrijd uiteindelijk geen blessuretijd kende vanwege het feit dat Pluvius zijn tranen neer liet dalen over het prachtige Jo van Marle.
*Tevens voetbalde Rick de Boer zijn slechtste laatste kwartier ooit! Typerend was het moment waarop onze Rick in één minuut tot viermaal toe de bal verspeelde middels hoge ballen door de lucht of verkeerd geraakte ballen over de zijlijn. En dan Bucky de schuld geven dat hij de bal niet binnenhoudt.

*De tropische verrassing van Zwolsche Boys werd vakkundig geëlimineerd door afwisselend Halim, Bucky, Bart, Rick en Tempert. Moet gezegd worden dat vooral Bart daar nogal een onconventionele manier op nahoudt en vooral met twee handen het effect van de zwaartekracht wenste te testen.

Uiteindelijk vond Paul Bouwhuis het na 90 minuten wel welletjes en werd de wedstrijd al keuvelend voortgezet richting kleedkamer 1. In de kantine werd aan de vaste tafel geanalyseerd wat er goed gegaan was en wat er niet goed gegaan was. Na enkele meters, gesponsord door jarigen, de pokerpot van vorige keer en de Take Five, was de eindconclusie dat we goede zaken gedaan hebben. Dank aan VSW en SVI voor het punten afsnoepen van respectievelijk WVF en ASC. Maar goed; we zijn er nog lang niet. Nog 17 wedstrijden te gaan.

Komende zaterdag speelt ZAC 4 een belangrijke thuiswedstrijd tegen een voor de meeste jongens onbekende tegenstander HFC Storica 3. Storica heeft in de eerste vijf wedstrijden hele goede en wat mindere resultaten laten zien. Van onderschatting kan derhalve geen enkele sprake zijn. Om alvast scherp aan de wedstrijd te beginnen nodigt de schrijver dezes zijn teamgenoten uit donderdag allemaal op de training aanwezig te zijn. De strijd tegen de bewoners van Het hoge Laar begint om 14.30 uur en zal zich afspelen op veld 2 (waarschijnlijk) of op veld 3. De toegang is gratis. Ditmaal speelt het eerste uit, dus de kassa is gesloten.

Opstelling tegen Zwolsche Boys 8: Mark Sikkes; Bauke Kamminga, Rick de Boer, Halim van den Berg (46. Remco Tempert), Tino Giovanella (70. Halim van den Berg); Jan-Evert Volders, Bart de Boer, Gayan Faverey (46. Gerard Boerdijk), Sander Baas; Tom Geurts en Kelly Hasselt.
Niet gebruikte wisselspelers: Wilco Wittenaar (achillespees), Paul Geerlings (knie)
Scheidsrechter: Paul Bouwhuis
Assistent Scheidsrechter: 1e helft Remco Tempert, 2e helft Wilco Wittenaar
Afwezigen: Rene Kip, Martin Westerhof, Wim Wolfs, Richard de Ruiter (publiek) en John Ester.
Toeschouwers: 12

ZAC 4 brengt wedstrijd na rust naar kookpunt tegen SVI 10; 0-3!

Sun, 2 Oct 2011 07:48:57 +0200

We zijn los. Na vier wedstrijden met vier overwinningen heeft ook de laatste medekoploper (CSV ’28 5, red.) punten laten liggen. Hiermee staan de wapendragers van Zwolle-Zuid na de overwinning tegen SVI 10 alleen aan kop. Nu alleen nog 18 wedstrijden volhouden. Op Sportpark de Siggels maakten de ZAC’ers na rust het verschil.

De voorbereiding op de wedstrijd tegen SVI verliep rommelig. Spelers die geblesseerd zijn, spelers die wat later komen, ballen die daarmee ook afwezig waren en de warmte. De warmte zorgde ervoor dat de mannen van … wat langzaam op gang kwamen. Ingegeven ook door het absurde feit dat de scheidsrechter van dienst het wel heel bont maakte door twaalf minuten na aanvangstijd te arriveren bij veld 3 van de Siggels. Maar met enige vertraging kwam de wedstrijd los.

Al heel snel werd duidelijk dat er voor SVI niets te halen viel. De verdediging stond als een huis. Vrij overtuigend werd er door ZAC gevoetbald; echter (mede vanwege het weer) in een veel te laag tempo. Hierdoor bleef ook SVI redelijk eenvoudig overeind. Halverwege de eerste helft kregen we ineens twee goede kansen. Eerst was het Kip die vrijgespeeld werd in de zestien. Zijn beheerste schot trof echter de horizontale dwarsligger. Even later werd Kelly weggestuurd door Wilco, die overigens niet op hakken speelde zoals aangekondigd tijdens de ingetogen sessie koffie met gebak vooraf, maar Kelly had het vizier nog niet helemaal op scherp staan en stuitte op de Ittersumse doelman.

De wedstrijd kabbelde rustig voort en in niets leek het een enerverende middag te worden. Vermoedelijk spaarden enkele jongens zich voor een kaartevenement later deze zaterdag. De rust werd derhalve bereikt met een 0-0 stand. In de rust uiteraard thee. Blijkbaar lezen de gastheren ook steeds de wedstrijdmemorabelen van ZAC 4, want het bakkie was goed verzorgd. De Pickwick-award, die aan het einde van het seizoen uitgereikt zal worden aan de club met het beste bakkie, brengt nogal wat teweeg in de reserve 6^e klasse poule 24. Met stip op 1 na 4 speelronden is het bakkie van SVI. De vorm van het bekertje, de inhoud, de kleur, de smaak en de temperatuur waren in orde. Alleen de sterkte was wat te overdreven. In de wandelgangen wordt inmiddels gefluisterd dat ASC ’62 met een superbak bezig is voor als ZAC 4 eind oktober langskomt.

A fijn, in de rust een zeer inspirerende speech van onze leidende leiders Roel en Richard. De strategie na rust moest vooral gebaseerd zijn op rustig blijven, het spel wat breder maken en sneller verplaatsen. Ook moest de passing nauwkeuriger. Zo gezegd, zo gedaan. Ook de geniale vondst van Backers en Balk om Jan-Evert weer op het middenveld te posteren en Kip de ruimte op rechts te geven droeg bij aan de verbeterde spel van de withemden. Na rust een beter ZAC dat nog steeds kalm bleef en veelvuldig met veel man opkomend ten strijde trok. Ook nu leek het er vrij lang op dat SVI, dat ultradefensief speelde, stand zou houden, maar de trotse koplopers trokken uiteindelijk aan het langste eind. Sander Baas opende na een minuut of 65 spelen de score door het binnenraggen van een afgeslagen voorzet. Hierna was het verzet van SVI daadwerkelijk gebroken.

Tien minuten na de openingstreffer stond ineens de eindstand van 0-3 op het scorebord. Een goede actie vanop links werd door Tom doeltreffend afgerond en Kelly maakte zijn naam als fasthitter weer waar door een kogel op de doelman af te vuren die daar duidelijk moeite mee had, want via de handschoenen van de keeper verdween de bal in het netje. Hierna voetbalde ZAC de wedstrijd rustig uit en er was zelfs tijd om de mensen met lichte pijntjes te sparen voor het vervolg van het nog lange seizoen. Eén feit mag natuurlijk niet onvermeld blijven: ZAC 4 kreeg nog een strafschop. Dat op zich is bij SVI al uniek, maar nog unieker was de afstand tussen de bal en het doel op het moment dat de strafschop de doellijn passeerde. Een meter of zes, aan de verkeerde zijde van de paal. Tino Beckham, Seedorf of wie dan ook was de man die de bal schromelijk miste tot hilariteit van eenieder. Naar verluidt heeft Super G de bal alweer opgeëist voor de volgende wedstrijd.

Na de wedstrijd deed ZAC 4 zijn morele plicht in de kantine van SVI door diverse kannen goudgeel vocht tot zich te nemen. Uitgebreid werd de wedstrijd geanalyseerd en voornamelijk de gemiste strafschop van Tino moest daarbij natuurlijk veelvuldig benoemd worden. Een delegatie van de Witten deed ook nog mee aan de verloting en Pinda ging met een vleesschaal naar huis.

Uiteindelijk werd er ’s avonds nog uitgebreid nagepraat bij de Chinees en aan de pokertafel. Vooral Remco, die de gehele dag moeite had zijn hoofd recht overeind te houden, had daar nog wat in te halen.

Dankzij de dadendrang van Wijthmen 3, die middels een 4-4 gelijkspel CSV ’28 5 de eerste punten afsnoepte, staat ZAC 4 alleen bovenaan met 12 punten uit 4 wedstrijden en de sprekende doelcijfers 22 voor 1 tegen. Profeet de Ruiter houdt het op 24-03-2012, maar wij moeten het nog zien. Eerst de volgende wedstrijd maar weer.
Volgende week speelt het 4^e de eerste van een reeks van drie thuiswedstrijden. Op Sportpark Jo van Marle wordt de derby gespeeld tegen de buren van Zwolsche Boys 8. De Boys tekenden middels een 2-1 overwinning op Storica voor de eerste driepunter hetgeen betekent dat van enige onderschatting geen sprake kan zijn. Voor de verandering begint de wedstrijd van het vierde om 15.00 uur. Plaats van handeling; veld 2 of 3. De toegang is gratis, maar de kassa van ZAC is wel geopend. Laat u niet misleiden.

Opstelling tegen SVI 10: Mark Sikkes; Martin Westerhof, Rick de Boer, Jan-Evert Volders, Bart de Boer; Sander Baas (76. Wim Wolfs), Gayan Faverey (72. Remco Tempert), Rene Kip, Tom Geurts (74. Wilco Wittenaar); Wilco Wittenaar (31. Tino Giovanella) en Kelly Hasselt.
Assistent-scheidsrechter: Paul Bouwhuis
Niet ingezette wisselspeler: Paul Geerlings (blessure)
Afwezigen: Richard de Ruiter, Halim van den Berg, Bouke Kamminga (publiek), John Ester en Gerard Boerdijk (publiek)

Volle buit ook na drie wedstrijden voor bij vlagen flitsend ZAC 4; 4-0!

Sun, 25 Sep 2011 01:11:04 +0200

De eerste topper uit de 6e klasse stond deze zonnige nazomerzaterdag op het programma. Het vierde elftal van Voetbal Sport Windesheim vergezelden de boys van Backers en Balk op het drukbezochte Jo van Marle sportpark. De wapendragers uit Zwolle vergaarden in de eerste twee wedstrijden zes punten, dat waren er al vijf meer dan vorig jaar, maar de mannen uit Windesheim hadden evenzoveel punten verzameld. Men kon, vanwege het doelsaldo van beide ploegen, spreken van de strijd tussen de nummer één en twee. De spanning werd duidelijk niet gevoeld door de Zwollenaren, want er kon een prima 4-0 zege bijgeschreven worden.

Deze zaterdag misten we vijf spelers. Super G had zijn kleine teen gebroken en ook Opa Bucky en Gio kampen nog met blessures. Voorts was Jan-Evert afwezig en floot de Wolf. Met een groep van vijftien, waarbij ook nog twee half beschikbaren, moest de klus geklaard worden. Vanuit de basis 1-4-4-2 formatie startte de Zwolse equipe wat slap aan de wedstrijd. De eerste twee breedtepasses werden ingeleverd bij de tegenstander en een moeilijke middag dreigde. Echter al snel herstelden de Zwollenaren zich en pinden de tegenstander vast op eigen helft. Rustig werd de bal van pion naar pion geschoven en middels Kelly, Pinda, Tom en El Tres leverde dit ook diverse mogelijkheden op. Zowaar scoorden we zelfs vroeg in de wedstrijd. Een zorgvuldig opgebouwde aanval kwam aan de rechterkant bij Essie die een afgemeten voorzet in huis had. Kelly draaide zichzelf vrij, maar zag zijn schot gekraakt door de defensie van VSW. De rebound echter was voor Pinda die beheerst binnenschoot door een woud van spelers; 1-0!

Normaal is een voorsprong voor de Zwollenaren aanleiding licht gas terug te nemen edoch dit gebeurde niet in deze match. Immer nog zorgvuldig combinerend werd de vrije man gezocht, waarbij gezegd dient te worden dat de mannen van VSW niet altijd de behoefte voelden om druk te zetten op de thuisploeg. Zo halverwege het eerste bedrijf tilde ZAC de stand naar 2-0. Essie deed iets wat niemand ooit meer van hem had verwacht; scoren! Al zes jaar stond de ietwat krakkemikkige (kuit, knie, lies) John droog, maar hetgeen geschiedde om 14.58 uur gaat de geschiedenisboeken in als hilarisch. Tom Geurts gaf op links de bal mee aan de niet altijd even rappe Wilco die trachtte een tegenstander eruit te sprinten. Uiteraard lukte dit niet, maar opeens klonk er een snerpend fluitje. Spel dood moest de arme tegenstander gedacht hebben. Het betrof hier echter de toeter van Hans Vos die luttele meters verderop de wedstrijd van A2 aan het leiden was. De verdediger van VSW stopte echter met lopen waardoor Wille in balbezit kwam en een ragfijne pass op John in huis had, die de bal hard bovenin de touwen joeg; 2-0! Jolijt alom zeker ook vanwege het ultratraditionele juichen wat veteraan John in huis had.

In het vervolg van het eerste bedrijf had het vierde de stand nog verder kunnen tillen. Dit gebeurde echter niet en ook kwam de Zwolse achterhoede met Rick aan het roer niet in de problemen. Zodoende werd de kleedkamer opgezocht met een 2-0 voorsprong. Uiteraard gingen we aan de thee. Na het debacle van de bekertjes bij Be Quick afgelopen week waren de mannen nieuwsgierig naar het bakkie van deze middag. Bij de aanblik van het bakkie lichtbruine prut kon Rene het niet laten het volgende commentaar te leveren: “Wat een slappe bak, het lijkt wel water. Zet dat maar in je verslag.” (Bij deze). Uiteraard moesten we erkennen dat Rene gelijk had, echter met het in overvloed aanwezige suiker (niet) kon de smaak enigszins gecompenseerd worden. In de rust werd Gayan uit voorzorg gewisseld (knie) en ook smaakmaker John ging er na een helft vanaf en nam in het tweede bedrijf de vlag over.

Na rust zaak om zo snel mogelijk de wedstrijd in het slot gooien was het pleidooi van Roel in de rust. Uiteraard voldeden de Witten aan deze opdracht. Na luttele minuten ploegen kwam Kelly voor de 351e keer vrij voor de keeper te staan. Ook nu kon de doelman van de tegenstander de bal beroeren, maar Kelly schiet nou eenmaal snoeihard en ook nu verdween de bal onderin het net; 3-0! Hierna verslapten de mannen uit Zwolle enigszins en zoals Nederlandse ploegen in de Europacup werden her en der foutjes gemaakt en leek het erop alsof we VSW terug in de wedstrijd gingen laten komen. Gelukkig stond de defensie met Rick, Halim, Martin en Paul erg goed waardoor er nauwelijks mogelijkheden werden weggeven. De groene krokodil had in de goal dan ook niets te doen, behalve op de bal vallen bij een scrimmage en het kijken naar de bovenhoek waar de bal via de lat overheen paradeerde.

Tevens was dit het sein voor Sikkes wat nonchalant te worden hetgeen leidde tot diverse (lees: 4) mistrappen die het spel wat spannender maakten. Boodschap van Boerdijk: “Sikkes, die spelhervattingen moeten een wapen zijn, maar niet voor de tegenstander.” De oorzaak van de mistrappen moet gevonden worden in het dragen van nieuwe door de aanvoerder aangeschafte sokken waardoor er slippend in de schoenen gespeeld werd door de doelman. Buiten dat staat wel gewoon voor de tweede keer op rij de 0 op het bord en staat het aantal tegendoelpunten in vijf wedstrijden op slechts drie. Goed om te merken dat zowel de voorhoed, als het middenveld en ook de verdediging tot op heden goede bijdragen heeft in de gespeelde wedstrijden.
A fijn, terug naar de wedstrijd. Twintig minuten voor tijd bracht ZAC de eindstand op het bord. Een soepele aanval over “De schijf van Vijf”, deed de supporters sidderen van opwinding. Een ingooi van Martin ging via Mark naar Rick, die met een haarfijne pass Sander bediende die vervolgens Wilco de zestien instuurde. Wilco omspeelde als een volleerd alpine skiër de doelman en schoof de 4-0 in het netje. Voortaan zal Wilco dus niet meer door het leven gaan als El Blanco, El Uno, El Doue of El tres, maar zal hij trots het predikaat El Quatro dragen. We werken tegen SVI volgende week toe naar het stempel El Cinco.

In het restant van de tweede akte gebeurde vrij weinig meer waardoor W.W. middels zijn laatste fluitsignaal de wedstrijd definitief doodmaakte. In de kantine werd de wedstrijd uitgebreid geanalyseerd aan de vaste tafel van ZAC 4, achterin de hoek van de kantine. Hoofdzakelijk werd tot de conclusie gekomen dat het goed is dat John naar Suriname gaat voor drie weken, dat Gerard buiten het veld totaal andere wedstrijden ziet dan tussen de lijnen, dat Paul Bouwhuis het geweldig vind bij het vierde betrokken te mogen zijn en dat we na drie wedstrijden in de competitie maar liefst acht punten meer hebben dan vorig seizoen na evenzoveel wedstrijden. Om die voorsprong ten opzichte van vorig seizoen vast te houden dienen de mannen echter wel aan de slag te gaan, want vorig seizoen volgde nu een serie overwinningen om je vingers bij af te likken.
Volgende week gaan de mannen hun best doen verder te werken aan de winning streak. Dat moet gebeuren ten koste van SVI 10 op Sportpark de Siggels in Zwolle-Zuid. De strijd zal beginnen om 14.30 uur en gratis toegankelijk zijn. Op vertoon van de 65plus pas kan korting verkregen worden in de voorverkoop.

Opstelling tegen VSW4: Mark Sikkes; Martin Westerhof, Rick de Boer, Bart de Boer (46. Halim van den Berg), Richard de Ruijter(75. Bart de Boer); John Ester (46. Sander Baas), Remco Tempert, Gayan Faverey (46. Paul Geerlings), Tom Geurts (70. Wilco Wittenaar); Kelly Hasselt en Wilco Wittenaar (31. Rene Kip).
Afwezig: Bauke Kamminga, Tino Giovanella, Jan-Evert Volders en Gerard Boerdijk
Scheidsrechter: Wim Wolfs
Leiders: Richard Backers en Roel Balk

ZAC 4 - Be Quick ’28 7 ( 0-9)

Wed, 21 Sep 2011 08:38:26 +0200

Pover ZAC 4 dik langs Be Quick ’28 7; 0-9!

De tweede wedstrijd van de competitie was tegen de tegenstander die afgelopen seizoen puntloos onderaan geëindigd was; Be Quick ’28 7. Van tevoren werd duidelijk gemaakt dat de ZAC’ers de zaak niet te licht op moesten vatten. Toch sloop er een gevoel van laksheid in de ploeg. Niet dat ZAC in de problemen kwam aan de Boerendanserdijk, maar de witten hadden dikker moeten winnen dan de 0-9 die na afloop op het fictieve scorebord preek.

De mannen van Backers en Balk begonnen met het vastpinnen van de tegenstander op de eigen helft. Dit leidde tot een relatief (in vergelijking met vorige weken) vroege voorsprong! Sander Baas was de doelpuntenmaker. Vrij snel volgden treffers van Tom, Rene en wederom Sander en Rene. Deze treffers leidden tot een 0-5 tussenstand bij rust. Wilco scoorde voor rust ook nog, maar El Blanco duwde te opzichtig waardoor deze treffer werd geannuleerd.

Thee; bakje was prima gevuld, doch het bekertje uit 1880 kon echt niet en waar de suiker danwel andere zoetstoffen zijn gebleven is de schrijver dezes een raadsel.

Na rust een slecht ZAC in de eerste 25 minuten, maar vlak voordat na 5 kwartier voetballen de zondvloed losbarstte scoorden Remco en Gerard de 0-6 en 0-7. Tijdens de regenbui werd heel snel duidelijk waar de suiker was gebleven aangezien de voltallige bank en leiders (exclusief Bart en Martin) het hazenpad kozen en scholen in de kleedkameringang. Overigens scoorden Wilco en Rene allebei nog een doelpunt waardoor er een 0-9 eindstand op het bord verscheen.

Slechte wedstrijd, resultaat oké. Volgende week moeten de messen strakker geslepen worden als VSW 4 op bezoek komt. Het gaat hier om de topper van de 6^e klasse aangezien ook VSW na twee speelronden nog de volle buit te pakken heeft. De topper op Jo van Marle begint om 14.30 uur en de toegang is gratis. De schrijver van dit epistel beloofd zaterdag met een strakker verslag te komen.

ZAC 4 - Wijthmen 3 (6-1)

Sun, 11 Sep 2011 10:20:07 +0200

Licht gehavend ZAC 4 wint eerste kraker tegen Wijthmen 3; 6-1!

Men schrijve 11 september 2010. ZAC 4 heeft zich versterkt met verse krachten uit andere elftallen en van andere verenigingen. Een kampioenselftal in de maak! WVF 6 komt die dag op bezoek. De stofwolken zijn opgetrokken en de Westenholtenaren trekken met een 1-6 overwinning weer huiswaarts. Ervaring rijker, illusie armer. Een gebrek aan ritme blijkt de oorzaak te zijn van de desastreuze seizoensstart van de withemden. Een keurige derde plaats mochten we optekenen aan het eind van de rit op zes punten van kampioen WVF. Als we toch eens acht punten meer uit de eerste drie wedstrijden konden halen!
Ik schrijve 10 september 2011. ZAC 4 heeft zich wederom versterkt met verse krachten uit andere elftallen. Wilco Wittenaar, Gerard Boerdijk, Tom Geurts en Jan-Evert Volders zijn van ZAC 2 getransfereerd richting ZAC 4. Ditmaal heeft het keurkorps van Backers en Balk 180 minuten voetbal in de benen. Twee bekerwedstrijden leverden zes punten op en de volgende ronde ligt in het verschiet. Op deze nazomerdag begon de competitie met de kraker tegen Wijthmen 3. Samen met CSV, ASC en ZAC, zal Wijthmen vermoedelijk strijden om de plekken in de top4. ZAC 4 geeft alvast haar visitekaartje af: 6-1!

De dagen voor de titanenstrijd tegen Wijthmen 3 kenmerkten zich vooral door afmeldingen, lichte pijntjes en werkperikelen. Op het moment suprême stonden er in ieder geval dertien spelers klaar om de “Strijd voor het Bordes” te starten. Vanuit de standaard 1-4-4-2 basisformatie startten de Zwollenaren goed aan de wedstrijd. Wijthmen werd vrijwel vanaf de aftrap vastgepind op de eigen helft. De bal werd goed rondgespeeld en diverse mogelijkheden werden gecreëerd. Zo nu en dan werd het vijandelijk doel ook bestookt van afstand. Kelly raakte de paal en Tom, Gerard en Rene stuitten op de doelman van de tegenstander. Halverwege het eerste bedrijf zakten de Zwollenaren teveel in, waardoor de gelegenheid geboden werd aan de tegenstander het vege lijf te redden. De uitstekend voetballende nummer 5 en 10 van Wijthmen zorgden voor dreiging richting het Zwolse doel. Nadat de zuidoosterwind was gaan liggen scoorde ZAC de 1-0. Jan-Evert soleerde door drie dezelfde acties langs evenzoveel tegenstanders en de steekpass op Sander was perfect. Baas schoot beheerst binnen in de rechterbovenhoek; 1-0!.

Twee minuten na de openingstreffer verdubbelden de Zwollenaren de marge ten opzichte van de buren uit het nabijgelegen kerkdorp. Een actie aan de rechterkant deed de bal belanden bij Kelly en deze bedacht zich geen moment; de verwoestende uithaal van vorige week werd gevolgd door een prachtig boogballetje waar de keeper van Wijthmen slechts een vinger tegen kon krijgen; 2-0. In blessuretijd van de eerste helft kregen de bezoekers de ultieme mogelijkheid de achterstand te verkleinen. Na een slecht ingeschoten vrije trap probeerde Super G de bal weg te werken, doch ongelukkigerwijze belandde de bal tegen de armen van Gerard. Strafschop; oordeelde de uitstekende leidende Wim Wolfs. Nummer 14 van Wijthmen eiste bij gebrek aan durf bij teamgenoten de bal op. Doelman Sikkes had er echter goed het oog in en pareerde de matig ingeschoten strafschop van de bezoekers. Ruststand 2-0: thee, Haags bakkie, maar goed van smaak en precies goed van temperatuur!

In de rust moest er gepuzzeld worden om de opstelling sluitend te krijgen voor het tweede bedrijf aangezien Opa Bucky een bedrijfsfeestje had, Gerard Boerdijk vier jaar conditieachterstand aan het wegwerken is, Paul G het overtollige kalk van de wasmachine elders gebruikt heeft en John “Hakkie” (H)Ester weer last had van een Dirk. Uiteindelijk werd dankzij de inbreng van de 21^e t/m de 23^e man de opstelling voltooid. Ook de tweede helft viel ten prooi aan de mannen van Richard en Roel. Goed combinerend werden de Wytemers wederom vastgezet op eigen helft en de kansen regen zich aaneen. De vierde kans na rust was raak. Jan-Evert liep zichzelfd keurig vrij en middels een sluwe combinatie binnendoor zorgde de jonge historicus voor een 3-0 tussenstand. Hierna verslapte de witte brigade, waardoor de bezoekers de 3-1 op het bord mocht zetten.

Hierna ging het snel. De rustpauze wegens de warmte werd door de Zwollenaren uitgebuit en middels een excellent genomen strafschop van Gerard, een uitstekend binnengelopen bal van Sander en een door Wilco omspeelde keeper werd de 6-1 eindstand bereikt. De cijfers hadden nog wel wat op kunnen lopen, maar gezien de omstandigheden is deze eindstand prima. De gehavende brigade heeft haar visitekaartje afgegeven. Volgende week keert een gedeelte van de vloot terug van een expeditie elders waardoor de manschappen weer doorgeladen het veld kunne betreden. De wedstrijd bij en tegen Be Quick ’28 7 begint om 14.30 uur en u bent weer van harte welkom het duel te bezoeken. Vermoedelijk zal het duel gratis toegankelijk zijn, doch de verslaggever dezes kent het kassabeleid van Be Quick niet.

Opstelling tegen Wijthmen: Mark Sikkes; Bauke Kamminga (46. Paul Bouwhuis; 71. Holke), John Ester (46. Richard de Ruiter), Halim van den Berg, Paul Geerlings(46. Erwin); Jan-Evert Volders, Gerard Boerdijk (46. Wilco Wittenaar), Gayan Faverey, Rene Kip (64. Gerard Boerdijk); Tom Geurts (31. Sander Baas) en Kelly Hasselt.

ZAC 4 - ’s Heerenbroek 2 (4-1)

Tue, 6 Sep 2011 12:00:00 +0200

Nadat midweeks al gewonnen was van IJVV (1-5, red.) werd ook het povere ’s Heerenbroek 2 aan de zegekar gebonden. Na negentig bloedhete minuten stond er een 4-1 eindstand op het scorebord. Van tevoren werd al duidelijk dat ZAC de wedstrijd vorm moest geven, immers had ’s Heerenbroek aangegeven liever niet te willen voetballen. ZAC domineerde dan ook, maar het duurde vrij lang voor de bres in de verdediging van de Broekers werd geslagen. Grote man aan ZAC-zijde; Kelly Hasselt met een hattrick. De vierde goal van de withemden kwam op naam van Jan-Evert.

Kunstgras, de ondergrond die gemiddeld zeven graden warmer is dan een gewoon veld, betekende de mogelijkheid voor de mannen van Backers om het voetballende surplus uit te buiten en de tegenstander kapot te laten gaan. Hetgeen de eerste helft ook bleek. Vakkundig sloopten de mannen uit Zwolle het verzet van de gasten uit het nabijgelegen lintdorp. Kansen regen zich aaneen, maar evenals in de wedstrijd tegen IJVV duurde het even voordat de hatelijke nul van het scorebord was. Daarbij werden de withemden ook goed geholpen door de defensie van de gasten, want die stond opzichtig te schutteren zodat Kelly een 1 op 1 met de keeper kon afwerken. Even later viel ook de 2-0. John “Hakkie” Esther probeerde zijn technisch surplus te benutten en faalde hopeloos (of toch niet!?) toen Jan-Evert op goal schoot. Ondanks (of dankzij) het mislukken van het hakje viel de bal bij de tweede paal binnen. Rust; thee, lauw bakkie, goed van smaak!

Na rust gingen de mannen van ZAC vakkundig verder met het slopen van de tegenstander, al werd er nu ook met enige regelmaat achteruit gelopen. Kleine foutjes slopen in de ploeg, maar evenals afgelopen dinsdag werd de eerste de beste kans voor de tegenstander beantwoord met een 3e goal. Kelly schoot de bal na een knappe actie van de van een blessure teruggekeerde Rene Kip goed binnen. Hiermee was het verzet definitief gebroken van de in het mat groen spelende gasten. De keeper van de gasten had blijkbaar behoorlijk last van een hete bal, want toen Kelly zijn volgende schot recht op zijn handschoenen afvuurde, sloeg de arme kerel de bal zelf in het doel. Dat vervolgens de tegenstander nog 4-1 mocht maken doet uiteindelijk niets af aan de puike prestatie van de mannen.

Omdat DOS Kampen de eerste twee wedstrijden in de beker gemiddeld net iets dikker heeft gewonnen (10-2 en 2-1 DOS om 5-1 en 4-1 ZAC, red.) moet er op zaterdag 22 oktober gewonnen worden van DOS Kampen om de volgende bekerronde te bereiken.

Voor ZAC 4 begint komende zaterdag, met enig ritme in de benen, de weg naar de bordesscene met een thuiswedstrijd tegen Wijthmen 3. Vorig seizoen toonden de mannen van Backers zich sterker in Wijthmen en de Wijthmeners zich sterker op Jo van Marle. Een spannende strijd zal zich ontvouwen op ons mooie sportpark. De titanenstrijd begint om 14.30 uur en de toegang is wederom gratis.

Opstelling tegen ’s Heerenbroek 2: Wegens het doorwisselbeleid is een betrouwbare opstelling geven heden niet mogelijk. Richard de Rui(j)ter deed mee en John stond in de spits.

ZAC4 bekert verder

Wed, 31 Aug 2011 11:31:48 +0200

ZAC 4 geeft seizoenouverture na rust glans tegen IJVV; 1-5!

Nadat een aantal (7!) jongens afgelopen zaterdag al met ZAC 2 gebald hadden tegen WVF begon dinsdagavond 30 augustus ook voor ZAC 4 het seizoen. In een bekerwedstrijd tegen IJVV 13 toonden de Zwollenaren aan zin in het seizoen te hebben. De voordelige uitslag kwam na rust tot stand. ZAC 4 doet dit jaar mee aan de bekercompetitie om ritme in de benen te krijgen. Vorig jaar werden geen oefenwedstrijden gespeeld waardoor er in de eerste competitiewedstrijden acht punten verloren werden, hetgeen zich uiteindelijk opbrak in de competitie.

De eerste testcase was op een zonnige avond tegen IJVV. De wedstrijd tegen IJVV begon goed voor de Zwollenaren. Alsof er geen zomerstop is geweest wisten de mannen van Roel Balk (Backers was op vakantie, red.) elkaar te vinden en dit resulteerde in diverse mooie (lees: niet te missen) kansen. Wilco, Kelly, maar vooral Rick de Boer wisten het niet niet te vinden. De enige die dat uiteindelijk wel lukte voor rust was Kelly die een klutsbal onberispelijk binnenschoot. Het probleem van zelf niet scoren is dat de tegenstander dat dan nog wel eens wil doen hetgeen prompt gebeurde. Een afgeslagen bal kwam bij de spits terecht, die Halim wegzette en onberispelijk binnenschoot. Deze beide doelpunten zorgden voor de (onterechte) 1-1 ruststand, waar natuurlijk 1-5 op de borden had moeten staan.

In de rust werd het euvel snel duidelijk. Rick de Boer bleek de dozen nog om de schoenen te hebben zitten. Nadat deze dozen vakkundig verwijderd waren bracht Rick de withemden alsnog op 1-2. Een blije Rick: “Ik loop één op één.” Hierna verrichtte Sikkes één redding waarna de score via Sander Baas, Bart de Boer en Gayan Faverey naar een dragelijkere 1-5 werd getild. Overigens dient hierbij vermeld te worden dat de bal van Pinda verreweg de mooiste was, met een Marc Janko-achtige assist van Kelly “Janko” Hasselt. Ook moet nog gezegd worden dat Paul “Speedy Gonzales” Bouwhuis het laatste kwartier zijn debuut maakte voor ZAC 4.

Zaterdag speelt de ploeg van Backers en Balk tegen ’s Heerenbroek 2 de tweede bekerwedstrijd van het seizoen. De wedstrijd op Sportpark Jo van Marle begint om 14.30 uur en de toegang is gratis; tenzij je de kassa van ZAC 1 niet kunt overtuigen dat je op veld 3 moet zijn.

Opstelling tegen IJVV 13: Mark Sikkes; Bart de Boer, John Ester (71. Richard de Ruijter), Halim van den Berg, Richard de Ruijter (54. Sander Baas); Paul Geerlings, Rick de Boer, Gayan Faverey, Tino Giovanella; Kelly Hasselt en Wilco Wittenaar (74. Paul Bouwhuis).

Assistent-Scheidsrechter: Wim Wolfs